dinsdag 3 mei 2016

De Heer snijdt altijd de rotte vruchten uit zijn Kerk

In het Paradijs groeiden de bomen die vruchten droegen. In het Nieuwe Testament legt de Heer zelf uit wat die 'bomen' precies betekenen: ze betekenen mensen, zowel goede als slechte mensen, met goede of slechte daden (lees: vruchten). Niet voor niets heeft Jesus het over "aan de vruchten herkent gij de boom". Adam maakte door ongehoorzaamheid een fout door zich met de verkeerde 'boom' te willen mengen waardoor uiteindelijk de Erfzonde in de wereld kwam. Dezelfde Erfzonde waar wij nu nog steeds mee behept zijn. Gelukkig neemt het H.Doopsel de Erfzonde weg, maar helaas de gevolgen van die zonde blijven nog zwaar op onze wereld drukken.

In de Kerk is het niet anders: er zijn mensen die goede dingen doen, maar er zijn er ook die kwade dingen doen. Van diegenen die het kwade deden hebben zich velen bekeerd en leven nu als heiligen in de Kerk. Helaas zijn er ook kwaden die zich niet bekeren of willen bekeren en kwaad blijven doen. Zulke bomen worden "omgehakt met een bijl en in het vuur gegooid", zoals de Heer bij monde van Johannes de Doper (Matteus 3;10) zelf heeft verklaard in het H.Evangelie. Bij die kwaden zullen niet alleen leken zijn, maar ook diegenen die delen in het Ministerieel of Koninklijk Priesterschap. Ook zij zullen worden geoordeeld naar hun werken, zoals de Apocalyps van Johannes het beschrijft. 

Waarom zeggen we dit? Heel wat goede 'bomen' protesteerden de afgelopen 50 jaar met regelmaat en veelvuldigheid om in te grijpen wegens de slechte 'bomen', maar van ingrijpen kwam bitter weinig terecht. Nu lijkt het er op dat de Heer zelf opruiming aan het houden is en vele slechte 'bomen' met de slechte 'vruchten' uit zijn Kerk heeft gesmeten (lees: misbruikzaken) en daar zijn zelfs bisschoppen bij. Daarom moeten we nooit wanhopen dat de situatie niet verbeterd kan worden in de Kerk, want de Heer is er namelijk ook nog. 

Laat iedereen van hoog tot laag dit in zijn oren knopen.

maandag 25 april 2016

Een vertaling die geen vertaling blijkt

Bij het lezen van het verplichte Breviergebed vandaag (de feestdag van de H. Marcus) was het mij opgevallen dat bij de korte schriftlezing uit de Romeinenbrief van de H.Apostel Paulus, de woordjes "alleen het geloof" klonk. Het klonk zowaar Protestants en ik vroeg mij af wat hier aan de hand was. Het gaat om een stuk tekst uit de brief aan de Romeinen hoofdstuk 1 vers 16 t/m 17. Ze staat op pagina 1284 onderaan van het Nederlandstalig Brevier. Meteen rees de vraag waar deze vertaling vandaan kwam (ze bleek van de Wilibrordvertaling afkomstig). Wie dit vergeleek met de Petrus Canisius vertaling (de PC-Bijbel) die zal meteen merken dat er iets heel anders staat. Let wel: de vertalers van de PC-Bijbel hebben hun best gedaan om de grondtekst zo goed mogelijk in de vertaling te benaderen. Maar kan dat ook van de Wilibrordvertaling gezegd worden? We hebben wat vraagtekens hierover..

Om de zaak te vergelijken laat ik beide vertalingen de revue passeren. Eerst de tekst uit het Brevier.

16. Voor het evangelie schaam ik mij niet. Het is een goddelijke kracht tot heil van ieder die erin gelooft, allereerst de jood, maar ook de heiden. 17. Want daarin openbaart zich Gods gerechtigheid, die de mens rechtvaardigt door het geloof en het geloof alleen, volgens het woord van de Schrift: die gerechtvaardigd is door het geloof zal leven.

Tot zover de Wilibrordvertaling. Nu leggen we de PC-bijbelvertaling ernaast:

16. Voor het Evangelie toch schaam ik me niet. Immers het is een goddelijke kracht ter zaligheid voor iedereen die gelooft: eerst voor de jood en dan voor de griek. 17. Want in het Evangelie openbaart zich de gerechtigheid Gods, verkregen door een steeds groeiend geloof; zoals geschreven staat: "Wie gerechtvaardigd is door het geloof, hij zal leven."

De Vulgaat bewijst dat de PC-vertaling correcter wordt weergegeven:

17. iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem sicut scriptum est iustus autem ex fide vivit.

Het zal duidelijk zijn dat de Wilibrordvertaling totaal niet deugt in dit opzicht. Er staat immers niet: "door het geloof alleen" (wat ook Protestanten zeggen in hun Sola's: Sola Fide), maar er staat in de grondtekst letterlijk: "uit geloof tot geloof", een hebraïsme voor een geloof dat steeds krachtiger wordt. Dat is wel wat anders dan te beweren dat je gerechtvaardigd wordt door het geloof alleen, en men kan deze Wilibrordvertaling in dit opzicht in strijd noemen met de Katholieke Leer, maar ook de H.Schrift zelf (zie de Jakobusbrief!).
We hebben overigens nooit goed begrepen waarom de Wilibrordvertaling zo nodig moest worden goedgekeurd. Als er een revisie zou moeten komen op het Brevier, dan zouden we graag willen zien dat er goed vertaalde stukken uit de H.Schrift zouden worden gebezigd, en niet de klinkklare anti-katholieke nonsens die je nu hebt. 

zaterdag 23 april 2016

Waren dat wel de enige oorzaken?

Het is soms moeilijk om een goed beeld te krijgen over de val van een winkelconcern dat menig straatbeeld bepaalde in Nederland. Buitenstaanders verweten het concern niet met de tijd te zijn meegegaan, maar het concern had net zo goed de boot gemist met betrekking tot andere zaken. Hele analyses werden op het papier toevertrouwd en afgedrukt in de kranten, maar nooit werd de discutabele content van het winkelconcern ter discussie gesteld. En zonder dit concern of de mensen te willen veroordelen: er werden jaren geleden schrijfsels in de kelder verkocht die openlijk de strijd tegen de Rooms Katholieke Kerk propageerden. Ja, die werden door dat concern gewoon in de rekken geplaatst en aangeboden aan het winkelend publiek.

Hetzelfde winkelconcern dat zich ook sterk maakte voor de beruchte zondagsopening waardoor de eer aan God en een kerkbezoek verder teniet werden gedaan voor velen. De zondag werd op deze manier gedegradeerd tot een ordinaire shoppersdag voor het hele gezin. 
Wat ook de oorzaken zij: het winkelconcern heeft dit alles niet overleefd. De winkels zijn nu leeggehaald, het personeel is de laan uitgestuurd en staat nu veelal werkloos en brodeloos langs de kant van de weg. En daar zullen ook gezinnen bij zijn. Voor velen zal dat ook het einde van een jarenlange carrière betekenen, want de hoop op een nieuwe baan zal voor de veelal oudere werknemers gauw vervlogen zijn. Met hen kun je echt te doen hebben. Zij zijn net zo goed slachtoffer. 
Nee, we zullen niet spreken van het feit dat God dit concern gestraft heeft voor zijn wandaden, want dat weten we gewoonweg niet. Maar die vraag dringt zich toch ergens weer op. Heeft dit gedrag niet Gods Toorn losgeweekt, en waren dit wel de enige oorzaken voor de val van dit concern zoals de kranten dit nu volschrijven? Voor ons is het eveneens gissen, maar nu lijkt de val van het winkelconcern ons via een nadenkertje toch te willen waarschuwen: namelijk, dat het altijd nog beter is met God in vriendschap te leven door zijn Geboden te onderhouden, dan iets te doen wat Hem mishaagt. 

dinsdag 12 april 2016

Reactivatie voormalige kerkleden

De actieve belijdende leken in de Katholieke Kerk willen wij uitnodigen om voormalige kerkleden (ook familieleden) en ex-kerkleden in hun omgeving te benaderen door ze te vragen weer actief mee te doen in hun parochies. Er zijn namelijk kerkleden waar het geloofsleven door allerlei zaken in de verdrukking is gekomen. We hoeven maar te denken aan drukke werkzaamheden of andere dingen die het geloofsleven op een minder actieve plaats hebben gezet. Nodig deze mensen gewoon van harte uit te komen en zeg erbij dat ze altijd welkom zullen zijn, wat ook de reden van hun wegblijven ook is geweest. Als iedereen in zijn of haar omgeving wel iemand weet die redelijk gematigd positief staat over de Kerk, kan zo'n uitnodiging een reactivatie van de katholiciteit tot gevolg hebben. Zorg er wel voor dat je ze uitnodigt in een parochiekerk waar de Officiële H.Liturgie wordt opgedragen. Dat kan de Buitengewone vorm van de Romeinse Liturgie zijn, als de Gewone vorm van de H.Liturgie. Is iemand opgegroeid met de H.Liturgie waar het Latijn werd gebruikt, ga dan naar die parochiekerk toe waarvan je weet dat de Liturgische taal het Latijn is. 

