zondag 14 augustus 2016

Maria Ten Hemelopneming - 15 augustus

Op 15 augustus viert de H.Kerk het hoogfeest van de Moeder van God die met lichaam en ziel ten hemel werd opgenomen. Tijdens het Eerste Vaticaans Concilie werd er door de vaders gevraagd om een dogmatische definitie van de Ten Hemelopneming, waarna in 1950 Paus Pius XII dit dogma zou afkondigen. Er wordt in dit dogma overigens niets nieuws verkondigd, want de Ten Hemelopneming van Maria met ziel en lichaam is namelijk altijd door de Kerk geloofd. Er werden in de aanloop tot dit dogma vele bronnen van oude schrijvers geraadpleegd. Het Pauselijk document Munificentissimus Deus is te lezen op rkdocumenten via deze link

Voor de Nederlandse kerkprovincie geldt 15 augustus als een verplichte feestdag. Er geldt geen verplichting tot het onthouden van werken en bezigheden, maar men dient wel op deze dag de H.Mis bij te wonen. In sommige delen van Nederland is het gebruikelijk om de zogenaamde Kroedwösj te laten zegenen door een priester of bisschop. De mensen nemen deze gezegende kruiden mee naar huis en plaatsen die in een vaas of standaard. 

Wij wensen u allen een heel fijn en gezegend Maria Ten Hemelopneming toe.

Hoog boven alles blinkt gij uit,
o, Maagd, o Koningin, o bruid,
en alle schoonheid vloeit ineen,
en alle glans in u alleen,

Gekroond met zoveel glans en eer,
o, zie op ons die bidden neer,
en neem met vreugd het loflied aan,
wanneer wij zingend tot u gaan.

o, Heilige Maagd Maria, Moeder van God en onze Moeder wees onze voorspraak!

zondag 7 augustus 2016

Goede literatuur in de vakantieperiode

Voor velen is de vakantie aangebroken en hoewel ontspanning en rust noodzakelijk zijn, is het lezen van een goed boek toch wel aan te bevelen. Men hoeft natuurlijk niet meteen het hele boek uit te lezen, maar een overweging van een bepaald stuk in de geestelijke werken is nooit weg.  In de vakantieperiode moet je niet alleen lichamelijk maar ook geestelijk 'bijtanken'. Zeker in de huidige tijd is een blijvende vorming van de leek hard nodig, zoals de ervaring vandaag te dag maar al te vaak leert.  In deze bijdrage hieronder zijn een paar voorbeelden gegeven. De boeken in epub-formaat zijn uiteraard goedkoper. Het betreffende boek vindt u door de links aan te klikken. 

- De Dialoog. Werkelijk een subliem werk uit de Middeleeuwen en opgetekend door niet minder dan de Heilige Catharina van Siëna. Voor een leek zal dit boek behoorlijke kost zijn om door te werken, en daarom wordt ten zeerste aangeraden echt de tijd te nemen om dit boek stukje bij beetje eigen te maken. Het werk is onlangs opnieuw vertaald in het Nederlands en uitgegeven door Stichting de Boog. Ze kan ook in het z.g. epub-formaat worden gedownload. Betalen kan via iDeal. 

- De Heilige Schrift. Het volledige Nieuwe Testament is via deze link op te halen in pub-formaat en het wordt gratis verstrekt. Deze vertaling komt uit het Grieks en dus niet uit het Latijn. Wie een e-reader heeft met voldoende geheugen, kan dus een complete Bijbel op de reader zetten. De tekst komt misschien wat ouderwets over, maar de auteurs hebben wél getracht een zo letterlijk mogelijke vertaling van de H.Schrift te maken. 

- Jezus en de Joodse wortels van de eucharistie. Een must-have voor mensen die dieper in de H.Eucharistie willen doordringen. Door ons naar de Joodse wortels van ons geloof terug te voeren reikt de auteur ons een vergrootglas aan waarmee wij het toonbrood, manna, het laatste Avondmaal en de diepste betekenis van de H.Eucharistie met een nieuwe blik kunnen bekijken. Geschreven door Brant Pitre. 

- De verborgen kracht van de vriendelijkheid. Dit boek laat zien dat vriendelijkheid niet zo maar een kleine deugd is, maar dat wie zich er in oefent vanzelf vooruitgaat in de grote menselijke en bovennatuurlijke deugden. Geschreven door priester Lawrence Lovasik. Een boek dat ons echt een spiegel voorhoudt en ons daardoor vanzelf aanspoort vriendelijk tegen je medemens te zijn.  

- Richtlijn voor het geestelijk leven. Geschreven door de abt Ludovicus Blosius (Lodewijk de Blois), en wordt wel omschreven als een tweede Navolging van Christus van Thomas à Kempis. Een boek dat elke leek, priester of diaken gelezen moet hebben. 

- Compendium van de Katholieke Kerk. Voor de leken is dit boek zeer aan te bevelen in hun verdere vorming en mag bij de catechisatie niet ontbreken. Warm aanbevolen dus. 

En zoals altijd wensen wij u in deze vakantie toe een Vacare Deo

maandag 25 juli 2016

Waar rechtvaardigen leven, daar zal God niet straffen

Uit het boek Genesis lezen wij in de vorige zondag (de 17e zondag door het jaar, Cyclus C) dat God van plan was om Sodom en Gomorra te vernietigen wegens om wraakroepende zonden die daar bedreven werden, maar het is Abraham die als voorspreker aan de Heer vraagt om de stad niet te straffen als er een aantal Rechtvaardigen werden gevonden (zie daarvoor Genesis hoofdstuk 18, verzen 20-32). Niet alleen wordt Gods Barmhartigheid hiermee verheerlijkt, maar het is evenzo een waarschuwing tegen sommige kwaadwillenden die denken dat zij nooit onder het oordeel zullen vallen. 

Maar nog belangrijker is de constatering, dat wijzelf als Rechtvaardigen moeten leven, net als de Rechtvaardige Lot in Genesis. Daarvoor is het nu nodig dat wij het Sacrament van het Heilig Doopsel hebben ontvangen en indien wij - na het doopsel - zwaar hebben gezondigd (waardoor de Heiligmakende Genade werd weggenomen door een doodzonde) dat van ons verlangd wordt om het Sacrament van Boete en Verzoening te ontvangen. Hierdoor zullen wij weer de Heiligmakende Genade verkrijgen. Wanneer wij dus als Rechtvaardigen leven, dan zal God het zeker niet toelaten dat het gebied waar wij wonen zal worden gestraft voor de vermetelheid en de zonden die daar door de mensen bedreven werden.

Er zijn mensen die dan zeggen: "Ja, maar dat was vroeger zo." Maar die mensen vergeten dat God gisteren als vandaag nog steeds Dezelfde is. Hij, de Almachtige, wil onze Rechtvaardiging en Hij wil niet dat wij ons afgeven aan de zonde. We hebben inderdaad een vrije wil om te kiezen, maar God heeft ons nooit bevolen slechte dingen te doen. Laat dat wel even duidelijk zijn. Wie zich echt bekeren wil en met welke persoonlijke zonde dan ook wil afrekenen - hoe erg die ook is geweest - is altijd welkom bij God in het Sacrament van Boete en Verzoening.

Voor verdere informatie verwijzen wij naar de Katechismus van de Katholieke Kerk (dus niet het Compendium), naar de nummers 1987, 1446, 1266 en 1992. 

vrijdag 15 juli 2016

Feest van Onze Lieve Vrouw Berg Karmel

Op zaterdag 16 juli 2016 is in het klooster van de Karmelietessen van het Goddelijk Hart in Sittard de plechtige oplegging van het Scapulier van de Berg Karmel. Wie dit Scapulier krijgt opgelegd wordt door de Moeder van God persoonlijk in bescherming genomen, zoals zij dit zelf heeft bekend gemaakt aan de Heilige Simon Stock. Door het ontvangen van dit Scapulier deelt de gelovige in alle genaden van de Orde van Onze Lieve Vrouw. Voor meer informatie over dit feest en de verdere voorwaarden die Maria aan ons gesteld heeft, kunt u deze pagina even aanklikken. Ook de Sint-Agneskerk heeft er een pagina aan gewijd. De Moeder van God heeft ons wel gevraagd om zonder doodzonden te leven, speciaal gaat het hier om het zesde Gebod van de Decaloog. Mocht men als gehuwde of als ongehuwde dit gebod toch hebben geschonden, dan raadde de Moeder van God iedereen aan te gaan Biechten om zo van zonden ontslagen te zijn. Wie dit Scapulier draagt ontloopt volgens de hemelse openbaring de Hel en bij het gebruik van het z.g. Sabbatijns Privilege, ontloopt men ook het Purgatorium (het Vagevuur). De religieuzen van de orde hebben het grote Scapulier om en dragen dit over het habijt. Voor mensen in de wereld is een klein model van dit Scapulier ingesteld (het Bruine Scapulier genoemd). Zij kunnen dit onder of boven hun kleren dragen. 

Voor het programma die zaterdag verwijzen wij naar dit PDF-document waar alle informatie staat. Komt u met de auto, houdt dan wel even rekening met het feit dat op zaterdag extra druk is en dat de kans niet is uitgesloten dat u een stukje moet lopen om het klooster te bereiken. Er kan wel achter het klooster geparkeerd worden, maar bij veel bezoek kan dit vol raken. Houdt u daar wel even rekening mee. Komt u met de trein, dan is het ongeveer een twintig minuten lopen naar het klooster. 

zaterdag 9 juli 2016

En toen kwam er een Samaritaan langs...

Een schitterende preek over de Barmhartige Samaritaan vinden we bij de Heilige Severius van Antiochië (ca 465-538 na Chr).  

Toen kwam er een Samaritaan langs. Christus geeft zichzelf met opzet de naam Samaritaan, van Jezus zei men om Hem buiten te sluiten: “Je bent een Samaritaan en bezeten van een demon”. De reizende Samaritaan die dus Christus was - want Hij reisde werkelijk - heeft de mensheid gezien die op de grond lag. Hij is niet aan de overzijde voorbij gelopen, want het doel van zijn reis was om “ons te bezoeken”. Hij was voor ons op aarde neergedaald en was bij ons te gast. Want Hij is niet alleen “verschenen, maar Hij heeft werkelijk met de mensen gesproken”.

Op onze wonden heeft Hij wijn gegoten, de wijn van zijn Woord, en als de ernst van de wond deze kracht niet verdroeg, heeft Hij het met olie vermengd, evenals met zijn zachtmoedigheid en “zijn liefde voor de mensen”. Vervolgens heeft Hij de mens naar een herberg gebracht. Hij geeft deze naam 'herberg' aan de Kerk, welke een woonoord en een schuilplaats werd voor alle mensen… En eenmaal in de herberg aangekomen, heeft de goede Samaritaan een nog grotere zorg voor hem getoond: Christus zelf was in de Kerk en verleende alle genade … En aan de herbergier, symbool voor de apostelen, en de pastors en leraren die hen hebben opgevolgd, heeft Hij bij zijn vertrek – dat wil zeggen bij zijn hemelvaart- twee muntstukken gegeven, opdat ze de zieke goed zouden verzorgen. Door die twee muntstukken, horen we de twee Testamenten, het Oude en het Nieuwe, dat van de wet en de profeten en dat van het evangelie en de geschriften van de apostelen. Beiden komen van dezelfde God en dragen de enige afbeelding van de enige God in de Hoge, zoals geldstukken de afbeelding van de koning dragen, en ze drukken in ons hart dezelfde koninklijke beeltenis af door middel van de heilige woorden, omdat het een en dezelfde Geest is, die ze heeft uitgesproken… Het zijn de twee stukken van een en dezelfde koning, tegelijkertijd door Christus aan de herbergier gegeven en met gelijke waarde…

Op de laatste dag zullen de herders van de heilige kerken tegen hun meester die terugkomt zeggen: “Heer, U hebt me twee muntstukken gegeven, en zie, door ze te gebruiken, heb ik er nog twee bij verdiend”, waardoor ik de kudde heb laten groeien. En de Heer zal hem antwoorden: “Dat is goed, goede en trouwe dienaar, over weinig ben je Me trouw geweest, en over véél zal Ik je aanstellen: kom binnen in de vreugde van je Heer”.

woensdag 6 juli 2016

De vijf geboden van de Kerk

De vijf Geboden van de Kerk lijken wel 'vergeetgeboden' te zijn, want nogal wat katholieken schijnen zich niet te beseffen dat die geboden nog steeds van kracht zijn. Soms krijg je het idee dat deze Geboden in de praktijk nogal erosiegevoelig zijn gebleken in de loop der jaren. Er wordt maar gewerkt op de zondag of een verplichte feestdag alsof het niets is of men laat het Biechten jarenlang achterwege. 
In het Katholiek Gebedenboek uit 1985 zijn de Geboden van de Kerk op pagina 49 te vinden. In het Compendium van de Catechismus van de Katholieke Kerk vindt men ze op pagina 132 (nummer 432). Wie de beide teksten eens naast elkaar legt zal zien dat in het Compendium gebod 1 en 2 zijn samengevoegd en dat Gebod 5 luidt: tegemoet komen aan de materiële noden van de Kerk, ieder naar eigen mogelijkheden. Vooral het laatste Gebod zal voor de ouderen onder ons vreemd overkomen, maar het tegemoet komen aan de materiële noden is geen nieuw Gebod en bestond al veel langer. Wie de catechisatie heeft gehad moet dat toch bekend in de oren klinken. In de Grote Catechismus van de H.Pius X uit 1905 staat dit genoemd en aangegeven in nummer 504. 
Het Compendium legt in nummer 431 mooi uit waarom die Geboden van de Kerk noodzakelijk zijn. Ze legt uit: De vijf Geboden van de Kerk hebben tot doel voor de gelovigen het onontbeerlijk minimum te waarborgen wat betreft de geest van gebed, het sacramentele leven, de morele inzet en de groei van de liefde tot God en tot de naaste.
De Kerk heeft het dus over een onontbeerlijk minimum, waar iedereen aan gehouden is. Als men de vijf Geboden uit zijn leven weglaat, dan daalt men al heel snel af naar de wereld van de zonde. Het gebed verdwijnt, de zondagsplicht verdwijnt en binnen de kortste keer komt het ongeloof het gezin binnen wandelen. We moeten als Christenen van de Katholieke Kerk deze Geboden hoog houden. Volgens de catechismus geldt de plicht tot het onderhouden van de vijf Geboden als kinderen tot het jaar van het verstand zijn gekomen. Daarom hebben de ouders net zo goed de plicht om er voor te zorgen dat hun kinderen niet van de H.Communie en de gebeden in de Kerk verstoken blijven.

De huidige samenstelling in het Compendium is aldus:

Hoe luiden  de vijf geboden van de Kerk?
De vijf Geboden van de Kerk luiden: 
1) Op zondagen en verplichte feestdagen aan de Mis deelnemen, en zich onthouden van werken en bezigheden die een beletsel zouden kunnen vormen voor de heiliging van deze dagen. 
2)de eigen zonden belijden, door tenminste eenmaal per jaar het sacrament van de verzoening te ontvangen. 
3) tot het sacrament van de Eucharistie naderen, minstens in de Paastijd. 
4) zich onthouden van het eten van vlees en vasten op door de Kerk vastgestelde dagen. 
5) tegemoet komen aan de materiële noden van de Kerk, ieder naar eigen mogelijkheden. 

woensdag 22 juni 2016

De Fraterniteit en de wijze raad van Gamáliël

Wat mensen bouwen houdt niet lang stand, maar wat de Heer bouwt, is voor de eeuwigheid. Zo kun je de wijze raad van Gamáliël omschrijven nadat ze de Apostelen hebben ondervraagd voor de Joodse Raad. Leest u maar eens de Handelingen van de Apostelen hoofdstuk 5, vers 34 op na en om de context beter te begrijpen, lees even vanaf vers 17. De Farizeeër Gamáliël doet in dat hoofdstuk een zeer wijze uitspraak die nog steeds geldt. Hieronder het stukje Evangelie:

Maar nu stond er in de vergadering een Farizeeër op, Gamáliël genaamd, een leraar der Wet, die door het hele volk werd vereerd; hij beval de mannen (de Apostelen) even naar buiten te brengen. Toen sprak hij tot hen: "Mannen van Israël, bedenkt goed, wat gij met deze mensen gaat doen. Enige tijd geleden stond Teudas op, en gaf zich voor heel iets bijzonders uit; en ongeveer vierhonderd mannen sloten zich bij hem aan. Hij werd gedood, en al zijn aanhangers werden verstrooid en verdwenen. Na hem, in de dagen der volkstelling, stond Judas de Galileër op, en sleepte een grote menigte mee; ook hij vond de dood, en al zijn aanhangers werden verstrooid. En daarom zeg ik u thans: Bemoeit u niet met deze lieden (de Apostelen) en laat hen begaan. Want als dit plan of dit werk van mensen stamt, zal het mislukken. Maar komt het van God, dan kunt gij het niet tegenhouden, of gij komt in verzet tegen God." Men stemde hem toe. Ze riepen de Apostelen binnen, lieten hen geselen, en verboden hun in de naam van Jesus te spreken; toen liet men ze gaan.

De Fraterniteit van de Heilige Apostelen werd 'na lang beraad' ongedaan gemaakt in het Aartsbisdom Mechelen-Brussel, maar als deze Fraterniteit van God komt (en daar twijfelen wij niet aan) kan geen enkele bisschop het werk van de Fraterniteit tegenhouden. Hoe moedig je de stap van de Belgische bisschoppen ook durft te noemen, als deze beweging, deze Fraterniteit van God komt, kunnen ook zij de beweging niet tegenhouden hoe graag ze het ook zouden willen. Net als in de dagen van de H.Apostelen in Israël 2000 jaar geleden, werd tegen hen opgetreden, werden ze verjaagd, vervolgd, gefolterd en als outcasts beschouwd. Nochtans groeide het groepje van 12 mannen uit tot een wereldreligie die we vandaag de dag nog steeds kennen. Ondanks alle vervolgingen en ondanks alle martelaarschap.

Voor de gelovigen kunnen in het Aartsbisdom zware tijden gaan aanbreken. Maar deze tijd is er niet een van wanhoop, maar een tijd van vurig gebed en offers, de vermeerdering van het Geloof en de wil van God doen, opdat deze nare tijd volledig mag verdwijnen en de Heer des Hemels zijn liefdevolle barmhartigheid zal bewijzen, óók voor België. Dus wanhoop niet kleine Belgische kudde. Zoek uw troost bij de Almachtige Heer in de H.Eucharistie en Hij zal u versterken en troosten.

Post Scriptum 30 juni 2016.  Volgens het Katholiek Nieuwsblad blijft Mgr. de Kesel bij zijn eerder genomen besluit, maar wil wel eerst dat bij het bezoek van de parochie de gemoederen zijn bedaard. Meer info hierover vindt u in de digitale krant van het KN

zondag 19 juni 2016

Over de Fraterniteit en niet-functionerende bisschoppen

De geruchten over het beëindigen van de samenwerking tussen het Aartsbisdom Mechelen-Brussel in België en de Broederschap van de Heilige Apostelen waren nogal hardnekkig, en...ze bleken nog waar te zijn ook. Jammer natuurlijk dat een zeer goed initiatief zo schipbreuk moet lijden, maar wij hopen heel stilletjes dat er in Nederland of een ander land deze beweging vaste grond onder de voet zal krijgen, want niet alleen in Frankrijk heerst er een groot priestertekort: ook andere landen hebben er net zo goed mee te maken. In Nederland bijvoorbeeld worden priesterstudenten buiten ons land gehaald (bisdom Roermond), want een Kerk zonder priesters kan nooit de wil van God zijn. Een priesterloze Kerk is een uitvindsel van progressieven die maar wat graag de Katholieke Kerk willen zien veranderen naar hun beeld en gelijkenis. De wil van God doen is bijkans veranderd in: 'onze eigen wil doen'. Dat is niet een Kerk die Christus voor ogen had.

Het zal niet de eerste keer zijn dat priesters naar andere landen vertrekken wegens een enorm gebrek aan Katholieke priesters. De bisschoppen daar hadden gelukkig geen probleem met de onderlinge solidariteit en collegialiteit. Maar in België en Frankrijk blijkt dat toch anders. Jammer!