Er zal overigens wel een langere weg moeten worden afgelegd om tot een goed gebruik van de sacramenten te komen, maar het begin is er dan. Wat wij willen zien is dat een belangrijk deel van deze mensen weer terugkeren tot de Moederkerk en hun voordeel hiermee doen. 

Wel moeten we enkele richtlijnen naar voren brengen:

1. Dwing nooit iemand naar de Kerk te komen, er moet sprake zijn van een echte vrije wilsbeschikking. Jesus dwong ook niemand tot zijn Kerk.
2.  Als de eerste keer de boot wordt afgehouden, blijf dan niet aandringen, maar houdt het bij die ene keer. Teveel nadruk leggen is ook niet juist. Dit om dwang te vermijden.
3.  Laat de ex-katholiek of voormalige katholiek altijd weten dat hij of zij welkom is, wat er ook in zijn of haar leven gebeurd is.
4.  Getuig van je eigen Geloof in Christus, zijn Kerk en de H.Sacramenten, waardoor het Geloof van die mensen zelf weer versterkt kan worden.
5.  Vermijd technische verhalen, maar laat je levend en persoonlijk geloof een getuigenis zijn voor hen. Hierdoor worden mensen geraakt. Vermijd twijfelverhalen.
6.  Misbruikverhaaltjes worden steevast gebruikt om niet naar de Kerk te komen. Vertel ze daarbij de waarheid, dat deze gevallen zijn voorgekomen, maar dat uit de feiten blijkt dat dit een klein percentage is. Uit de cijfers van het Vaticaan weten we inmiddels dat op wereldniveau maar 2% van de priesters zich schuldig gemaakt heeft aan bepaalde overtredingen en dat zij daarvoor canonieke straffen opgelegd hebben gekregen. Kranten en media hebben deze cijfers veelal niet gemeld waardoor het leek of iedereen zich daaraan schuldig maakte. Maar dat is echt een leugen. 
7.  Doe alles wat je doet met zachtheid en vooral met heel veel geduld en laat Gods genade in deze mensen het werk doen. 
8.  Ga je nooit opwerpen als een rechter over wat deze mensen in hun leven verkeerd hebben gedaan. God is de Rechter, niet jij. Vergeef ze persoonlijk hun fouten als ze dit naar voren brengen. Vertel daarbij dat God oneindig goed en barmhartig is voor een ieder die zijn fouten erkent, en dat iedereen van Hem altijd een nieuwe kans krijgt om opnieuw te beginnen.
9.  Beveel een ieder die je wilt zien terugkeren aan de Heer aan. Dat doe je via het gebed of tijdens het ontvangen van de H.Communie (doe dat in staat van heiligmakende Genade). Wanneer je met vertrouwen bidt zal de Heer je gebed zeker verhoren.

Post Scriptum: Er zijn al enkele successen gemeld via deze bovenstaande methode. In dit geval ging het om mensen binnen de familie. De vaders in de familie blijken overigens een voorbeeldfunctie te vervullen: wanneer de vaders naar de kerk gaan, dan gaan de kinderen dit voorbeeld navolgen. 

Post Scriptum-2: In geval van irregulariteiten is het van belang dat de waarheid niet verduisterd wordt, hoe graag sommige progressieven dit willen zien gebeuren. Ook zij die irregulier leven hebben recht op de waarheid en het heil van hun zielen. De weg om deze irregulariteiten uiteindelijk te zien verdwijnen kan een lange zijn. De gelovigen moeten daar niet van schrikken, maar geduld uitoefenen, want zonder geduld bereik je niets. 

zaterdag 9 april 2016

Bespreking Amoris Letitia door Kardinaal Willem Eijk.

Hieronder de presentatie van de Post Synodale Exhortatie: Amoris Letitia van Paus Franciscus. Deze presentatie is gedaan door Aartsbisschop Willem Jacobus Eijk van Utrecht. Belangrijke conclusie is dat de Kerkelijke Leer wordt bevestigd in dit belangrijke document. Overigens was dat wel te verwachten aangezien Paus Franciscus duidelijk gesteld heeft na de Gezinssynode dat aan de kerkelijke Leer "niet zal worden getornd", ondanks de verzoeken en de lobby van progressieve katholieken. Het idee dat de Paus radicaal het roer om zou gooien is dus een onzin-verhaal dat bij deze snel uit de wereld geholpen moet worden. Er is ook kritiek gekomen op het document. Dat is te lezen via deze link






Vandaag is het een belangrijke dag in het pontificaat van Paus Franciscus. Vandaag
wordt immers de kroon gezet op een uitgebreid traject dat hij al spoedig na het begin
van zijn pontificaat in gang zette: het betrof een traject dat tot doel had in de Kerk
een proces van bezinning op gang te brengen ten aanzien van de huwelijks- en
gezinspastoraal. 
Daar zijn diverse aanleidingen voor: de christelijke visie op huwelijk
en gezin wordt in een wereld die steeds meer geseculariseerd raakt, steeds minder
begrepen, aanvaard en in praktijk gebracht. Dit manifesteert zich het meest in de
Westerse wereld, waar de secularisatie zover is voortgeschreden dat christenen op
veel plaatsen en met name in West-Europa een minderheid vormen. Echter, overal in
de wereld manifesteert zich door de invloed van de sociale media een tendens tot
secularisering, zij het niet overal in dezelfde mate en in sommige delen van de
wereld alleen in bepaalde kringen. Mede door het heersende wantrouwen in de
instituties en de terughoudendheid om definitieve keuzes voor het leven te maken
gaat zeker in West-Europa een minderheid van de katholieken nog een kerkelijk
huwelijk aan. Daarnaast zijn er ook steeds minder mensen die een burgerlijk huwelijk
sluiten, en wordt veelal gekozen voor samenwonen zonder meer. Aan de andere
kant zien we veel mensen die gekozen hebben voor het huwelijk daarin vastlopen en
- vaak na een voor beiden zeer pijnlijk proces - gaan scheiden.

Ook de openheid van het huwelijk voor het ontvangen en opvoeden van kinderen,
zoals de kerkelijke leer die op Bijbelse gronden voorhoudt, ziet men niet meer in
brede kring als een essentiële waarde van het huwelijk. In toenemende mate worden
andere relaties dan die tussen man en vrouw de facto of wettelijk gelijkgesteld met
het huwelijk. De verschillen tussen de geslachten wordt onder invloed van de
gendertheorie in brede kring niet meer herleid tot de biologische verschillen tussen
man en vrouw, maar gezien als een persoonlijke autonome keuze.

De klemmende vraag bij al deze ontwikkelingen is: hoe kan de Kerk wegen vinden in
het pastoraat en in de verkondiging om haar leer inzake huwelijk en gezin zodanig
voor het voetlicht te brengen dat die beter wordt verstaan en bij meer mensen ingang
vindt? Wegen ook waarlangs zij echtparen en gezinnen kan helpen om te leven
overeenkomstig Gods bedoelingen. Om op deze vragen een antwoord te vinden
heeft Paus Franciscus genoemd traject van bezinning opgestart. Dit traject omvatte
twee Bisschoppensynoden. Een Buitengewone Bisschoppensynode, waaraan de
voorzitters van de Bisschoppenconferenties van de hele Wereldkerk deelnamen en
die plaatsvond in oktober 2014. Vervolgens vond in oktober 2015 een Gewone
Bisschoppensynode plaats, waaraan bisschoppen deelnamen die gekozen waren
door de Bisschoppenconferenties waartoe zij behoren. Ik heb in 2014 de
Buitengewone Synode bijgewoond als voorzitter van de Nederlandse
Bisschoppenconferentie. In 2015 heb ik de Gewone Bisschoppensynode bijgewoond
als gekozen afgevaardigde van de Nederlandse Bisschoppenconferentie.
Bij beide Bisschoppensynodes heeft de Paus eigener beweging nog een aantal
Synodevaders toegevoegd. Tevens nodigde hij echtparen uit om te getuigen van de
wijze waarop zij de katholieke visie op huwelijk en gezin in praktijk brengen. Bij de
laatste Synode had hij ook een echtpaar uit Nederland uitgenodigd, het echtpaar 
Massimo en Patrizia Paloni. Zij woonden die bij samen met hun jongste kind, Davide.
Straks zullen zij ook aan het woord komen.

Dat het gaat om een omvangrijk traject dat enorm veel werk met zich heeft
meegebracht, zal duidelijk zijn wanneer we ons realiseren dat voor beide Synodes
een voorbereidend document, de Lineamenta, is geschreven door het Algemeen
Secretariaat van de Bisschoppensynode. Hierover heeft een wereldwijde consultatie
plaatsgevonden. Op basis van het resultaat hiervan is voor beide Synodes een
werkinstrument, een Instrumentum laboris samengesteld. Beide Synodes hebben het
resultaat van hun besprekingen vastgelegd, elk in een eigen Einddocument. De
Einddocumenten waren een advies van de Synodevaders aan de Paus.
Vandaag beleven we de bekroning van dit omvangrijke traject met de publicatie van
de zogeheten Postsynodale Exhortatie, onder de titel Amoris laetitia (De vreugde van
de liefde). Hierin geeft de Paus zijn uiteindelijke conclusies in het verlengde van
beide Synodes. Gelet op de omvang van het traject en het belang van de
behandelde thematiek voor de Kerk mogen we de publicatie van deze Postsynodale
Exhortatie rustig karakteriseren als een markerend moment in het pontificaat van
Paus Franciscus.

Zoals wel vaker heeft hij met deze publicatie Kerk en Wereld voor een verrassing
gesteld. En in meerdere opzichten. Zo moest ik zelf deze week uiteraard mijn agenda
grotendeels omgooien om deze presentatie voor te bereiden van dit document dat
325 paragrafen omvat en bijna honderd dichtbedrukte bladzijden beslaat. Het zal
enige tijd vergen voordat men de volledige, zeer rijke inhoud tot zich zal hebben
genomen. De Paus zelf beveelt dan ook aan de Exhortatie niet gehaast te lezen,
maar in alle rust te bestuderen en op je te laten inwerken.

Wat ook verrassend is, dat is het karakter van het document. Ik zou de Postsynodale
Exhortatie willen kwalificeren als ‘een kerkelijk document met een opvallend
existentieel karakter’. Dit zijn we ook wel gewend, zult u zeggen, van Paus
Franciscus, maar het valt hier in ieder geval nog veel meer op dan in zijn andere
publicaties. Uiteraard verkondigt Paus Franciscus op de eerste plaats de leer van de
van de Rooms-Katholieke Kerk inzake huwelijk en gezin. Daarnaast schenkt hij volop
aandacht aan de moeilijkheden die mensen ondervinden om die leer te begrijpen, toe
te passen en eraan vast te houden.
Paus Franciscus realiseert zich dat daarbij niet altijd weerstand tegen de leer van de
Kerk een rol speelt. De keuze voor een louter burgerlijk huwelijk of louter
samenwonen zijn lang niet altijd gemotiveerd door een afwijzing van het christelijk
huwelijk, maar ook door culturele en contingente situaties: het heersend wantrouwen
jegens instituties in het algemeen, de moeilijkheid die velen hebben met het op zich
nemen van een bepaalde levensstaat en verplichtingen voor de rest van het leven en
de problemen werk te vinden, een vaste arbeidsovereenkomst af te sluiten of zich
van een voldoende inkomen te verzekeren, waardoor het huwelijk als “luxe” wordt
beschouwd (nr. 294).

Waar het gaat om zogeheten irreguliere situaties, dat wil zeggen situaties waarin
mensen relaties met elkaar aangaan die niet of niet in alle opzichten beantwoorden
aan de eisen die de kerkelijke leer stelt, dringt de Paus er bij allen die in het 
pastoraat werkzaam zijn op aan dat zij hen met grote barmhartigheid tegemoet
treden. Overigens zonder de kerkelijke leer los te laten of daaraan afbreuk te doen,
maar door met veel liefde en geduld te begeleiden en nabij te zijn. Mensen met een
irreguliere relatie moeten niet worden buitengesloten van kerkelijke activiteiten, maar
daarin zoveel mogelijk worden geïntegreerd. Essentieel is daarbij volgens de Paus
dat priesters en anderen die werkzaam zijn in het huwelijkspastoraat is proberen een
zo goed mogelijk ‘onderscheid’ te maken. Hieronder verstaat hij de constante
inspanning om de concrete realiteit van het leven, de situaties en relaties waarin
mensen leven, te belichten vanuit het Woord van God. En ook beveelt hij aan dat zij
bij mensen die leven in een irreguliere relatie, zoeken naar de openheid die mogelijk
bij hen aanwezig is om hun relatie alsnog overeenkomstig de kerkelijke leer gestalte
te geven.

De Exhortatie omvat negen kloeke hoofdstukken. Het verbaast uiteraard niet dat
Paus Franciscus in het eerste hoofdstuk, getiteld ‘in het licht van het Woord’ de visie
op huwelijk en gezin in de Heilige Schrift belicht. In het tweede hoofdstuk gaat hij
uitgebreid in op de huidige realiteit en de actuele uitdagingen voor het gezin. De
Paus benadrukt in Hoofdstuk III dat we te midden van alle hedendaagse
moeilijkheden van het gezin de blik moeten richten op Jezus, die Gods plan met ons
tot voltooiing zal brengen, en zo de roeping van het gezin te ontdekken of te
herontdekken. Dit hoofdstuk biedt in kort bestek een overzicht van de kerkelijke leer
inzake huwelijk en gezin. In het verlengde hiervan volgt in Hoofdstuk IV een
uiteenzetting over de huwelijksliefde, op basis van het hooglied van de liefde
geschreven door de heilige apostel Paulus (1 Kor. 13,4-7; nr. 90). In Hoofdstuk V ‘De
liefde die vruchtbaar wordt’ benadrukt de Paus dat de huwelijksliefde openheid voor
het doorgeven van het leven veronderstelt. In Hoofdstuk VI ‘Enkele pastorale
perspectieven’ gaat de Paus in op de noodzaak om nieuwe wegen te vinden voor de
huwelijks- en gezinspastoraal, waarbij hij zich beperkt tot het aangeven van enkele
algemene uitgangspunten. Het ontwikkelen van meer praktische initiatieven ziet hij
als taak voor de afzonderlijke bisschoppenconferenties, parochies en
gemeenschappen. Hoofdstuk VII gaat over de opvoeding van kinderen en hoofdstuk
VIII over het begeleiden van kwetsbare relaties. Tekenend voor het existentiële
karakter van het document is het slothoofdstuk IX over Huwelijks- en
gezinsspiritualiteit, waarin hij enkele wegen aanwijst om in het gezin te komen tot een
doorleefd geloofsleven en het gezamenlijk en persoonlijk gebed er een vaste plaats
in te geven.

Op één onderwerp dat tijdens de beide Bisschoppensynodes een grote rol heeft
gespeeld wil ik nog apart ingaan en dat betreft de vraag of mensen die zijn
gescheiden en burgerlijk hertrouwd de communie mogen ontvangen. Op twee
plaatsen in de Postsynodale Exhortatie snijdt Paus Franciscus dit vraagstuk aan,
waarbij hij overigens niet spreekt van mensen die gescheiden en burgerlijk getrouwd
zijn, maar in bredere zin van mensen die gescheiden zijn en leven in een nieuwe
relatie. Aan deze mensen moet aldus de Paus, niet het gevoel worden gegeven dat
ze geëxcommuniceerd zijn (nrs. 243 en 299). Het is belangrijk te benadrukken dat hij
hiermee niet iets nieuws zegt. Excommunicatie is een kerkelijke straf die iemand
automatisch van rechtswege kan oplopen, die na intrede van rechtswege verklaard
kan worden of die bij vonnis kan worden opgelegd vanwege ernstige gedragswijzen
of misdrijven. De situaties waarin dit gebeurt is limitatief: er valt een beperkt aantal
situaties onder, maar niet de situatie van mensen die gescheiden zijn en in een 
nieuwe relatie leven. Echter, nergens in de Exhortatie zegt de Paus dat zij de
communie kunnen ontvangen. Dit betekent dat ten aanzien van mensen die
gescheiden zijn en in een nieuwe relatie leven de traditionele praxis geldt die inhoudt
dat zij de communie niet kunnen ontvangen, en die door Paus Johannes Paulus II in
Familiaris consortio uit 1981 als volgt is geformuleerd:

“Niettemin bevestigt de Kerk haar praktijk, gebaseerd op de Heilige Schrift, de
hertrouwde gescheidenen niet tot de communie toe te laten. Zij verhinderen
immers zelf dat zij toegelaten worden, aangezien hun levensstaat en situatie
objectief in tegenspraak zijn met de liefdesgemeenschap tussen Christus en
de Kerk, die in de Eucharistie haar teken en verwerkelijking vindt. Er is
bovendien nog een andere, speciaal pastorale reden: als men deze mensen
tot de communie toelaat, zullen de gelovigen in dwaling en verwarring
gebracht worden omtrent de leer van de Kerk over de onontbindbaarheid van
het huwelijk” (nr. 84; vgl. Waardig communiceren. Brief van de Nederlandse
bisschoppen b.g.v. Sacramentsdag 2012, 10 juni 2012).

Op de vraag wat de Kerk mensen in deze situaties zou kunnen bieden, geeft Paus
Franciscus in Hoofdstuk VIII van de Exhortatie het antwoord dat boven al is
genoemd: mensen die in het pastoraat werkzaam zijn, moeten deze mensen
begeleiden en bekijken hoe zij zoveel mogelijk bij het kerkelijk leven betrokken
kunnen worden. Hierbij is het van belang zich te realiseren dat Gods genade niet
alleen door middel van de sacramenten wordt ontvangen, maar ook door het horen
en lezen van het Woord van God en door het gebed.