Meer informatie over de Broederschap vindt men in het Katholiek Nieuwsblad.

De website van de Broederschap vindt u hier. Geheel rechtsboven in de hoek van de website kunt u de taal selecteren, dus de site is naast het Frans ook in het Nederlands te lezen. Ook de kolom rechts is een link naar de Fraterniteit opgenomen.

Wie zich aangetrokken voelt tot de Fraterniteit en de spiritualiteit, wordt natuurlijk van harte uitgenodigd eens contact te leggen (en misschien) ook kennis te maken. 

zondag 12 juni 2016

De zondares zonder weggeredeneerd zondebesef

Een aangrijpend stukje Evangelie in het C-jaar op de 11de zondag door het jaar is het wel (Lucas 7;36-8;3). Hoe een zondares, een vrouw, haar tranen de vrije loop laat en de voeten van Jesus wast om vervolgens dit met haar eigen haren af te drogen. 
Vooral haar nederigheid, haar onderworpenheid, haar overgrote liefde, maar ook haar juiste inzicht over de goedheid van God, en haar eigen zelfkennis, van haar zware zondigheid die zij in haar eigen ziel zag, dompelde haar in een ontzettend groot verdriet. Je kunt alleen het juiste inzicht verkrijgen door de deugden van de liefde en de ware nederigheid. Dit ware inzicht doet bij een mens juist inzien hoe groot zijn of haar schuld is, en vraagt onze grote God en Heiland vanuit het hart om vergiffenis. Juist die grote liefde die wij moeten hebben voor onze Heer zal de vergiffenis van veel zonden mogelijk maken. De liefde bedekt nu eenmaal vele zonden (vergelijk 1Petrus 4;8) 
In concrete daad zien wij in het Evangelie van vandaag hoe wij ons zelf moeten omvormen om tot het ware inzicht te komen. Zonder dat, kunnen wij ons niet als grote zondaars beschouwen en lopen wij het gevaar na verloop van tijd de zonde zelfs te ontkennen en volledig weg te redeneren, zoals velen nu doen.
De arme zondares had het goed gezien: zij kreeg vergiffenis van zonden, al waren dit velen. Juist omdat zij een grote liefde voor onze Heer had betoond. De eerste Biecht wordt afgenomen en de Heer Jesus geeft de Absolutie aan de arme zondares. Zij heeft nu vergiffenis gekregen. Laten wij ook haar voorbeeld volgen door rouwmoedig onze zonden te belijden in het Sacrament van de Biecht en om vergiffenis te vragen aan Jesus wat wij verkeerd gedaan hebben tegen Hem en onze naaste. 

woensdag 8 juni 2016

Het gedrag in een kerkgebouw

We weten dat als wij een kerkgebouw bezoeken, wij eerbiedig binnenkomen. Het is een gewijde ruimte waar Onze Heer Jesus Christus zelf leeft in de Heilige Hosties die zijn opgesloten in het Tabernakel. Een kerkgebouw is een door bisschoppen geconsacreerd gebouw, en dus moet alles vermeden worden wat deze heilige plaats zou kunnen ontheiligen. 

Velen komen een kerkgebouw binnen met een verwerpelijk gedrag alsof een kerkgebouw een museum is of erger. Een heiligdom, een Godshuis kom je dus binnen met gepaste eerbied. Je kleding is gepast en je bent dus niet gekleed alsof je naar het strand gaat. Zowel dames als heren dienen dus passend gekleed het kerkgebouw te betreden.

Als je binnenkomt, dan zwijg je, dan ben je stil en ga je niet luidop zitten praten zoals in een markthal. Wie graag wil praten, of sociale banden wil aanhalen of versterken, doet dat dus buiten de Kerk. Niet binnen. De heren hebben hun hoeden en petten af te nemen (alleen de priester mag iets op zijn hoofd dragen, te weten: Pastoors de Bonnet of de bisschop de Mitra).
Het is wel in onbruik geraakt, maar de vrouw heeft over haar hoofd een Mantilla. In veel landen, en zeker in de Sint Pieter wordt er geselecteerd op de juiste kleding voor mannen en vrouwen. Daar is men streng: wie niet passend gekleed is, komt de Sint Pietersbasiliek niet binnen. Houd u dus daar wel rekening mee als u in Italië op vakantie gaat, want het is vervelend buiten te moeten blijven. Bovendien staan er borden aangegeven, vlak voor de ingang van de Sint Pietersbasiliek. Niemand kan zich dus beroepen op onwetendheid.

Je hebt je eigen huis om te eten en te drinken, dus in een kerkgebouw is het niet toegestaan om eten en drinken mee te nemen en daar te gaan zitten alsof je een restaurant bezoekt. Huisdieren zijn niet toegestaan.

Voor de gelovigen is het belangrijk dat zij geen overhaaste bewegingen maken alsof dat een kruisteken zou heten. Na het indopen van je vingers in het wijwatervat, maak je aandachtig en eerbiedig het kruisteken en je roept de naam van de Drieëne God aan met de woorden: In de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, Amen. Knielen voor Onze Heer doe je met aandacht en doe je ook met eerbied; zeker bij binnenkomst en zeker als je voor de communiebank en naar het Tabernakel gericht staat.

zaterdag 4 juni 2016

Het Onbevlekt Hart van Maria

Na het hoogfeest van het Heilig Hart van Jesus, gedenken wij vandaag het Onbevlekt Hart van Maria. Zoals het Brevier het zo mooi zegt: Het feest van het Onbevlekt Hart van Maria nodigt ons uit op zeer intieme wijze binnen te treden in het hart van de Moeder van Jesus om er te delen in haar openheid voor God. Door haar nederige ontvankelijkheid voor de Heer, die in haar zijn verblijf heeft genomen, is Maria het beeld van de Kerk geworden, de tempel van de Heilige Geest en het voorbeeld voor elke Christen. 
Zoals Maria ons ook voorgeleefd heeft: wees onbevlekt in je handelen en gedachten, wees nederig voor God de Heer, gehoorzaam in alles wat Hij van je vraagt en doe dit uit liefde voor Hem. Wijden wij ons ook elke dag toe aan het Onbevlekt Hart van Maria via het gebed en vragen wij om haar machtige voorspraak dat de zonde ver weg van ons verwijderd blijft. Het is waar dat de Reformatie de positie van de Moeder Gods slecht begrepen heeft en niet beseft dat wij verlost zijn juist dankzij het ja-woord van de Heilige Maagd Maria toen bij het bezoek van de engel Gabriël. Want zonder haar ja-woord was Christus immers niet in de wereld gekomen, en waren wij allemaal nog bedolven in onze zonden en waren wij zonder hoop op redding in deze wereld achtergelaten. Laten wij dat niet vergeten!

zaterdag 28 mei 2016

Sacramentsdag

Op zondag 29 mei vieren we in de Nederlandse Kerkprovincie het Hoogfeest van Het Lichaam en Bloed van Christus; Sacramentsdag. Wanneer het Allerheiligst Sacrament is uitgesteld en wij het kerkgebouw met eerbied binnen komen, knielen wij vóór Hem met twee knieën op de grond, in plaats van de gebruikelijke begroeting met een knie. Wij begroeten onze Koning en Heer die waarlijk aanwezig is in de H.Hostie. Zijn woorden: Wie mijn Vlees eet en mijn Bloed drinkt, heeft het eeuwige leven en Ik zal hem op de jongste dag doen verrijzen (Joh 6;54). We hebben dit H.Sacrament waar Jesus zelf in tegenwoordig is dus nodig om op de jongste dag te kunnen verrijzen met een verheerlijkt lichaam.
Als wij Jesus écht lief hebben, dan voeren wij zijn geboden uit. Hebben we dus gezondigd, dan moeten we eerst het H.Sacrament van Boete en Verzoening, de Biecht ontvangen. Om dit H.Sacrament van het Altaar te mogen ontvangen moet je zonder zware zonde zijn. Wie zwaar heeft gezondigd en toch de H.Communie ontvangt, eet en drinkt zijn eigen vonnis en kan op de laatste dag terecht moeten staan. Laten wij daarom Jesus niet beledigen, maar zijn H.Wil doen in alles. Lauda Sion Salvatorem! 

dinsdag 24 mei 2016

De kern van de zaak: de Navolging van Christus

Je kunt hele theologische verhandelingen lezen, discussiëren met geleerden, spreken met theologen en schriftdeskundigen van naam en toch na afloop van zo'n gesprek volledig de boot missen. Je kunt diepgaande gesprekken houden over de moraaltheologie en zelfs spreken over Quantumfysica, Relativistische effecten die optreden bij het z.g. Dopplereffect, bezig houden met integraal- en differentiaalrekening compleet met zwarte gaten en zwaartekracht-straling, maar uiteindelijk toch de kern van de zaak niet zien. Als je al in staat zou zijn alle geheimen en alle wetenschap te kennen, maar je het aan één ding zou ontbreken (de liefde), dan klink je als een schelle cimbaal (1 Korinthiërs 13;1-2). Zet daarom even alle wetenschap en kennis op een ander spoor, en concentreer je op de Navolging van Christus. Dát is de hoofdzaak. We beweren dus niet dat theologie en wetenschap onnodig zijn, maar er zijn mensen die zich teveel bezighouden met kwellende theologische (en andere) vraagstukken en daardoor de kern van de zaak niet zien.

Het beroemde werk van Thomas à Kempis is na de Heilige Schrift, het meest gelezen boek over het inwendig leven. Het werk dat zó belangrijk is voor de religieus, maar evenzo voor de priester en natuurlijk ook voor de leek. Wie het werk gratis (en zonder registratie!) wil downloaden voor een e-reader, kan dit doen via deze link. Klik daar op de blauwe knop met de tekst "Downloaden".  
Waarom zeggen we dit?