Zoals gezegd, heeft dit pauselijk document als titel Amoris laetitia, de ‘vreugde van
de liefde’. Het is onze taak als Kerk die vreugde te bevorderen en te beschermen, in
de overtuiging dat die vreugde voor echtparen en gezinnen zelf alsook voor ons als
samenleving heilzaam is. Het is daarom onze taak om gehuwden en gezinnen naar
vermogen nabij te zijn en hen te begeleiden, vooral wanneer zij de zware en pijnlijke
last dragen van een huwelijks- of gezinsleven dat gebroken is, met ons gebed en
pastorale zorg. Met deze Exhortatie drukt de paus ons dat op het hart.
Paus Franciscus sluit zijn Exhortatie af met een gebed tot de Heilige Familie (Jezus,
Maria en Jozef):
“Heilige Familie van Nazareth
Geef dat wij ons allen bewust mogen zijn
van het heilig en onschendbaar karakter van het gezin,
van zijn schoonheid in Gods plan.”

Persconferentie, Utrecht SRKK, 8 april 2016
+ Willem Jacobus kardinaal Eijk

Aartsbisschop van Utrecht en voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie

zondag 27 maart 2016

Zalig Pasen!

Juich heel de aarde, God ter ere!
En prijs de glans van zijn Naam,
Hef een heerlijk loflied aan,
En zeg tot God: Hoe ontzaglijk uw werken!
Om uw almacht moeten uw vijanden U vleien,
En moet heel de aarde U aanbidden,
U ter eer een lofzang zingen
Glorie brengen aan uw Naam!
Komt, en ziet de werken van God,
Zijn wondere daden voor de kinderen der mensen:
De zee legde Hij droog,
En ze trokken te voet door de stroom!
Laat ons in Hem ons verheugen,
Hij, die eeuwig heerst door zijn kracht;
Hij houdt zijn oog op de volkeren gericht,
En geen weerspannige durft tegen Hem opstaan.

Zegent, volkeren onze God, Laat zijn loflied luid weerschallen; Hij is het, die ons in het lieven hield, Onze voet niet liet wankelen! (Ps 66)

donderdag 24 maart 2016

Waarom God het lijden toelaat

Als er een nare gebeurtenis plaatsvindt, of als er sprake is van lijden van een dierbare, dan stellen veel mensen de vraag waarom God dit lijden toelaat en als God goed is, waarom Hij dan niet ingrijpt om dit lijden te voorkomen?
Het antwoord is, dat God het lijden gebruikt om de mens juist veel genade te geven, mits men het lijden maar accepteert. Wie het lijden als een opdracht beschouwt, die ziet het lijden als een offer dat een oneindige waarde moet krijgen wil God dit kunnen accepteren. Lijden wordt niet gebruikt door God om je te knakken, maar om je meer genade te geven, mits je dit lijden volledig wil aanvaarden. God neemt het lijden niet weg, maar geeft er een diepere betekenis aan. Wie echt Gods H.Wil wil doen en het lijden als een opdracht ziet, die ziet ook dat het kruis een onloochenbaar teken is van de verlossing. Een teken dat gezonden is door God de Vader zélf die wij met beide handen zouden moeten aannemen. Ziet eens hoe Jesus door zijn vergoten Bloed ons de genaden geeft die wij nu in de H.Mis en de H.Communie ontvangen!

Lijden en dood hebben bovendien niet het laatste woord. God heeft het laatste woord en na het Algemeen Oordeel worden dood en lijden voor altijd vernietigd. God zelf zal al onze tranen wegwissen. Nu zitten wij nog allen met de gevolgen van de Erfzonde. De Erfzonde is weliswaar weggenomen in het H.Doopsel, maar de gevolgen zijn voor ons elke dag aanwezig. Ook in ons lichaam.

Wees dus nooit bang als God u het kruis oplegt; Hij zal namelijk nooit toelaten dat u boven uw krachten wordt beproefd. Als u lijdt dan betekent dit dat u een groot voorrecht heeft bij de Vader, zeker als u zijn kruis accepteert. Zo deed Jesus onze Heer het namelijk ook: Hij leed uit liefde voor ons om onze verlossing mogelijk te maken. Laten we daarom niet tegen de Heer zeggen: "geen kruis Heer, geen kruis!", want een Christendom zonder kruis kan geen waar Christendom zijn. Laten wij daarom het kruis met beide handen aannemen!

maandag 14 maart 2016

Geef het vuur van het Geloof door!

Nieuwe cijfers over de daling van het aantal gelovigen in Nederland mag dan schokkend zijn, maar zelf kunnen wij als belijdende katholieken ook iets doen om het tij te keren. We stellen daarom voor om iedereen die echt gelooft en de Leer van de Kerk onderschrijft, iemand die niet-kerkganger is uit te nodigen bij de komende Paasnacht aanwezig te zijn. De Liturgie en de Latijnse gezangen zijn dan op zijn mooist en heeft voor nieuwkomers in het verleden een bijzondere indruk achtergelaten, zelfs bij diegenen die niet-katholiek waren. Het is dus wel van belang dat een dergelijke uitnodiging in het juiste kerkgebouw gebeurt. Neem liever een streek-kerk, een basiliek, waar de officiële Liturgie in het Latijn (zowel de Buitengewone als de Gewone Vorm) wordt opgedragen. Hierdoor worden de religieuze gevoelens beter opgewekt. Vermijd de parochie waar self-made-liturgie de boventoon voert en die niets te maken heeft met de richtlijnen van het Tweede Vaticaans Concilie. 

Uitnodigen betekent overigens niet dat je iemand moet dwingen. Wie niet wil komen, komt gewoon niet. Wie wel wil komen, komt wel. Zorg altijd dat dwang achterwege blijft. Iemand moet vrij zijn om te kiezen. De Heer dwingt namelijk ook niemand om Hem te volgen. Als iedereen maar 1 persoon zou uitnodigen dan kan dat een massa-effect veroorzaken. Het is dan zeker dat een groot aantal van de uitgenodigden later voor de Kerk en het geloof zullen kiezen.

Tijdens de Paaswake wordt tijdens de Liturgie het vuur doorgegeven aan de mensen in de Kerk bij het vernieuwen van de Doopbeloften. Dat mogen we best wat persoonlijk menen: nodig daarom iemand zelf uit mee te komen naar de Kerk en geef het vuur van het Geloof door!

woensdag 10 februari 2016

Vasten doe je niet voor je lichamelijke gezondheid

Lofwaardig is het initiatief wel: sommigen willen deze veertigdagentijd geen alcohol meer drinken voor de gezondheid. Maar de Veertigdagentijd, de vastentijd, is niet een tijd om je met je lichamelijke gezondheid bezig te houden als doel op zich. Zoals het gebed van de Kerk dan ook vraagt is het zich onthouden van dingen of voedsel met een bepaalde bedoeling ingesteld. Door het onthouden van allerlei dingen word je sterker in de strijd tegen het kwaad, juist door het beoefenen van de matigheid. Door de daden van boetvaardigheid en naastenliefde bedwingen we onze neiging tot het kwade. 

In Jesaja hoofdstuk 58 vers 3 t/m 7, zien we duidelijk wat een vals vasten is. Leest u maar even mee:

Waarom ziet Gij niet dat wij vasten? Weet Gij niet dat wij ons vernederen? Ziet, op uw vastendag zoekt gij uw voordeel, en beult gij uw arbeiders af. Ziet, gij vast onder kijven en twisten, en slaat er ruw met de vuisten op in. Neen, zoals gij nù vast, zal uw stem in de hoge niet worden gehoord! Is dit soms een vasten, die Mij aangenaam is? Zijn hoofd laat hangen als een riet, in zak en as gaan liggen: Noemt ge dat soms een vasten, dat soms een dag die de Heer behaagt?

Daarom is de Veertigdagentijd ook een tijd om de deugd van de vriendelijkheid en de zachtmoedigheid jegens onze naasten te tonen. Laten we daarom niet bitter doen tegen elkaar, en als we dan toch een fout gemaakt hebben, laten we daarom vergiffenis aan elkaar vragen, maar ook aan God in het H.Sacrament van Boete en Verzoening. Jesus onze Heer gaat slechts schuil achter de priester en Hij wacht op ons om vergiffenis te schenken. 

In het Nieuwe Testament legt Christus tevens uit dat de mensen niet moeten vasten om op te vallen of door de mensen te worden geëerd. Deze mensen hebben inderdaad hun loon (van de mensen) al ontvangen. Als wij vasten, dan doen we dat voor de Heer in de juiste gesteltenis. Zie daarvoor het Evangelie naar Matteus hoofdstuk 6 verzen 1 t/m 18. 