Je kunt je volproppen met aardse wetenschap of heel veel over de theologie weten, maar uiteindelijk gaat het om Christus met daden na te volgen. Vooral de daad is belangrijk, want wie beweert dat het goed is alleen toehoorder te zijn (zie Jacobus 1;22) komt terecht bedrogen uit. Je geloof immers, moet je met je daden kunnen bewijzen. En kom niet zeggen: ik geloof in een God, dat is voldoende om gered te worden...want duivels geloven dat immers ook, maar zitten toch in de Hel (vergelijk Jacobus 2;19). Daarom, laten wij Christus navolgen. Zijn juk is immers zacht en Zijn last is licht (Matteus 11;30). 

zaterdag 21 mei 2016

Priesterwijding in bisdom Roermond

Ja, verheugend is het bericht wel: op het moment van schrijven wordt in het Bisdom Roermond in Nederland Kapelaan Miguel Pascual Coello tot priester gewijd. Volgens onze informatie zal hij dan zijn werkzaamheden doen in twee parochies in Maastricht. Maar er zijn gelukkig meer priester- en diakenwijdingen die op stapel staan in binnen- en buitenland. 

Gelukkig is er dus ook eens goed nieuws te melden dat je soms maar met moeite kan vinden in de mainstream media. In andere landen gaat het naar verwachting steeds beter met de roepingen tot het priesterschap. De seminaries lopen hier en daar weer vol en dat is toch echt verheugend nieuws!

Voor de nieuwe wijdelingen wensen wij uiteraard al het goede toe en veel Gods zegen. De Kerk kan niet zonder priesters en diakens en elke nieuwe wijdeling is een grote verademing en vreugde voor de Kerk en de mensen. Deo Gratias!

donderdag 19 mei 2016

Hoofdredacteur Kerk&Leven is de weg kwijt

Tja, als je niets begrijpt van het Celibaat, waarom Jesus alleen mannen wijdde tot het priesterschap en dat Zijn keuze niets te maken heeft met de "cultuur" en de "historie", hoever ben je dan verwijderd van de Katholieke Kerk en de ware weg die Christus is? Nogal ver zult u zeggen, maar dat is niet het enige wat mij zorgen baart. Vooral de absolute nonsens van iemand die het Celibaat bejegend als "een kerker". Nou, nou, nou, meneer de hoofdredacteur van Kerk&Leven, in het religieuze leven waar ikzelf al 30 jaar lang Celibatair leef, heb ik dat Celibaat nooit ervaren als een "kerker", maar eerder als een bevrijding en de radicaalste methode om Jesus Christus Onze Heer zelf zo goed mogelijk na te volgen. U begrijpt helemaal niets van het Celibaat! Waarom laat u niet een monnik, of vrouwelijke religieuze hierover getuigen? Zij weten heel goed hoe de geschonken genade niet zomaar "afgeschaft" kan worden zoals u voorstaat! Of behoort u tot de groep van schijn-katholieken die het H.Sacrament van het Huwelijk als een boterbriefje beschouwt? 

Verder spreekt u over de overgrote meerderheid van de gelovigen! Sinds wanneer bepaalt deze "meerderheid" opeens wat de Apostelen hebben overgedragen? Ik zal u maar meteen uit de droom helpen: Jesus kwam niet op Aarde om een democratie te stichten! Als u dat wél vindt, heeft u inderdaad helemaal niets begrepen wat Christus' bedoeling werkelijk geweest is!

Wat mij vooral stoort is,  dat u er maar van uitgaat dat - wij - de vrouwen als "tweederangs gelovigen" zouden beschouwen omdat ze geen priesterwijding kunnen ontvangen! Wie heeft u deze volstrekte waanzin wijsgemaakt? Wat een minachtende woorden over vrouwen! En dan uw keuze van het woord "onrechtvaardig", terwijl de Heer zelf het Priesterschap heeft ingesteld: u die Gods beslissing onrechtvaardig durft te noemen! Neem in het vervolg eens een goede Catechismus in de hand meneer de hoofdredacteur en lees daar wat over voordat u deze anti-katholieke totale onzin aan het papier voor uw column toevertrouwt! 

woensdag 18 mei 2016

Kardinaal veroordeelt demonische genderideologie

In niet mis te verstane woorden heeft Kardinaal Robert Sarah,  de prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Sacramenten, fel uitgehaald naar de demonische genderideologie, het homohuwelijk en het Amerikaans transgenderbeleid. In alle drie de gevallen gaat het volgens de Kardinaal om demonische aanvallen op de mensheid. Katholieken worden gevraagd moedig het voorbeeld te volgen van de Heilige Johannes de Doper, de martelaar voor de heiligheid van het huwelijk. 

De Nederlandse vertaling van deze toespraak staat vandaag op 18 mei 2016 afgedrukt op de site van het Katholiek Nieuwsblad, en de Engelstalige toespraak vindt men op de site van Lifesitenews. Het is duidelijk dat de Kardinaal geen doekjes windt over wat er op dit moment gebeurt in de Westerse "beschaving". We hebben dat laatste woordje maar tussen aanhalingstekens geplaatst omdat er eerder van een nep-beschaving kan worden gesproken, vooral als men het heeft over het ontzagwekkende verval van de zeden die door politici steevast als "normen en waarden" worden gepresenteerd. Het is daarom logisch dat een vijandelijke overname van onze maatschappij niet verzwegen noch getolereerd mag worden. 

Kardinaal Sarah raadde de gelovigen aan om profetisch en trouw te zijn en te bidden. Wij voegen daar aan toe dat je via de H.Rozenkrans alles kunt verkrijgen als dit overeenkomt met de Wil van God. In deze Mariamaand laten wij daarom allemaal het wapen van de H.Rozenkrans ter hand nemen om gezamenlijk de duivel met zijn trawanten te verjagen. 

dinsdag 17 mei 2016

Kerken uitsluiten van GBA is discriminatie

In Nederland worden alle gegevens over geboorte, overlijden, huwelijk en verhuizingen bijgehouden door de Gemeentelijke Basis Administratie de GBA (vroeger heette dat het Bevolkingsregister). Omdat de politiek in de jaren 80 van de vorige eeuw vond dat de Kerk daar opeens niets meer te zoeken had, probeerde men vanuit de kerken tot een oplossing te komen. Kortweg werd die oplossing in 1986 mogelijk gemaakt door het instellen van de SILA: hierdoor bleven de mutaties voor de kerken zichtbaar. Wie overigens niets met de Kerk te maken wilde hebben kon dat óók aangeven. De SILA geeft de verhuisgegevens door aan de parochie waar men als gelovige neerstrijkt. Ook als een kerklid komt te overlijden (en bijvoorbeeld geen familie meer heeft), wordt dit doorgegeven. Hierdoor bleef het voor de kerken mogelijk plaatselijk zicht te houden op hun eigen kerkleden. Het probleem is nu dat de kerken (in dit geval de Rooms Katholieke Kerk en de Protestante Kerken), opeens met een motie te maken kregen van D66 - een partij in het Nederlands parlement - die vond dat ook de kerken niets meer te zoeken hadden in de GBA-gegevens die aan de SILA werden doorgegeven. Die motie werd vervolgens meteen door een Kamermeerderheid aangenomen, maar de minister wilde aanvankelijk niet meewerken aan de motie. Plotseling echter werden de kerken geconfronteerd met een besluit van de Regering dat de kerken per 1 maart 2016 toch geen gegevens meer mochten ontvangen zodat de verhuisgegevens aan de SILA onverwacht werden stopgezet. Deze maatregel geldt overigens alleen en uitsluitend alleen voor de kerken en niet voor andere organisaties die nog steeds toegang hebben tot de GBA. De SILA beheert nu de gegevens van 5.7 miljoen kerkleden.

De Nederlandse bisschoppenconferentie heeft daarom een brief op poten gezet en geprotesteerd tegen deze flagrante discriminatie. Volgens de Nederlandse Grondwet mag niemand worden gediscrimineerd, en ook niet op grond van het enkele feit dat je een Godsdienst aanhangt. Maar kennelijk vond een partij zoals d66 de Grondwet niet van belang. De brief van de bisschoppen is aan de Minister-President Mark Rutte gestuurd en vervolgens ook later op de site van de Bisschoppenconferentie verschenen. Ze is integraal hier te lezen

Van onze kant kan deze discriminatoire maatregel niets dan alleen maar afkeuring krijgen: er bestaat al een door de regering ingesteld beroepsverbod voor Katholieke en Protestante Christenen in Nederland die trouwambtenaar willen worden en nu worden we met een nieuwe discriminatie geconfronteerd. Hoewel de bisschoppen nooit stemadvies geven, geven wij die wél: stem als Christen nooit op partijtjes die Christenen discrimineren, zoals D66, maar stem liever op de ChristenUnie of op het GPV (de tegenstemmers van deze motie). Dan gaat bij de eerstvolgende verkiezingen uw stem niet verloren en kunt u gewicht in de schaal leggen om partijen zoals D66 uit de Tweede Kamer te weren. 

Post Scriptum: Als er na de brief van de Bisschoppenconferentie in Nederland geen uitkomst is over deze zaak, dan kunnen kerkleden misschien worden gevraagd om de mutaties zelf te gaan aanleveren. We weten nog niet hoe deze zaak zich verder zal ontwikkelen en we zullen dus moeten afwachten. We houden u op de hoogte.

Post Scriptum 2: De site Observatory on Intolerance and Discrimination against Christians heeft inmiddels de klacht ook gepubliceerd. Ze staat in het Engels hier te lezen

zaterdag 14 mei 2016

Pinksteren - De nederdaling van de Heilige Geest

Vijftig dagen na Pasen vieren wij Pinksteren. Dat was de dag waarop de Heilige Geest neerdaalde over de Apostelen. Vanaf die dag worden de deuren van het verblijf wagenwijd opengedaan. De angst voor de Joodse overheden is verdwenen, de angst voor verwerping en zelfs de angst voor foltering: zo groot was de kracht van de Heilige Geest! Vanaf dat moment wordt de Kerk geboren. Met kracht leggen de Apostelen getuigenis af. Grote groepen mannen als vrouwen en zelfs priesters sluiten zich aan bij de Apostelen. De Kerk is een gemeenschap van geroepenen, door alle tijden heen, toen en nu. 

Wij wensen u allen een zalig en gezegend Pinksterfeest toe!

woensdag 11 mei 2016

De nadelen van de getrouwde priester

Onlangs heeft Aartsbisschop Mgr. De Kesel in België gepleit voor het niet-celibataire priesterschap. Zoiets wat je ook bij de Oosterse kerken aantreft. Tegenwoordig lijkt dat bijna een panacee voor het oplossen van elk probleem in de Rooms Katholieke Kerk, maar men vergeet dat er ook heel veel nadelen kleven aan niet-celibataire (getrouwde) priesters. Die nadelen zijn soms uit en te na beschreven bij de zusterkerken, zoals bij de Anglicaanse Kerk. Jaren terug hebben de Anglicanen daarover eens diep van gedachten gewisseld. De nadelen van getrouwde priesters liegen er soms niet om.