De Veertigdagentijd is ook van belang in de opgang naar Pasen. Veertigdagen lang verstomt het gejubel in de Kerk en het Gloria blijft achterwege in de Liturgie. De Kerk doet boete en verkeert in rouw. Wie immers deze Veertigdagentijd intens wil beleven en de regels van het vasten en onthouden volgt zoals de Kerk die voorschrijft, zal ook des te vreugdevoller het Pasen van onze Heer kunnen vieren. De Opstanding van de Heer wordt dan op een intens vreugdevolle manier beleefd. Dan Jubelt de Kerk pas echt, en deze Jubelzang blijft 50 dagen duren. 

dinsdag 12 januari 2016

Hoge positie geen garantie voor hoge morele waarden

Heel vaak denken mensen dat een stijging in de maatschappelijke ladder, automatisch betekent dat ook het immoreel gedrag van de persoon gaat verdwijnen. Op die plaats aangekomen blijkt tot schrik van de persoon dat juist die immoraliteit aanwezig blijft en dat men keer op keer dezelfde overtredingen of misdrijven blijft begaan. De fout in bovengenoemde denkwijze komt vaak genoeg voor. Om het probleem voor de buitenwereld te maskeren wordt niet zelden druk uitgeoefend op andere partijen om niet tot strafrechtelijke vervolging over te gaan. 

De reden van dit stuk is dat onlangs een rapport is gelekt naar een Nederlandse krant waar justitie-medewerkers in Nederland ernstig over de schreef waren gegaan. We gaan verder niet in op dat rapport (dat is vrij zinloos), maar dit toont toch haarfijn aan dat mensen echt eens moeten leren hun leven op orde te krijgen met de hulp van God. Te vaak probeert men op 'eigen kracht' iets te verwezenlijken, en elke keer faalt men, en niet zelden wordt de situatie erger en erger.

Je kunt je leven niet goed op de rails krijgen zonder de hulp van God en zijn Kerk. Hij, de Almachtige, heeft in zijn Kerk de H.Sacramenten gegeven om ons mensen bij te staan en te helpen in elke nood. Wie echt zijn leven grondig op orde wil krijgen, kan niet om Christus, de Zoon van God heen. Wie vertrouwen stelt in God dat Hij je helpen zal, die zal ook echt geholpen worden, en ja, ook als het hier betreft om ergerlijk gedrag, drankmisbruik en andere ernstige morele issues die men - na jaren van verwoede pogingen - niet zelf onder controle kan krijgen. Wie de H.Sacramenten, zoals de Biecht en de H.Eucharistie in goede gesteltenis ontvangt en blijft ontvangen, die zal in zijn levensweg meer en meer door Gods genade gesterkt worden. De verslavingen houden dan op, de geest wordt diep gereinigd en je ziel zal er veel sterker uit te voorschijn komen. Die kracht héb je zelf niet, maar je moet de hulp van Onze Lieve Heer inroepen. Zonder God kun je niets doen.

Wie dus justitie-medewerker is en in de fout is gegaan en van deze fouten echt bevrijd wil worden en zich écht wil bekeren, zodat zondige levenswijzen niet meer terugkeren, kan altijd een beroep doen op de Sacramenten van de Katholieke Kerk. De priesters zullen u dan verder helpen. 

zaterdag 9 januari 2016

Doop van de Heer

Op zondag 10 januari vieren we het feest van de Doop van de Heer. Een terugkomend thema waar vandaag, zelfs onder gelovige Christenen, verwarring over bestaat: de Doop van de Heer door Johannes de Doper, moet zeker niet verward worden met de instelling van het Heilig Sacrament van het Doopsel. Om het even uit te leggen: Johannes de Doper diende een doopsel toe dat een teken was voor boetvaardigheid, waardoor zij die het ontvingen, hun verlangen te kennen gaven, van hun zonden gereinigd te worden.
Christus onderging het doopsel van Johannes als een daad van nederigheid en geeft ons een voorbeeld dat wij hetzelfde moeten doen. Wij moeten de weg van diezelfde nederigheid en boetvaardigheid gaan, en ook wij moeten het verlangen hebben ons van zonden te laten reinigen. Natuurlijk hoefde onze Heer dit niet zelf te doen: Hij is immers altijd zonder zonde geweest. De regel die Jesus ons voorleeft geldt dus voor ons. Waarom zou Hij immers ons iets voorleven? 

In de Katholieke Kerk zijn twee H.Sacramenten van belang om ons van zonden te reinigen: het H.Sacrament van het Doopsel (waardoor wij de Eerste Heiligmakende Genade verkrijgen. De erfzonde en de andere zonden worden uitgewist, we krijgen het Christelijke merkteken in de ziel. Het maakt ons tot kinderen van God, leden van de H.Kerk en erfgenamen van de Hemel) en het H.Sacrament van Boete en Verzoening, de Biecht. Dit Sacrament is van belang als er zonden worden bedreven die ná het Doopsel zijn begaan. Paus Franciscus heeft onlangs nog iedereen aanbevolen dit Sacrament te ontvangen, want God wil ons heel graag vergiffenis schenken. Wie echt voor de gerechtigheid wil leven kan niet buiten beide Sacramenten om. Het H.Doopsel is noodzakelijk voor ons heil. Daarom is het altijd aan te bevelen om kleine kinderen zo snel mogelijk het H.Doopsel te laten ontvangen. 

vrijdag 1 januari 2016

1 Januari - Heilige Maria Moeder van God

Gebed: God, door het moederschap van de heilige maagd Maria hebt Gij het eeuwig heil gebracht aan alle mensen. Laat zij voor ons ten beste spreken die uitverkoren werd om de Moeder van God te worden, en het levenslicht te schenken aan de Heer van alle leven, Jezus Christus, uw Zoon. Die met U leeft en heerst in de eenheid van de heilige Geest, God, door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Lieve Moeder Maria: bid voor ons!

Post Scriptum: in de Nederlandse kerkprovincie is 1 januari een Geboden Feestdag. Op deze dag dient dus de H.Mis te worden bijgewoond en mag er geen verboden werk worden gedaan. Meer info vindt u hier

zondag 27 december 2015

Feest van de Heilige Familie

Onder het octaaf van Kerstmis valt het feest van de H.Familie. Het bijzondere van dit feest is dat als we naar het voorbeeld kijken waar het gezin aan moet voldoen, we gewoon het voorbeeld van de Heer hoeven na te volgen. Jesus werkt altijd zo: veel voorbeelden geven, veel zaken voorleven en weinig woorden gebruiken. Zo geldt dat ook voor het gezin. Aan dit voorbeeld kunnen we zien dat in het authentiek gezin een vader en een moeder aanwezig moeten zijn. Let wel: het gaat hier om een vader die zelf van het mannelijk geslacht is en de moeder van het vrouwelijk geslacht. In de tijd van Jesus bestonden ook zondaren die erop los leefden, maar daar heeft de Heer duidelijk geen voorbeeld aan willen geven. Aangezien bij de Heer geen verandering bestaat (Jak 1; 17) geldt deze regel ook voor de huidige tijd. Er zijn genoeg mensen die erop los leven, zelfs het onderscheid tussen man en vrouw willen verduisteren, maar daarvan weten we dat dit niet overeenkomt met het plan van de Heer, zoals de H.Familie ons wil tonen. De wereld kan alleen in een Heilige vrede leven, dus zonder verwonding, zonder zonde en zonder verduistering, indien we het plan van God uitvoeren. Dus precies zoals Hij dat heeft gewild en ons heeft voorgeleefd. Gods wil doen, kunnen we immers ontdekken uit de Heilige Schrift en de H.Liturgie en zij moeten voor ons een leidraad zijn. Het komt dus niet aan op mooie woorden, maar op concrete daden. 

vrijdag 25 december 2015

Zalig Kerstmis!

Lofzang: Wil God de Vader blijmoedig danken, omdat Hij u in staat stelde te delen in de erfenis van de heiligen in het licht. Hij heeft ons ontrukt aan het domein van de duisternis en overgebracht naar het koninkrijk van zijn geliefde Zoon: In Hem is onze bevrijding verzekerd en zijn onze zonden vergeven. 

Hij is het beeld van de onzichtbare God de eerstgeborene van heel de schepping. Want in Hem is alles geschapen, in de hemelen en op aarde. Het zichtbare en het onzichtbare, tronen en hoogheden, heerschappijen en machten. Het heelal is geschapen door Hem, en voor Hem. Hij is ook het hoofd van het Lichaam dat de Kerk is: Hij is de oorsprong. Hij is de eerste die van de dood is opgestaan, om in alles de hoogste te zijn, Hij alleen. Want in Hem heeft God willen wonen in heel zijn volheid, om door Hem het heelal met zich te verzoenen. Om vrede te stichten door het bloed, aan het Kruis vergoten. Om alles in de hemel en op aarde te verzoenen, door Hem alleen.

maandag 21 december 2015

Een kerkgebouw is geen feestzaal!

Over goede doelen kun je verschillend denken. Sommige goede doelen, zijn helemaal geen goede doelen (ook al heten ze wél zo) en lijken meer een methode om de gulle gever zand in de ogen te strooien. Dat je voor een goed doel geld inzamelt, wil nog niet zeggen dat je alle morele principes overboord mag gooien of dat je zou mogen beweren dat wel iets 'goeds' uit het 'kwade' zou volgen. De Apostel Paulus is daar kort in: "zulke mensen worden terecht veroordeelt."