Hieronder volgt een kleine opsomming van bekende feiten:
  1. Getrouwde priesters kunnen ook overspel plegen en worden makkelijker prooi voor zaken als ontucht en onkuisheid. Hierdoor zullen de schandalen in de Kerk alleen maar toenemen en zeker niet afnemen, zoals de voorstanders wel altijd vaak hebben beweerd. 
  2. Getrouwde priesters moeten bij een scheiding een omgangsregeling treffen inzake de kinderen (dat kan nog leuk worden!)
  3. Getrouwde priesters kunnen het pastorale werk 24/7 totaal niet combineren met een gezin, zoals dat in de Anglicaanse Kerk (te) vaak is voorgekomen waardoor de priesterhuwelijken weer op 'breken' stonden (ja, het is echt waar: wij verzinnen dit niet). 
  4. Getrouwde priesters zullen bij een kerkvervolging eerst voor hun gezin kiezen (logisch ook) en pas daarna voor hun schapen en de parochie. Hierdoor staan de gelovigen makkelijker buiten spel dan bij celibataire priesters.
  5. Getrouwde priesters voeren de Wil en bedoelingen van de Heer niet uit volgens het Evangelie, die juist gevraagd heeft alles te verlaten omwille van het Koninkrijk der Hemelen. En dat geldt dus ook voor het huwelijk. Van de priester wordt zeker verwacht dat hij Jesus radicaal navolgt. Onze Heer was immers ook niet getrouwd. 
  6. Getrouwde priesters die overspel plegen en dagelijks de H.Eucharistie opdragen, is vragen om problemen bij de Heer zelf. Hij accepteert zeker niet een priester die zijn handen vuil maakt en het Lichaam van Christus ook nog durft aan te raken.
Daarbij zal men willen opmerken dat de Apostelen (althans sommigen) getrouwd waren, maar dan vergeet men dat het in de Oude Kerk gewoon was dat iedereen met een hogere wijding in kuisheid diende te leven. Het eerste Concilie dat zich daarmee bezighield was het Concilie van Elvira in de 4e eeuw, dat in Canon 33 voor hogere wijdingen het celibaat definitief verplicht stelde. Dit is later in andere Concilies in de daarop volgende eeuwen opnieuw plechtig bevestigd. 

Dit zijn maar een aantal aspecten van het celibaat die wij hier naar voren brengen en het antwoord waarom getrouwde priesters meer nadelen dan voordelen opleveren.

maandag 9 mei 2016

De context van voetnoot 351 in Amoris Laetitia

De hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, Mgr. Dr. Jan W. M. Hendriks, heeft op 7 mei j.l. een bijzondere bijdrage geschreven op zijn website over de voetnoot 351 in de Apostolische Exhortatie Amoris Laetitia van Paus Franciscus. Er zijn inderdaad heel wat dingen over deze voetnoot gezegd, maar deze voetnoot kan men niet los zien van een aantal aspecten die niet direct in Amoris Laetitia worden genoemd, waardoor bij sommigen verwarring is ontstaan. Het stuk is hieronder integraal afgedrukt en kan ook op de website van de hulpbisschop zelf worden gelezen. Ze staat hier. Hieronder het stukje van de hulpbisschop. 

Heeft de Amoris Laetitia, de Apostolische Exhortatie van paus Franciscus, de kerkelijke leer veranderd? In voetnoot 351 van de Exhortatie wordt gezegd dat personen die in irreguliere situaties leven in bepaalde gevallen de hulp van de sacramenten kunnen ontvangen. Maar als de paus zoiets belangrijks verandert, waarom heeft hij dat dan in een voetnoot gedaan? Of wilde de paus het een beetje stiekem doen? Nee, er is iets anders aan de hand.

biechtvader
De paus heeft in zijn document een verwelkomende pastoraal onder woorden gebracht en daarbij in feite verwezen naar de praktijk van de Kerk, zoals biechtvaders die bij hun opleiding gewoonlijk geleerd krijgen en die in Familiaris Consortio en het Vademecum voor biechtvaders is te vinden.
Paus Franciscus heeft in de Apostolische Exhortatie Amoris Laetitia bijzondere aandacht besteed aan het begeleiden van onregelmatige levenssituaties van biechtelingen. Het gaat in de context om een afweging door biechtvader of geestelijke begeleider.

Complexe situatie
De paus wijst erop dat de biechtvader verwelkomend moet zijn en oordelen moet vermijden die geen rekening houden met de complexiteit van een levenssituatie en dat hij bijzondere aandacht moet hebben voor de wijze waarop de betreffende personen leven en hun situatie ervaren (n. 296). De biechtvader moet bedacht zijn op de christelijke pedagogie, dat wil zeggen: er bijzonder op toezien hoe hij de penitent vooruit kan helpen op de weg van de navolging en rekening houden in zijn benadering met het feit dat de aanrekenbaarheid van de zondige situatie heel verschillend kan zijn, dat personen in een irreguliere situaties soms weinig of geen schuld hebben, verplichtingen hebben in een nieuwe relatie, bijvoorbeeld tegenover de kinderen, of pas tot geloof gekomen zijn toen hun levenssituatie niet geordend was, enzovoorts (vgl. nn. 297-300). Dit wil in ieder geval zeggen dat de biechtvader of geestelijk leidsman degenen die in een irreguliere situatie verkeren met begrip en liefde tegemoet moet treden en erop bedacht te zijn hen zo veel mogelijk bij het kerkelijk leven te betrekken.

Deelname aan de sacramenten?
In sommige gevallen kan dit deelname aan de sacramenten inhouden, zoals in de Apostolische Exhortatie Familiaris Consortio (1981), n. 84 al is aangegeven. Hiertoe moet de biechtvader de situatie afwegen in overeenstemming met de leer van de Kerk hieromtrent. Zo kan iemand die zich van huwelijks­gemeen­schap onthoudt deelnemen aan de sacramenten en dus ook de absolutie ontvangen. Omdat de situatie naar buiten toe niet geordend is, zal die persoon ter communie kunnen gaan waar die situatie niet bekend is. Soms wenst één partner zich te onthouden van gemeen­schap, maar kan niet verhinderen - ook al probeert hij of zij dit delicate punt met liefde naar voren te brengen - dat de andere partner tegen zijn of haar wens toch gemeen­schap ‘opdringt’ (vgl. het Vademecum n. 13).

Nietig­verklaring
In een enkel geval kan iemand niet de nietig­verklaring van een eerder huwelijk vragen, bijvoorbeeld door suïcidale neigingen van de psychisch zieke partner van dat huwelijk, terwijl de biechtvader de nietigheid van dat huwelijk gezien de feiten en omstandigheden wel als vaststaand moet beschouwen. In zo’n geval is deze persoon niet in staat om de nietig­verklaring te vragen en daardoor niet gebonden aan de canonieke vorm voor een huwelijk (vgl. c. 1116) en zal het nieuwe huwelijk in Gods ogen geldig zijn, ook als het alleen in een burgerlijke vorm is gesloten.

Interne forum
Natuurlijk gaat het hier om de eerlijke belijdenis van de biechteling die door de biechtvader wordt verstaan en op basis waarvan hij een oordeel geeft in het zogeheten 'interne forum' en waardoor de biechteling in geweten niet bezwaard hoeft te zijn om aan de sacramenten deel te nemen, op een plaats waar zijn publieke situatie geen vragen oproept. Het gaat hier om zeer delicate omstandigheden, die op een wijze manier moeten worden afgewogen in overeenstemming met de leer van de Kerk. In zulke gevallen kan de biechtvader dus tot de conclusie komen dat de biechteling geabsolveerd kan worden en aan de sacramenten kan deelnemen.

De hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam, Mgr. Dr. Jan W. M. Hendriks.

vrijdag 6 mei 2016

Hoe nederig bent u? Hier is de spiegel..

Er zijn mensen die zich Christenen noemen, maar die wel de H.Schrift of delen van de H.Schrift verwerpen omdat sommige passages niet zo goed uitkomen. Tegenwoordig spreken we van politiek-correcte ideeën. Er is inderdaad een verschil van opvatting tussen wat God leert en wat de mensen leren; dat gaat helaas al eeuwen zo. Om een voorbeeld te geven hoeveel nederigheid u werkelijk bezit, leg ik een stukje Evangelie voor dat als een spiegel voor uw ziel werkt:

Weest elkander onderdanig in de vreze van Christus. Gij vrouwen, weest onderdanig aan uw mannen, als aan de Heer. Want de man is het hoofd van de vrouw, zoals Christus het hoofd is van de Kerk: Hij die de Verlosser is van het Lichaam. Welnu, zoals de Kerk onderdanig is aan Christus, zo moeten in alles de vrouwen het zijn aan haar mannen. 
Gij mannen, hebt uw vrouwen lief, zoals Christus de Kerk heeft bemind. Hij heeft Zich voor haar overgeleverd: om haar te heiligen en te reinigen door het Waterbad, vergezeld van het woord; om Zich een heerlijke Kerk te bereiden, zonder vlek of rimpel of iets van die aard, maar heilig en zonder enige smet. Zo moeten ook de mannen hun vrouwen liefhebben als hun eigen lichaam; wie zijn vrouw bemint heeft zichzelf lief. Welnu niemand heeft ooit zijn eigen vlees gehaat; maar hij voedt het en verzorgt het, zoals ook Christus het doet met de Kerk; omdat we de ledematen zijn van zijn Lichaam. “Daarom zal de man vader en moeder verlaten, en zich hechten aan zijn vrouw; en die twee zullen één vlees worden.” Dit geheim is groot; ik bedoel; zijn verhouding tot Christus en de Kerk. Maar hoe het ook zij: ieder van u moet zijn vrouw liefhebben als zichzelf, en de vrouw moet eerbied hebben voor de man. (Efeziërs 5; 21-33)

Als u nu als Christen dit stukje Evangelie accepteert en uitvoert, dan is de deugd van de ware nederigheid uw metgezel, speciaal bij de vrouwen. Wie dit aanneemt en doet, voert immers de H.Wil van God de Vader uit. En we weten dat iemand gered kan worden als hij die de Wil van de Vader uitvoert (Matteus 7;21)
Maar als u nu zegt dat hier sprake is van discriminatie van de vrouw, dan beschuldigt u God zelf van zonde, want zijn Leer is hierboven door de Apostel Paulus juist uiteengezet. Dan zou er sprake kunnen zijn van ernstige hoogmoed en ongehoorzaamheid en bent u mogelijk verblind geraakt door de politiek-correcte uitwassen in de maatschappij.

Het is nogal veelbetekenend dat de Apostel Paulus het volgende hoofdstuk besteedt aan de strijd tegen de Duivel, die overigens maar wat graag ziet dat de H.Schrift door de mensen wordt verworpen. De gelovige lezer was dat mogelijk al opgevallen. 

Post Scriptum: onze excuses voor de gemaakte type-en zinsfouten. Soms wil er wat tussendoor slippen, maar nu zijn de fouten verbeterd. 

donderdag 5 mei 2016

Hemelvaart van de Heer

De vrucht van het mysterie dat wij vandaag vieren wordt heel duidelijk uitgedrukt in de oratie van de heilige Mis van vandaag: “Dat wij, die geloven dat Uw Eniggeboren Zoon, onze Verlosser, vandaag ten hemel is opgestegen, ook zelf met de geest in de hemel verwijlen”. Mente in caelestibus habitemus. Dat wij, terwijl wij nog op aarde verblijven, onze verheerlijkte Verlosser in de geest naar de hemel volgen en daar een geestelijke woning kiezen.


De bedoeling van de Kerk is niet een vluchtige gedachte aan de hemelse dingen te midden van onze aardse bezigheden, die toch voortdurend onze volle aandacht eisen, maar een vaste overtuiging dat wij niet van deze wereld zijn. Dat onze toekomst van een andere aard is. Het doel van ons christelijk leven ligt niet op deze aarde, maar in de hemel. Ons aardse leven is een pelgrimstocht naar de hemel, mits wij de weg van Christus gaan, in Zijn voetsporen treden en leven volgens Zijn woord. De Kerk neemt ons vandaag dus bij de hand en richt onze ogen en harten omhoog. Daar is ons vaderland en onze woning, daar is ons ware leven ‘met Christus verborgen in God’. (Uit: de overweging, Sint Agneskerk Amsterdam).

dinsdag 3 mei 2016

De Heer snijdt altijd de rotte vruchten uit zijn Kerk

In het Paradijs groeiden de bomen die vruchten droegen. In het Nieuwe Testament legt de Heer zelf uit wat die 'bomen' precies betekenen: ze betekenen mensen, zowel goede als slechte mensen, met goede of slechte daden (lees: vruchten). Niet voor niets heeft Jesus het over "aan de vruchten herkent gij de boom". Adam maakte door ongehoorzaamheid een fout door zich met de verkeerde 'boom' te willen mengen waardoor uiteindelijk de Erfzonde in de wereld kwam. Dezelfde Erfzonde waar wij nu nog steeds mee behept zijn. Gelukkig neemt het H.Doopsel de Erfzonde weg, maar helaas de gevolgen van die zonde blijven nog zwaar op onze wereld drukken.

In de Kerk is het niet anders: er zijn mensen die goede dingen doen, maar er zijn er ook die kwade dingen doen. Van diegenen die het kwade deden hebben zich velen bekeerd en leven nu als heiligen in de Kerk. Helaas zijn er ook kwaden die zich niet bekeren of willen bekeren en kwaad blijven doen. Zulke bomen worden "omgehakt met een bijl en in het vuur gegooid", zoals de Heer bij monde van Johannes de Doper (Matteus 3;10) zelf heeft verklaard in het H.Evangelie. Bij die kwaden zullen niet alleen leken zijn, maar ook diegenen die delen in het Ministerieel of Koninklijk Priesterschap. Ook zij zullen worden geoordeeld naar hun werken, zoals de Apocalyps van Johannes het beschrijft. 

Waarom zeggen we dit? Heel wat goede 'bomen' protesteerden de afgelopen 50 jaar met regelmaat en veelvuldigheid om in te grijpen wegens de slechte 'bomen', maar van ingrijpen kwam bitter weinig terecht. Nu lijkt het er op dat de Heer zelf opruiming aan het houden is en vele slechte 'bomen' met de slechte 'vruchten' uit zijn Kerk heeft gesmeten (lees: misbruikzaken) en daar zijn zelfs bisschoppen bij (let op: we hebben het hier niet over de valse beschuldigingen die sommige bisschoppen ten deel zijn gevallen!). Daarom moeten we nooit wanhopen dat de situatie niet verbeterd kan worden in de Kerk, want de Heer is er namelijk ook nog. 

Laat iedereen van hoog tot laag dit in zijn oren knopen.

maandag 25 april 2016

Een vertaling die geen vertaling blijkt

Bij het lezen van het verplichte Breviergebed vandaag (de feestdag van de H. Marcus) was het mij opgevallen dat bij de korte schriftlezing uit de Romeinenbrief van de H.Apostel Paulus, de woordjes "alleen het geloof" klonk. Het klonk zowaar Protestants en ik vroeg mij af wat hier aan de hand was. Het gaat om een stuk tekst uit de brief aan de Romeinen hoofdstuk 1 vers 16 t/m 17. Ze staat op pagina 1284 onderaan van het Nederlandstalig Brevier. Meteen rees de vraag waar deze vertaling vandaan kwam (ze bleek van de Wilibrordvertaling afkomstig). Wie dit vergeleek met de Petrus Canisius vertaling (de PC-Bijbel) die zal meteen merken dat er iets heel anders staat. Let wel: de vertalers van de PC-Bijbel hebben hun best gedaan om de grondtekst zo goed mogelijk in de vertaling te benaderen. Maar kan dat ook van de Wilibrordvertaling gezegd worden? We hebben wat vraagtekens hierover..

Om de zaak te vergelijken laat ik beide vertalingen de revue passeren. Eerst de tekst uit het Brevier.

16. Voor het evangelie schaam ik mij niet. Het is een goddelijke kracht tot heil van ieder die erin gelooft, allereerst de jood, maar ook de heiden. 17. Want daarin openbaart zich Gods gerechtigheid, die de mens rechtvaardigt door het geloof en het geloof alleen, volgens het woord van de Schrift: die gerechtvaardigd is door het geloof zal leven.

Tot zover de Wilibrordvertaling. Nu leggen we de PC-bijbelvertaling ernaast:

16. Voor het Evangelie toch schaam ik me niet. Immers het is een goddelijke kracht ter zaligheid voor iedereen die gelooft: eerst voor de jood en dan voor de griek. 17. Want in het Evangelie openbaart zich de gerechtigheid Gods, verkregen door een steeds groeiend geloof; zoals geschreven staat: "Wie gerechtvaardigd is door het geloof, hij zal leven."

De Vulgaat bewijst dat de PC-vertaling correcter wordt weergegeven:

17. iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem sicut scriptum est iustus autem ex fide vivit.

Het zal duidelijk zijn dat de Wilibrordvertaling totaal niet deugt in dit opzicht. Er staat immers niet: "door het geloof alleen" (wat ook Protestanten zeggen in hun Sola's: Sola Fide), maar er staat in de grondtekst letterlijk: "uit geloof tot geloof", een hebraïsme voor een geloof dat steeds krachtiger wordt. Dat is wel wat anders dan te beweren dat je gerechtvaardigd wordt door het geloof alleen, en men kan deze Wilibrordvertaling in dit opzicht in strijd noemen met de Katholieke Leer, maar ook de H.Schrift zelf (zie de Jakobusbrief!).
We hebben overigens nooit goed begrepen waarom de Wilibrordvertaling zo nodig moest worden goedgekeurd. Als er een revisie zou moeten komen op het Brevier, dan zouden we graag willen zien dat er goed vertaalde stukken uit de H.Schrift zouden worden gebezigd, en niet de klinkklare anti-katholieke nonsens die je nu hebt. 

zaterdag 23 april 2016

Waren dat wel de enige oorzaken?

Het is soms moeilijk om een goed beeld te krijgen over de val van een winkelconcern dat menig straatbeeld bepaalde in Nederland. Buitenstaanders verweten het concern niet met de tijd te zijn meegegaan, maar het concern had net zo goed de boot gemist met betrekking tot andere zaken. Hele analyses werden op het papier toevertrouwd en afgedrukt in de kranten, maar nooit werd de discutabele content van het winkelconcern ter discussie gesteld. En zonder dit concern of de mensen te willen veroordelen: er werden jaren geleden schrijfsels in de kelder verkocht die openlijk de strijd tegen de Rooms Katholieke Kerk propageerden. Ja, die werden door dat concern gewoon in de rekken geplaatst en aangeboden aan het winkelend publiek.