De reden van dit stuk ligt in het volgende probleem: de actie Serious Request  in Nederlands-Limburg kan een goede actie zijn wegens een moreel te verdedigen goede doel. Maar problematisch wordt het wanneer een parochiekerk tijdelijk niet geopend kan blijven omdat het 'glazen huis' vlak bij die parochiekerk staat. Gekker wordt het, (en in dit geval zou je van een ontheiliging kunnen spreken) als artiesten met zangers op het priesterkoor hun liederen staan te vertolken, terwijl je toch echt met een in gebruik zijnde katholiek kerkgebouw zit. De vraag is dan: kan dit wel? Een bepaalde foto is via het ANP naar buiten gekomen, en dit is voor veel katholieke gelovigen "echt een brug te ver". Zo iets hoor je niet te doen in een heiligdom. Er is wel degelijk een verschil tussen profaan en heilig, en wie dat niet gelooft moet beslist eens de H.Schrift erop naslaan, want daar staat het wel degelijk in. 

Een kerkgebouw is een gewijde plaats, een heiligdom en dient als zodanig door iedereen met eerbied te worden behandeld. Wie een podium wil hebben, moet maar de schouwburg nemen of een andere toepasselijke plaats. Een kerkgebouw is geen schouwburg of feestzaal waar jan-en-alleman het voor het zeggen heeft.

Daarom graag een actie van het kerkbestuur, de parochiepriesters en het bisdom Roermond om dit soort idiote 'fratsen' in de toekomst te vermijden. 

maandag 7 december 2015

Het Heilig Jaar van de Barmhartigheid

Op dinsdag 8 december 2015, werd op de feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis van de Heilige Maagd Maria, op plechtige wijze het Buitengewoon Heilig Jaar van de Barmhartigheid geopend door Z.H. Paus Franciscus. In een paar zinnen geeft Paus Franciscus de hoofdbedoeling aan:  "Op het feest van de Onbevlekte Ontvangenis zal ik de vreugde kennen de Heilige Deur te openen. Bij deze gelegenheid zal het een Deur van de Barmhartigheid zijn, waar ieder die erdoor zal binnentreden, de liefde van God, die troost, vergeeft en hoop geeft, zal kunnen ervaren."

De bedoeling is dat de gelovigen een korte pelgrimage maken naar een van de vier Heilige Deuren in Rome en deze binnengaan. Hiermee (zie verderop in de tekst) is het mogelijk een Aflaat te verdienen voor zichzelf of voor de overledenen. Natuurlijk is niet iedereen in Rome of heeft de mogelijkheid om naar Rome te reizen. Daarom heeft de Paus het goed gevonden dat ook in andere Basilieken (waaronder in Nederland en België) H.Deuren worden geopend zodat de gelovigen de Aflaat in het Heilig Jaar kunnen verdienen. Op zondag 13 december a.s. worden wereldwijd de Heilige Deuren van de bisdommen geopend. De volgende lijst met Nederlandse kerkgebouwen vindt u hier.  Hier de lijst voor Vlaanderen. De Paus zal op 8 december bij de opening van het Buitengewoon Heilig Jaar ook de Heilige Deur in de Sint Pietersbasiliek openen.

Wat moet nu de gelovige doen om deze Aflaat te verdienen?
  1. Maak een korte pelgrimstocht naar de H.Deur.
  2. Ga die Deur binnen.
  3. Ontvang het Sacrament van Boete en Verzoening, de Biecht.
  4. Ontvang de H.Eucharistie waarin de Barmhartigheid van God wordt overwogen.
  5. Men dient de Geloofsbelijdenis uit te spreken.
  6. Gebed Onze Vader, Wees Gegroet t.i.v. de H.Vader, voor welzijn Kerk en gehele wereld. (duidelijk uitspreken)
  7. Geen gehechtheid aan de zonde, of dagelijkse zonde hebben om Aflaat te verdienen.
  8. Je zegt duidelijk aan God de Aflaat te willen verdienen. 
De column van onze Aartsbisschop, Kardinaal Eijk is hier te lezen.  Er komt ook een live-verslag op de Nederlandse televisie over de opening van de Heilige Deur door onze Paus. 

Meer informatie vindt u hier.

Informatie van het Bisdom Roermond over de Bul, de processie en de opening H.Jaar vindt u hier. De geautoriseerde vertaling van Misericordiae Vultus vindt u op de site van het Bisdom Rotterdam.

Op de site van Kerk in Nood staat een artikel over dit Jubileum. Dat vindt u hier.

Al met al is een goede voorbereiding op het Heilig Jaar van groot belang voor een ieder die terug wil keren naar God. En dat geldt ook voor diegenen die zeer zwaar gezondigd hebben, jarenlang met een geestelijk litteken rondlopen en een verschrikkelijk geheim bewaren die ze vervolgens aan niemand kwijt kunnen. De Paus heeft het daarom gewild dat alle priesters de bevoegdheid krijgen tot het geven van de Absolutie wegens de zonde van Abortus Provocatus. Zeg dus nooit: ik heb te zwaar gezondigd om vergiffenis te krijgen! Wie berouw krijgt over de zwaarste zonden en te Biechten gaat, krijgt volledige vergiffenis van God. Daarom is Jesus onze Heer voor ons uit de Hemel neergedaald om de mensen van alle zonden en straffen te bevrijden, ons gewetensrust terug te geven en vooral, dat niemand bij Hem verloren gaat die in deze tijd om vergiffenis vraagt.

Het Buitengewoon Heilig Jaar zal op het Hoogfeest van Christus Koning, op 20 november 2016 plechtig worden gesloten. 

zondag 29 november 2015

Eerste Zondag Advent

Toon mij uw wegen, Heer,
En maak mij uw paden bekend;
Wijs mij de weg van uw waarheid en onderricht mij,
want U bent de God die mij redt.

Goed en rechtvaardig is de Heer, 
Hij wijst zondaars de weg, 
Wie nederig zijn, leidt Hij in het rechte spoor, 
Hij leert hun zijn paden te gaan.

Liefde en trouw zijn de weg van de Heer 
voor wie de wetten van zijn verbond onderhouden. De Heer is een vriend van wie hem vrezen, hij maakt hen vertrouwd met zijn verbond.

vrijdag 27 november 2015

Sommige Duitsers zijn van het padje af

Er was eens een student aan de Universiteit in West-Europa die tijdens zijn wetenschappelijke studie opeens geconfronteerd werd met een sterfgeval van een dierbare. Dat bleek een schokkende ervaring voor de nog jonge student die vol ijver bezig was met zijn studie en zijn eerste examen met goed gevolg had afgelegd. Studenten mag je niet dom noemen, want een studie aan een universiteit is toch niet voor die categorie van mensen, nietwaar? Opvallend was dat deze student tot geloof kwam in God en katholiek werd. Zijn ommekeer was even zo ingrijpend als het sterfgeval in zijn familie. Voor het eerst ontdekte hij de zin van het leven en langzaam maar zeker kwam hij tot volledig geloof. Veel moeilijkheden moesten overwonnen worden, maar dankzij de H.Sacramenten werd hij in al die jaren sterker en sterker. Tot op de dag van vandaag heeft hij God gedankt voor zijn bekering.

Maar wat beweert men in Duitsland kortgeleden? Schrikt u niet als u het leest, want er wordt zó op een ergerlijke manier gepraat over Afrikaanse mensen, dat je haren te bergen rijst. 

Moraal van het verhaal in combinatie met boven is: wie het H.Geloof aanneemt, zich bekeert, in God gelooft met hart en ziel, ja, zulke mensen (ook al hebben ze een hoogwaardige opleiding achter de rug) worden niet zelden voor dom, achterlijk en als achterhaald versleten, vooral dus als je ook nog het ongeluk hebt te geloven in God en dat je ook nog uit Afrika komt. Dat er op zó'n manier wordt gedacht over katholieke mede-gelovigen uit Afrika in Duitsland, lijkt de zwarte piet-discussie (over vermeend racisme) in Nederland volledig in de schaduw te stellen. 

Het is jammer dat de Duitse Bisschoppen ruimte geven voor dit soort discutabele content op hun website. We bidden en hopen voor de bekering van deze mensen die dit soort dingen durven schrijven, want ze weten echt niet wat ze doen.

We hopen maar dat de Duitse bisschoppen zich volledig van dit artikel zullen distantiëren!

zaterdag 21 november 2015

Hoogfeest van Christus Koning

Op zondag 22 november 2015 vieren wij het Hoogfeest van Christus Koning van het Heelal. Het Hoogfeest werd ingesteld door Zijne Heiligheid Paus Pius XI in 1925. Met dit feest sluiten we ook het kerkelijk jaar af en zal de volgende zondag de eerste zondag van de Advent (Jaar C) gevierd worden, de voorbereiding op het Hoogfeest van Kerstmis, de geboorte van Onze Heer Jesus Christus. 

In het Evangelie van de zondag van Christus Koning zegt de Heer tegen Pilatus: "Ja, Koning ben ik" (Rex Sum Ego), maar Hij maakt aan Pilatus wel duidelijk dat zijn Koninkrijk niet van deze wereld is, anders "zouden Mijn dienaren er wel voor gestreden hebben dat Ik niet aan de Joden werd uitgeleverd". Christus wil niet, dat wij uit deze wereld worden weggenomen (Johannes 17;16),  Hij wil dat wij niet van deze wereld zijn. En deze wereld zal zeker verdwijnen: het wereldse gewoel waar de moderne mens zo vaak slaaf van is, de mens die zich met atheïsme bezighoudt en Christus niet wil erkennen als Koning en Heer.