Hetzelfde winkelconcern dat zich ook sterk maakte voor de beruchte zondagsopening waardoor de eer aan God en een kerkbezoek verder teniet werden gedaan voor velen. De zondag werd op deze manier gedegradeerd tot een ordinaire shoppersdag voor het hele gezin. 
Wat ook de oorzaken zij: het winkelconcern heeft dit alles niet overleefd. De winkels zijn nu leeggehaald, het personeel is de laan uitgestuurd en staat nu veelal werkloos en brodeloos langs de kant van de weg. En daar zullen ook gezinnen bij zijn. Voor velen zal dat ook het einde van een jarenlange carrière betekenen, want de hoop op een nieuwe baan zal voor de veelal oudere werknemers gauw vervlogen zijn. Met hen kun je echt te doen hebben. Zij zijn net zo goed slachtoffer. 
Nee, we zullen niet spreken van het feit dat God dit concern gestraft heeft voor zijn wandaden, want dat weten we gewoonweg niet. Maar die vraag dringt zich toch ergens weer op. Heeft dit gedrag niet Gods Toorn losgeweekt, en waren dit wel de enige oorzaken voor de val van dit concern zoals de kranten dit nu volschrijven? Voor ons is het eveneens gissen, maar nu lijkt de val van het winkelconcern ons via een nadenkertje toch te willen waarschuwen: namelijk, dat het altijd nog beter is met God in vriendschap te leven door zijn Geboden te onderhouden, dan iets te doen wat Hem mishaagt. 

dinsdag 12 april 2016

Reactivatie voormalige kerkleden

De actieve belijdende leken in de Katholieke Kerk willen wij uitnodigen om voormalige kerkleden (ook familieleden) en ex-kerkleden in hun omgeving te benaderen door ze te vragen weer actief mee te doen in hun parochies. Er zijn namelijk kerkleden waar het geloofsleven door allerlei zaken in de verdrukking is gekomen. We hoeven maar te denken aan drukke werkzaamheden of andere dingen die het geloofsleven op een minder actieve plaats hebben gezet. Nodig deze mensen gewoon van harte uit te komen en zeg erbij dat ze altijd welkom zullen zijn, wat ook de reden van hun wegblijven ook is geweest. Als iedereen in zijn of haar omgeving wel iemand weet die redelijk gematigd positief staat over de Kerk, kan zo'n uitnodiging een reactivatie van de katholiciteit tot gevolg hebben. Zorg er wel voor dat je ze uitnodigt in een parochiekerk waar de Officiële H.Liturgie wordt opgedragen. Dat kan de Buitengewone vorm van de Romeinse Liturgie zijn, als de Gewone vorm van de H.Liturgie. Is iemand opgegroeid met de H.Liturgie waar het Latijn werd gebruikt, ga dan naar die parochiekerk toe waarvan je weet dat de Liturgische taal het Latijn is. 

Er zal overigens wel een langere weg moeten worden afgelegd om tot een goed gebruik van de sacramenten te komen, maar het begin is er dan. Wat wij willen zien is dat een belangrijk deel van deze mensen weer terugkeren tot de Moederkerk en hun voordeel hiermee doen. 

Wel moeten we enkele richtlijnen naar voren brengen:

1. Dwing nooit iemand naar de Kerk te komen, er moet sprake zijn van een echte vrije wilsbeschikking. Jesus dwong ook niemand tot zijn Kerk.
2.  Als de eerste keer de boot wordt afgehouden, blijf dan niet aandringen, maar houdt het bij die ene keer. Teveel nadruk leggen is ook niet juist. Dit om dwang te vermijden.
3.  Laat de ex-katholiek of voormalige katholiek altijd weten dat hij of zij welkom is, wat er ook in zijn of haar leven gebeurd is.
4.  Getuig van je eigen Geloof in Christus, zijn Kerk en de H.Sacramenten, waardoor het Geloof van die mensen zelf weer versterkt kan worden.
5.  Vermijd technische verhalen, maar laat je levend en persoonlijk geloof een getuigenis zijn voor hen. Hierdoor worden mensen geraakt. Vermijd twijfelverhalen.
6.  Misbruikverhaaltjes worden steevast gebruikt om niet naar de Kerk te komen. Vertel ze daarbij de waarheid, dat deze gevallen zijn voorgekomen, maar dat uit de feiten blijkt dat dit een klein percentage is. Uit de cijfers van het Vaticaan weten we inmiddels dat op wereldniveau maar 2% van de priesters zich schuldig gemaakt heeft aan bepaalde overtredingen en dat zij daarvoor canonieke straffen opgelegd hebben gekregen. Kranten en media hebben deze cijfers veelal niet gemeld waardoor het leek of iedereen zich daaraan schuldig maakte. Maar dat is echt een leugen. 
7.  Doe alles wat je doet met zachtheid en vooral met heel veel geduld en laat Gods genade in deze mensen het werk doen. 
8.  Ga je nooit opwerpen als een rechter over wat deze mensen in hun leven verkeerd hebben gedaan. God is de Rechter, niet jij. Vergeef ze persoonlijk hun fouten als ze dit naar voren brengen. Vertel daarbij dat God oneindig goed en barmhartig is voor een ieder die zijn fouten erkent, en dat iedereen van Hem altijd een nieuwe kans krijgt om opnieuw te beginnen.
9.  Beveel een ieder die je wilt zien terugkeren aan de Heer aan. Dat doe je via het gebed of tijdens het ontvangen van de H.Communie (doe dat in staat van heiligmakende Genade). Wanneer je met vertrouwen bidt zal de Heer je gebed zeker verhoren.

Post Scriptum: Er zijn al enkele successen gemeld via deze bovenstaande methode. In dit geval ging het om mensen binnen de familie. De vaders in de familie blijken overigens een voorbeeldfunctie te vervullen: wanneer de vaders naar de kerk gaan, dan gaan de kinderen dit voorbeeld navolgen. 

Post Scriptum-2: In geval van irregulariteiten is het van belang dat de waarheid niet verduisterd wordt, hoe graag sommige progressieven dit willen zien gebeuren. Ook zij die irregulier leven hebben recht op de waarheid en het heil van hun zielen. De weg om deze irregulariteiten uiteindelijk te zien verdwijnen kan een lange zijn. De gelovigen moeten daar niet van schrikken, maar geduld uitoefenen, want zonder geduld bereik je niets. 

zaterdag 9 april 2016

Bespreking Amoris Letitia door Kardinaal Willem Eijk.

Hieronder de presentatie van de Post Synodale Exhortatie: Amoris Letitia van Paus Franciscus. Deze presentatie is gedaan door Aartsbisschop Willem Jacobus Eijk van Utrecht. Belangrijke conclusie is dat de Kerkelijke Leer wordt bevestigd in dit belangrijke document. Overigens was dat wel te verwachten aangezien Paus Franciscus duidelijk gesteld heeft na de Gezinssynode dat aan de kerkelijke Leer "niet zal worden getornd", ondanks de verzoeken en de lobby van progressieve katholieken. Het idee dat de Paus radicaal het roer om zou gooien is dus een onzin-verhaal dat bij deze snel uit de wereld geholpen moet worden. Er is ook kritiek gekomen op het document. Dat is te lezen via deze link






Vandaag is het een belangrijke dag in het pontificaat van Paus Franciscus. Vandaag
wordt immers de kroon gezet op een uitgebreid traject dat hij al spoedig na het begin
van zijn pontificaat in gang zette: het betrof een traject dat tot doel had in de Kerk
een proces van bezinning op gang te brengen ten aanzien van de huwelijks- en
gezinspastoraal. 
Daar zijn diverse aanleidingen voor: de christelijke visie op huwelijk
en gezin wordt in een wereld die steeds meer geseculariseerd raakt, steeds minder
begrepen, aanvaard en in praktijk gebracht. Dit manifesteert zich het meest in de
Westerse wereld, waar de secularisatie zover is voortgeschreden dat christenen op
veel plaatsen en met name in West-Europa een minderheid vormen. Echter, overal in
de wereld manifesteert zich door de invloed van de sociale media een tendens tot
secularisering, zij het niet overal in dezelfde mate en in sommige delen van de
wereld alleen in bepaalde kringen. Mede door het heersende wantrouwen in de
instituties en de terughoudendheid om definitieve keuzes voor het leven te maken
gaat zeker in West-Europa een minderheid van de katholieken nog een kerkelijk
huwelijk aan. Daarnaast zijn er ook steeds minder mensen die een burgerlijk huwelijk
sluiten, en wordt veelal gekozen voor samenwonen zonder meer. Aan de andere
kant zien we veel mensen die gekozen hebben voor het huwelijk daarin vastlopen en
- vaak na een voor beiden zeer pijnlijk proces - gaan scheiden.

Ook de openheid van het huwelijk voor het ontvangen en opvoeden van kinderen,
zoals de kerkelijke leer die op Bijbelse gronden voorhoudt, ziet men niet meer in
brede kring als een essentiële waarde van het huwelijk. In toenemende mate worden
andere relaties dan die tussen man en vrouw de facto of wettelijk gelijkgesteld met
het huwelijk. De verschillen tussen de geslachten wordt onder invloed van de
gendertheorie in brede kring niet meer herleid tot de biologische verschillen tussen
man en vrouw, maar gezien als een persoonlijke autonome keuze.

De klemmende vraag bij al deze ontwikkelingen is: hoe kan de Kerk wegen vinden in
het pastoraat en in de verkondiging om haar leer inzake huwelijk en gezin zodanig
voor het voetlicht te brengen dat die beter wordt verstaan en bij meer mensen ingang
vindt? Wegen ook waarlangs zij echtparen en gezinnen kan helpen om te leven
overeenkomstig Gods bedoelingen. Om op deze vragen een antwoord te vinden
heeft Paus Franciscus genoemd traject van bezinning opgestart. Dit traject omvatte
twee Bisschoppensynoden. Een Buitengewone Bisschoppensynode, waaraan de
voorzitters van de Bisschoppenconferenties van de hele Wereldkerk deelnamen en
die plaatsvond in oktober 2014. Vervolgens vond in oktober 2015 een Gewone
Bisschoppensynode plaats, waaraan bisschoppen deelnamen die gekozen waren
door de Bisschoppenconferenties waartoe zij behoren. Ik heb in 2014 de
Buitengewone Synode bijgewoond als voorzitter van de Nederlandse
Bisschoppenconferentie. In 2015 heb ik de Gewone Bisschoppensynode bijgewoond
als gekozen afgevaardigde van de Nederlandse Bisschoppenconferentie.
Bij beide Bisschoppensynodes heeft de Paus eigener beweging nog een aantal
Synodevaders toegevoegd. Tevens nodigde hij echtparen uit om te getuigen van de
wijze waarop zij de katholieke visie op huwelijk en gezin in praktijk brengen. Bij de
laatste Synode had hij ook een echtpaar uit Nederland uitgenodigd, het echtpaar 
Massimo en Patrizia Paloni. Zij woonden die bij samen met hun jongste kind, Davide.
Straks zullen zij ook aan het woord komen.