Het is niet het enige wat gaat verdwijnen, maar zeker is wel dat de 'wereld' met zijn zonden, seksuele losbandigheid en tekorten niet meer zal terugkeren nadat God zelf heeft ingegrepen. Het gaat dus veel verder dan alleen het verdwijnen van de fysieke wereld zoals wij die kennen en die je vaak in Apocalyptische video's van YouTube tegenkomt. Dan zal Christus wederkeren, maar nu in volle Macht en Glorie om het Laatste Oordeel te vellen. Wanneer die dag komt weet niemand iets af: de engelen niet, zelfs niet de Zoon, maar de Vader alleen (Matteus 24;36).

dinsdag 10 november 2015

Jonge Katholieken en Mgr.Léonard

Hoe het Evangelie, het Ware Evangelie in de harten van jonge mensen werd gezaaid is te lezen in een artikel van het Katholiek Nieuwsblad dat op 9 november j.l. onder de aandacht werd gebracht. Een inspirerend stuk dat glashelder laat zien hoe alle media-stormen, verdachtmakingen ten spijt, het kleine maar o zo mooie bloempje groter en groter wordt in de H.Kerk. Jonge Katholieken die niets, maar dan ook niets te maken willen hebben met "mei-1968-katholicisme", en die zeker niets te maken willen hebben met "lauwe en meeloperige" katholieken. 
De voormannen van deze Jonge Katholieken zijn de Heilige Paus Johannes Paulus II, Paus Benedictus XVI en Mgr. Léonard. Jonge Katholieken die een grote liefde hebben voor de H.Eucharistie, de Biecht en Aanbidding van het Heilig Sacrament. Natuurlijk worden deze Jonge Katholieken, "conservatieven", "traditionalistisch" en zelfs "reactionair" genoemd. Maar een echte analyse over deze Jonge Katholieken en de vernieuwing van de Kerk lees je nauwelijks bij de heersende mainstream media. Een schitterend voorbeeld van een zuivere en vernieuwde Katholieke Kerk die groter en groter wordt, ook in België!

De parabel met de zaaier (Matt.13;3-9) hieronder is een mooi voorbeeld in combinatie met het bovenstaande verhaal. 

En Hij sprak tot hun in gelijkenissen over vele dingen. Hij zei: zie, de zaaier ging uit om te zaaien. En onder het zaaien viel een gedeelte langs de weg; en de vogels uit de lucht kwamen, en pikten het op. Een ander gedeelte viel op steengrond waar het niet veel aarde had. Aanstonds kwam het op, omdat het geen diepe aarde had; maar toen de zon was opgegaan, werd het verschroeid en verdorde, daar het geen wortel geschoten had. Een ander gedeelte viel tussen de doornen; de doornen schoten op, en verstikten het. Een ander gedeelte viel op goede aarde; en het droeg vrucht: honderd-, zestig-, dertigvoud. Wie oren heeft om te horen, hij hore. 

zaterdag 7 november 2015

Parochie H.Jozef Amsterdam vraagt uw hulp

De parochie H.Jozef in Amsterdam waar de Buitengewone Vorm van de Romeinse Liturgie wordt gevierd, staat voor een zware restauratieklus. Gelukkig heeft de parochie een deel Rijkssubsidie gekregen om een zeer noodzakelijke restauratie van het dak mogelijk te maken, maar het andere deel moet de parochie zelf opbrengen. Het gaat hier om een bedrag van 130.000 euro die de parochie natuurlijk niet zelf heeft. Daarom doet zij een beroep op een ieder die een gift (naar draagvermogen) kan geven om deze restauratie mogelijk te maken. 

Er is 45 jaar lang achterstallig onderhoud geleden op sommige delen van dit mooie kerkgebouw en bij langer uitstel van de noodzakelijke restauratie zou men binnen 2 tot 3 jaar geen bruikbaar kerkgebouw hebben gehad. 
Wie deze parochie wil helpen kan dit doen door geld over te maken naar het onderstaande bankrekeningnummer in Nederland. Voor buitenlandse gevers vermelden wij hier ook de BIC-code van de bank.

NL48 ABNA 0589 9700 89 t.n.v. rk-parochie H. Jozef Amsterdam
BIC v/d bank:  ABNA NL2A
onder vermelding van:
"restauratie"

zaterdag 31 oktober 2015

Allerheiligen - Allerzielen 2015

Het is opvallend hoe leeg kerkgebouwen door de week in Nederland zijn, maar dat verandert totaal wanneer Allerheiligen en Allerzielen wordt gevierd. Dan stromen de kerkgebouwen weer vol met mensen die hun dierbaren willen gedenken op Allerzielen, dan wordt met vuur gebeden. De graven van hun dierbare overledenen worden netjes schoongemaakt en verse bloemen gebracht. De kaarsen worden ontstoken, en vooral 's avonds staan veel lichtjes te branden op de graven. Dat geeft niet alleen een indrukwekkend beeld, maar geeft ook aan dat veel mensen hun dierbaren diep in hun hart liefhebben, ook al zijn ze soms jaren geleden overleden. 

Er zijn parochies waar op de dag van Allerheiligen nog een Allerzielendienst wordt gehouden en het is toch elke keer opmerkelijk hoeveel mensen daarop afkomen om troost te zoeken bij de Kerk. Maar het is echt niet de enige dag waarop Onze Heer u allen troost wil schenken; Onze Heer en God wil iedereen graag alle dagen troost schenken, maar dan komen de mensen helaas niet. Wie daarom echt blijvend getroost wil worden, kan daarom eens beginnen om elke zondag naar Zijn Kerk te komen. Daar wacht Hij op u. Daar geeft Hij u troost en bemoediging! 

Wij wensen u voor zondag 1 november a.s. een zalig en getroost Allerheiligen toe!

maandag 26 oktober 2015

Synode afgesloten - enige opmerkingen

Monseigneur Jan Hendriks heeft op zijn website een mooi stukje geschreven dat wij zeker zouden willen aanbevelen om te lezen, al was het maar om wat meer evenwicht te krijgen in de discussies die hier en daar de afgelopen tijd (ook in de media) gewoed hebben, en niet in de laatste plaats door een "Duitse discussie" lijkt te zijn gekaapt, alsof de zaak van gescheiden-hertrouwden het enige probleem is waar de Kerk nu mee kampt. 

Natuurlijk zijn er problemen in die laatste categorie, maar Mgr. Jan Hendriks legt de vinger op de zere plek door te zeggen dat iedereen tegenwoordig zomaar ter H. Communie gaat zonder Biecht en dat we dan wel de gescheiden-hertrouwden willen nawijzen die (door een beletsel) niet ter H. Communie kunnen gaan. En dat is natuurlijk waar. Er moet dan overigens wel bij gezegd worden dat deze ongelijke situatie nog niet mag betekenen dat men in de parochies maar vrij is te doen en te laten wat men wil omdat "anderen ook zomaar ter Communie gaan". We herhalen daarom de woorden van de H.Apostel Paulus: "Wie dus op onwaardige wijze het Brood eet en de Kelk drinkt, bezondigd zich aan het Lichaam en Bloed des Heren." en: "eet en drinkt zich een oordeel" (zie en vergelijk: 1Kor. 11; 27-29). We raden daarom aan om het hoofdstuk van de Eerste Korintiërsbrief opnieuw te lezen. Dit schept duidelijkheid voor iedereen. 

Gezien de situatie in de Kerk van West-Europa zal het een en ander opnieuw opgebouwd moeten worden. Er is de afgelopen 50 jaar te veel fout gegaan, er zijn te veel dingen op hun beloop gelaten en daar plukken we nu allemaal de zure vruchten van. Een complete generatie bijvoorbeeld is zonder geloof en zonder Kerk opgegroeid en dat baart ontzettende zorgen. Velen hopen dat de Bisschoppensynode over het Gezin een goede voorbereiding mag zijn op wat komen mag. Ook de gewone gelovigen worden uitgenodigd zich blijvend voor het authentieke gezin in te spannen door gebed, het Rozenkransgebed, de H.Mis, de dagelijkse offers en lijdensoffers die zij kunnen opdragen aan God. En we weten het: voor Hem is immers niets onmogelijk. 

zaterdag 24 oktober 2015

Duitse bisschoppen op weg naar Schisma?

Wanneer je de berichten leest over de Duitse bisschoppen hoe zij het probleem met de Gescheiden-hertrouwden willen oplossen, begint het steeds meer op te lijken dat er een groot Duits Schisma in wording is. Vooral de voorstellen die gedaan zijn om toch maar te kunnen 'inbreken' in Pauselijke documenten, stemt je als gelovige niet echt gerust. Want wat komt er straks nog meer uit die "Duitse koker" waar de hele Wereldkerk straks mee wordt opgezadeld? Of denkt men in Duitsland nou echt dat iedereen maar achter Duitse voorstellen wil aanhollen? Nou het antwoord is kort en krachtig: nee dus. Wie de stemverhoudingen bekijkt in de Synode voor het Gezin merkt dat het een minderheid is van de Synode-vaders die achter het 'Duitse plan' staat. Ergerlijker: vanuit Duitse zijde wordt er op aangedrongen om de discussie over het toelaten van de Sacramenten voor gescheiden-hertrouwden via z.g. versplinteringsmethode op te lossen. Dus de zaak zó in kleine stukjes op te delen, dat je van daaruit toch de Duitse voorstellen ergens kan binnenvoeren. Er wordt dan beweerd dat er nog een andere weg bestaat, waarbij gescheiden-hertrouwden niet kuis zouden moeten leven om juist tot die Sacramenten te worden toegelaten(!), en stelt dan een onderzoek van ieder individueel geval voor... En dat alles wordt dan weer gezegd tegen de achtergrond van de uitspraak van Paus Franciscus dat aan de Katholieke Leer "niet zal worden getornd", waardoor je vervolgens weer de indruk krijgt dat de Duitse bisschoppen Paus Franciscus willen omzeilen.

Er wordt dus van Duitse kant van alles geprobeerd om ergens te kunnen binnenkomen, of dat nu een Apostolische Exhortatie (Familiaris Consortio) is, dan wel de Leer van de Kerk. Gelukkig zijn de Duitse bisschoppen een minderheid, maar dit legt ook een onvoorstelbare kloof bloot tussen het Katholieke Geloof, de praxis, en wat Duitse bisschoppen willen. Het is daarom nog maar de vraag hoe lang dit nog goed gaat voordat een Schisma van enorme proporties zich zal gaan aandienen. Als dit probleem niet wordt opgelost, dan kan de Kerk weer een hoofdstuk vol verdriet en pijn in haar annalen gaan bijschrijven. Veel gescheiden-hertouwde katholieken zullen dan door een Duits Schisma zeker worden meegesleurd, met als gevolg dat zij de verliezende partij zullen zijn.

zaterdag 3 oktober 2015

Zondag begint de Bisschoppensynode Gezin

Het is tijdens de oktobermaand gebruikelijk om elke dag het Rozenhoedje te bidden, en dit sluit mooi aan bij de Bisschoppensynode voor het Gezin dat vanaf zondag 4 oktober 2015 gaat plaatsvinden.  We kunnen de bisschoppensynode en de Paus met gebed ondersteunen. De reden is dat er nogal wat mensen binnen en buiten de Kerk rondlopen die het nodig vinden om de kerkelijke moraal even 'bij de tijd te brengen', maar laten dan niet weten dat ze in feite die kerkelijke moraal een doodsteek verkopen. Wie dat niet wil, en trouw aan Christus en Zijn Leer wil blijven, kan grote kans maken door de media later te worden afgeschoten. Maar aangezien de getrouwen in de Heer dat al een groot deel van hun leven hebben moeten verduren, halen zij in ieder geval hun schouders daarover op. Wat de wereld wil is immers geen maatstaf, maar wat Christus wil is maatstaf. De Geboden die onze Heer heeft gegeven zijn immers Geboden, en geen onderhandelingspunten. Wie dat wél vindt, kan maar beter een ander kerkgenootschap gaan uitzoeken! 

De bisschoppensynode is een raadgevende vergadering en zij kan geen veranderingen aan de Kerk voorschrijven. Er kan alleen aan de Paus gevraagd worden om haar bevindingen in wetgeving om te zetten. Nu al echter is duidelijk geworden dat er bij de bisschoppen geen meerderheid te vinden is voor het idee van Kardinaal Kasper c.s. die onder bepaalde voorwaarden gescheiden hertrouwden tot de Communie wil toelaten, waardoor zowel echtscheiding als heiligschennis getolereerd zouden worden. De Afrikaanse bisschoppen hebben al laten weten dat zij hun voet finaal dwars zullen zetten als het om zaken gaat zoals tot de Communie toelaten van gescheiden hertrouwden en homoseksualiteit.  Kardinaal Sarah spreekt zelfs over verraad aan het Evangelie, en bisschop Joseph Osei-Bonsu draait er al helemaal geen doekjes om

Reden te meer voor ons om de Rozenkrans ter hand te nemen en onze gebeden en offertjes aan de Heer aan te bieden. Laten we daarom strijden als kinderen van het Licht! 

vrijdag 18 september 2015

Europese Bisschoppen verwerpen genderideologie

Dat je man of vrouw bent is niet cultureel bepaald, maar je wordt als man of vrouw gebóren. Men zou zeggen dat het vrij normaal is als iemand zo denkt (dat je als man of vrouw geboren wordt), maar er lijkt steevast een lijn te bestaan in de maatschappij die het man of vrouw zijn wil ideologiseren door te beweren dat het maar cultureel bepaald wordt dat je een man of een vrouw bent. Nee dus, zo vinden de Europese bisschoppen, en het moet (vanuit onze kant) maar eens gezegd worden dat dit niet de lijn is die God de Vader met de mensen voorhad én voorheeft. Was dat wél zo, dan had het zeker in de H.Schrift gestaan en was het ook via de Traditio tot ons gekomen. Dat alles wordt tot op de dag van vandaag nergens gevonden (ook niet in het Leergezag) en het is dan ook logisch dat de Kerk hier geen voorstander van, kan en mag zijn.

Het Katholiek Nieuwsblad schreef een artikel over dit fenomeen (link) en is het lezen zeker waard. En dat is ook een punt waar we via deze bijdrage meer aandacht aan willen besteden: het komt té vaak voor dat verdraaiingen van de feiten en zelfs aperte leugens over Pauselijke toespraken in de profane dagbladen, kranten en bladen terecht zijn gekomen en dus roepen we alle katholieken op via het internet alleen de officiële kerkelijke documenten en toespraken van de H.Vader op na te slaan. Te vaak hebben we gezien dat er woorden en interpretaties in de mond van de H.Vader worden gelegd die hij vervolgens nooit heeft uitgesproken! 

Ook wat de komende Synode over het Gezin betreft vragen we daarom een ieder om alleen de stukken te lezen die uit onverdachte bron komen, zoals de website en sites afkomstig van het Vaticaan. Pas dus op voor profane kranten en dagbladen die met grote koppen rare dingen komen beweren, alsof die van de Kerk, de Synode of de Paus afkomstig zouden zijn. 

dinsdag 8 september 2015

Wie wil zien, moet eerst toegeven blind te zijn

Wie met aandacht de H.Schrift leest over de blinden die Jesus heeft genezen (zie hiervoor het H.Evangelie van de 23 ste zondag door het Jaar), zal opvallen dat die blinden vóór hun genezing hun eigen blindheid toegaven aan de Heer. Wie immers zelf toegeeft blind te zijn, kan met het geloof de genezende kracht van Onze Heiland ontvangen. Maar de blindheid is niet alleen een lichamelijk defect: het kan ook naar een innerlijke (ver)blindheid verwijzen. We kunnen een bepaalde zaak bijvoorbeeld door onze slechte gesteltenis innerlijk niet goed inzien. Sommige Farizeeën waren daar een huiveringwekkend voorbeeld van, zoals in het H.Evangelie naar Johannes hoofdstuk 9, waar Jesus de blindgeborene genas. Interessant wordt het pas op het einde van dat hoofdstuk, waarin Jesus het volgende zegt:

En Jesus sprak: Tot dit vonnis ben Ik in deze wereld gekomen: dat de blinden zouden zien, en de zienden blind zouden worden. Enige Farizeeën die bij Hem waren, hoorden dit, en zeiden: zijn ook wij soms blind? Jesus sprak tot hen: Als gij blind waart, had gij geen zonde: maar nu gij zegt: We zien, nu blijft uw zonde. 

De Farizeeën in dit stuk meenden dus zienden te zijn, maar door hun trots zagen ze juist niet in dat ze blind waren. Wie immers trots is en geen nederigheid kent, kan ook niet besluiten zelf te lijden aan (ver)blindheid. Zo iemand vindt inderdaad dat hij geen genezing nodig heeft. Deze verblindheid heeft weer te maken met het feit dat de Farizeeën op eigen gezag besloten dat ze ziende waren en door het halsstarrig volhouden blijft deze zondige verblindheid alleen maar voortduren. Maar Christus laat ons juist in dit stukje Evangelie zien dat het erop aan komt nederig te erkennen dat men een blinde is. In zo iemand leeft geen zondige verblindheid meer en zijn blindheid is daardoor te genezen. 

Zo is het ook met het kunnen zien van de betekenis van de H.Schrift: we kunnen het pas begrijpen en inzien dankzij het nederig erkennen van het Leergezag dat een authentieke verklaring van de H.Schrift (en het overgeleverde Woord) kan geven zoals zij dat al 2000 jaar doet. Niemand kan dus zelf besluiten op eigen gezag inzicht in de H.Schrift te hebben. Wie zoiets zegt, maakt zich juist door zijn trots stekeblind: net zoals de Farizeeërs in Johannes hoofdstuk 9 vers 40 deden.