Dat het gaat om een omvangrijk traject dat enorm veel werk met zich heeft
meegebracht, zal duidelijk zijn wanneer we ons realiseren dat voor beide Synodes
een voorbereidend document, de Lineamenta, is geschreven door het Algemeen
Secretariaat van de Bisschoppensynode. Hierover heeft een wereldwijde consultatie
plaatsgevonden. Op basis van het resultaat hiervan is voor beide Synodes een
werkinstrument, een Instrumentum laboris samengesteld. Beide Synodes hebben het
resultaat van hun besprekingen vastgelegd, elk in een eigen Einddocument. De
Einddocumenten waren een advies van de Synodevaders aan de Paus.
Vandaag beleven we de bekroning van dit omvangrijke traject met de publicatie van
de zogeheten Postsynodale Exhortatie, onder de titel Amoris laetitia (De vreugde van
de liefde). Hierin geeft de Paus zijn uiteindelijke conclusies in het verlengde van
beide Synodes. Gelet op de omvang van het traject en het belang van de
behandelde thematiek voor de Kerk mogen we de publicatie van deze Postsynodale
Exhortatie rustig karakteriseren als een markerend moment in het pontificaat van
Paus Franciscus.

Zoals wel vaker heeft hij met deze publicatie Kerk en Wereld voor een verrassing
gesteld. En in meerdere opzichten. Zo moest ik zelf deze week uiteraard mijn agenda
grotendeels omgooien om deze presentatie voor te bereiden van dit document dat
325 paragrafen omvat en bijna honderd dichtbedrukte bladzijden beslaat. Het zal
enige tijd vergen voordat men de volledige, zeer rijke inhoud tot zich zal hebben
genomen. De Paus zelf beveelt dan ook aan de Exhortatie niet gehaast te lezen,
maar in alle rust te bestuderen en op je te laten inwerken.

Wat ook verrassend is, dat is het karakter van het document. Ik zou de Postsynodale
Exhortatie willen kwalificeren als ‘een kerkelijk document met een opvallend
existentieel karakter’. Dit zijn we ook wel gewend, zult u zeggen, van Paus
Franciscus, maar het valt hier in ieder geval nog veel meer op dan in zijn andere
publicaties. Uiteraard verkondigt Paus Franciscus op de eerste plaats de leer van de
van de Rooms-Katholieke Kerk inzake huwelijk en gezin. Daarnaast schenkt hij volop
aandacht aan de moeilijkheden die mensen ondervinden om die leer te begrijpen, toe
te passen en eraan vast te houden.
Paus Franciscus realiseert zich dat daarbij niet altijd weerstand tegen de leer van de
Kerk een rol speelt. De keuze voor een louter burgerlijk huwelijk of louter
samenwonen zijn lang niet altijd gemotiveerd door een afwijzing van het christelijk
huwelijk, maar ook door culturele en contingente situaties: het heersend wantrouwen
jegens instituties in het algemeen, de moeilijkheid die velen hebben met het op zich
nemen van een bepaalde levensstaat en verplichtingen voor de rest van het leven en
de problemen werk te vinden, een vaste arbeidsovereenkomst af te sluiten of zich
van een voldoende inkomen te verzekeren, waardoor het huwelijk als “luxe” wordt
beschouwd (nr. 294).

Waar het gaat om zogeheten irreguliere situaties, dat wil zeggen situaties waarin
mensen relaties met elkaar aangaan die niet of niet in alle opzichten beantwoorden
aan de eisen die de kerkelijke leer stelt, dringt de Paus er bij allen die in het 
pastoraat werkzaam zijn op aan dat zij hen met grote barmhartigheid tegemoet
treden. Overigens zonder de kerkelijke leer los te laten of daaraan afbreuk te doen,
maar door met veel liefde en geduld te begeleiden en nabij te zijn. Mensen met een
irreguliere relatie moeten niet worden buitengesloten van kerkelijke activiteiten, maar
daarin zoveel mogelijk worden geïntegreerd. Essentieel is daarbij volgens de Paus
dat priesters en anderen die werkzaam zijn in het huwelijkspastoraat is proberen een
zo goed mogelijk ‘onderscheid’ te maken. Hieronder verstaat hij de constante
inspanning om de concrete realiteit van het leven, de situaties en relaties waarin
mensen leven, te belichten vanuit het Woord van God. En ook beveelt hij aan dat zij
bij mensen die leven in een irreguliere relatie, zoeken naar de openheid die mogelijk
bij hen aanwezig is om hun relatie alsnog overeenkomstig de kerkelijke leer gestalte
te geven.

De Exhortatie omvat negen kloeke hoofdstukken. Het verbaast uiteraard niet dat
Paus Franciscus in het eerste hoofdstuk, getiteld ‘in het licht van het Woord’ de visie
op huwelijk en gezin in de Heilige Schrift belicht. In het tweede hoofdstuk gaat hij
uitgebreid in op de huidige realiteit en de actuele uitdagingen voor het gezin. De
Paus benadrukt in Hoofdstuk III dat we te midden van alle hedendaagse
moeilijkheden van het gezin de blik moeten richten op Jezus, die Gods plan met ons
tot voltooiing zal brengen, en zo de roeping van het gezin te ontdekken of te
herontdekken. Dit hoofdstuk biedt in kort bestek een overzicht van de kerkelijke leer
inzake huwelijk en gezin. In het verlengde hiervan volgt in Hoofdstuk IV een
uiteenzetting over de huwelijksliefde, op basis van het hooglied van de liefde
geschreven door de heilige apostel Paulus (1 Kor. 13,4-7; nr. 90). In Hoofdstuk V ‘De
liefde die vruchtbaar wordt’ benadrukt de Paus dat de huwelijksliefde openheid voor
het doorgeven van het leven veronderstelt. In Hoofdstuk VI ‘Enkele pastorale
perspectieven’ gaat de Paus in op de noodzaak om nieuwe wegen te vinden voor de
huwelijks- en gezinspastoraal, waarbij hij zich beperkt tot het aangeven van enkele
algemene uitgangspunten. Het ontwikkelen van meer praktische initiatieven ziet hij
als taak voor de afzonderlijke bisschoppenconferenties, parochies en
gemeenschappen. Hoofdstuk VII gaat over de opvoeding van kinderen en hoofdstuk
VIII over het begeleiden van kwetsbare relaties. Tekenend voor het existentiële
karakter van het document is het slothoofdstuk IX over Huwelijks- en
gezinsspiritualiteit, waarin hij enkele wegen aanwijst om in het gezin te komen tot een
doorleefd geloofsleven en het gezamenlijk en persoonlijk gebed er een vaste plaats
in te geven.

Op één onderwerp dat tijdens de beide Bisschoppensynodes een grote rol heeft
gespeeld wil ik nog apart ingaan en dat betreft de vraag of mensen die zijn
gescheiden en burgerlijk hertrouwd de communie mogen ontvangen. Op twee
plaatsen in de Postsynodale Exhortatie snijdt Paus Franciscus dit vraagstuk aan,
waarbij hij overigens niet spreekt van mensen die gescheiden en burgerlijk getrouwd
zijn, maar in bredere zin van mensen die gescheiden zijn en leven in een nieuwe
relatie. Aan deze mensen moet aldus de Paus, niet het gevoel worden gegeven dat
ze geëxcommuniceerd zijn (nrs. 243 en 299). Het is belangrijk te benadrukken dat hij
hiermee niet iets nieuws zegt. Excommunicatie is een kerkelijke straf die iemand
automatisch van rechtswege kan oplopen, die na intrede van rechtswege verklaard
kan worden of die bij vonnis kan worden opgelegd vanwege ernstige gedragswijzen
of misdrijven. De situaties waarin dit gebeurt is limitatief: er valt een beperkt aantal
situaties onder, maar niet de situatie van mensen die gescheiden zijn en in een 
nieuwe relatie leven. Echter, nergens in de Exhortatie zegt de Paus dat zij de
communie kunnen ontvangen. Dit betekent dat ten aanzien van mensen die
gescheiden zijn en in een nieuwe relatie leven de traditionele praxis geldt die inhoudt
dat zij de communie niet kunnen ontvangen, en die door Paus Johannes Paulus II in
Familiaris consortio uit 1981 als volgt is geformuleerd:

“Niettemin bevestigt de Kerk haar praktijk, gebaseerd op de Heilige Schrift, de
hertrouwde gescheidenen niet tot de communie toe te laten. Zij verhinderen
immers zelf dat zij toegelaten worden, aangezien hun levensstaat en situatie
objectief in tegenspraak zijn met de liefdesgemeenschap tussen Christus en
de Kerk, die in de Eucharistie haar teken en verwerkelijking vindt. Er is
bovendien nog een andere, speciaal pastorale reden: als men deze mensen
tot de communie toelaat, zullen de gelovigen in dwaling en verwarring
gebracht worden omtrent de leer van de Kerk over de onontbindbaarheid van
het huwelijk” (nr. 84; vgl. Waardig communiceren. Brief van de Nederlandse
bisschoppen b.g.v. Sacramentsdag 2012, 10 juni 2012).

Op de vraag wat de Kerk mensen in deze situaties zou kunnen bieden, geeft Paus
Franciscus in Hoofdstuk VIII van de Exhortatie het antwoord dat boven al is
genoemd: mensen die in het pastoraat werkzaam zijn, moeten deze mensen
begeleiden en bekijken hoe zij zoveel mogelijk bij het kerkelijk leven betrokken
kunnen worden. Hierbij is het van belang zich te realiseren dat Gods genade niet
alleen door middel van de sacramenten wordt ontvangen, maar ook door het horen
en lezen van het Woord van God en door het gebed.

Zoals gezegd, heeft dit pauselijk document als titel Amoris laetitia, de ‘vreugde van
de liefde’. Het is onze taak als Kerk die vreugde te bevorderen en te beschermen, in
de overtuiging dat die vreugde voor echtparen en gezinnen zelf alsook voor ons als
samenleving heilzaam is. Het is daarom onze taak om gehuwden en gezinnen naar
vermogen nabij te zijn en hen te begeleiden, vooral wanneer zij de zware en pijnlijke
last dragen van een huwelijks- of gezinsleven dat gebroken is, met ons gebed en
pastorale zorg. Met deze Exhortatie drukt de paus ons dat op het hart.
Paus Franciscus sluit zijn Exhortatie af met een gebed tot de Heilige Familie (Jezus,
Maria en Jozef):
“Heilige Familie van Nazareth
Geef dat wij ons allen bewust mogen zijn
van het heilig en onschendbaar karakter van het gezin,
van zijn schoonheid in Gods plan.”

Persconferentie, Utrecht SRKK, 8 april 2016
+ Willem Jacobus kardinaal Eijk

Aartsbisschop van Utrecht en voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie