maandag 20 november 2017

Uitverkoop houden

Er zijn mensen binnen en buiten de Kerk....die alles weg willen doen en uitverkoop willen houden. Ze willen de Leer van de Kerk veranderen (waardoor deze vernietigd wordt), ze willen de H.Liturgie naar de ondergang drijven en ze willen zelfs de gelovigen beroven van hun Geloof en van de andere Sacramenten. Vooral het H.Sacrament van de Biecht moest in de afgelopen vijftig jaar aan geloven en in sommige kerkgebouwen vind je geen Biechtstoelen meer, want zo menen deze leerlingen op valse wijze: dat Sacrament is afgeschaft door het Tweede Vaticaans Concilie. Maar als de gewone gelovige de besluiten van het Tweede Vaticaans Concilie erop naslaat, vindt hij vervolgens nergens de opmerking dat de Biecht zou zijn afgeschaft. Eerder het tegendeel is het geval, maar daar maken deze 'apostelen' - die onder de dekmantel van het progressivisme schuilhouden - zich geen zorgen. Voor hun gaat het erom om het Geloof en de Kerk te veranderen naar hun progressieve beeld en gelijkenis. Gaat het niet via de weg van de schijn-redenering en een bedenkelijke vorm van theologie bedrijven, dan gebeurt het wel via de LGBT (holebi)-constructie om de Kerk en het geloof direct of indirect aan te vallen. Zelfs bisschoppen zijn voor deze laatste constructie gezwicht en voeren nu de acties van de kerkelijke vijand uit. Dit alles onder de noemer van de pastoraal en de mensenrechten.

Toevalligerwijze is op deze dag, maandag 20 november 2017 in de lezingencyclus van de H.Mis het stuk over de Makkabeeën gelezen. En ook daar was sprake van een geslacht dat zich om de Wet niet bekommerde en velen wist te winnen voor de gedachte een verbond te sluiten met de volkeren rondom. De afgevaardigden die naar de koning gingen kregen nu de volmacht om de levenswijze van de heidenen in te voeren. Velen sloten zich aan bij de levenswijze der heidenen, maar een kleine groep bleef standvastig in het behouden van de Wet en de voorschriften. 

En ja, het maakt dus geen verschil uit of een koning als Antíochus Epífanes opstaat en de toenmalige trouwe Joden liet doodmartelen, ook als diezelfde koning in onze tijd zou opstaan en hetzelfde zou doen, komt hij gegarandeerd in aanraking met een kleine groep van verzetslieden die het eenvoudigweg niet pikt dat hun Geloof te grabbel wordt gegooid. Hoe erg ze ons ook zullen vervolgen.
De Kerk zal als gelouterd weer te voorschijn komen, net zoals dat in Fatima voorspeld is. Niet omdat de gelovigen dit zo graag willen, maar omdat God dit wil. 

Lezing: 1Makkabeeën hoofdstuk 1 verzen: 10-15, 41-43, 54-57, 62-64.

zondag 19 november 2017

Beloning en Straf

Waar komt dat fantasie-geloof toch vandaan dat God het kwade niet zou straffen? Als je de gemiddelde predikant mag geloven dan straft God nooit, maar wanneer je de H.Schrift leest kom je toch tot een andere conclusie. Niet dat God iemand graag wil straffen, integendeel. Maar als mensen zich zó tegen God keren en zelfs een zonde tegen de H.Geest begaan, dan kan de Almachtige Heer nog wel een allerlaatste beroep doen op zijn oneindige Barmhartigheid. Gaat ook dat niet meer, dan is een ziel wel voor altijd verloren. En denken progressieve priesters nu echt dat God is veranderd en niet meer straft? Dan kennen ze de Heer toch wel héél slecht, zoals de H.Schrift en ons Geloof aantonen.

In het Evangelie van de 33ste zondag door het jaar lezen we over de trage knecht die uit angst zijn talent in de grond verbergt en denkt dat hij het wel op een akkoordje kan gooien met de Almachtige Heer des Hemels als het Laatste Oordeel gaat plaatsvinden. Daarbij schuwt de luie knecht ook niet om de schuld van zijn eigen traagheid op de Heer te werpen, maar die vangt hem vervolgens in zijn eigen woorden (zie daarvoor Matteus 25 verzen 14 tot 30). De straf die daarop volgt is toch overduidelijk: de luie knecht wordt de duisternis ingeworpen en van zijn talent beroofd. Dit gebeurt niet bij die knechten die met hun werk en mogelijkheden meer talenten hebben bijverdiend. En de Heer Jesus Christus complementeert dit voor de luie knecht met de woorden: "...daar zal geween zijn en geknars der tanden." We kunnen dus hieruit opmaken dat wie zijn talenten niet gebruikt en geen verdiensten voor de Hemel verdient, beroofd zal worden van het Eeuwig Leven in de Hemel. Wie bovendien beweert zonder verdiensten zalig te kunnen worden, zoals de trage knecht doet (dat wordt vermetel vertrouwen genoemd), begaat sowieso een zonde tegen de H.Geest.

De bijbeluitleggers van de PC-Bijbel verwoorden het stuk uit Matteus zo:
De trage knecht wil de schuld op zijn meester werpen en deze vangt hem in zijn eigen woorden. Overigens was het onwaar, dat de heer van de gelijkenis zich zulk een streng man had betoond tegenover zijn dienaars. Veel minder nog zou men het besluit mogen trekken, dat God, die onder het beeld van die meester wordt voorgesteld, meer van zijn schepselen verlangt, dan ze met de hulp van zijn genade in staat zijn te doen.

zondag 12 november 2017

Houdt uw Geloof brandend! - de tien maagden

In het Evangelie van deze zondag (32ste zondag door het jaar, cyclus A genomen uit Matteus hoofdstuk 25 vers 1-13) maakt Christus de Heer ons duidelijk dat er gelovigen zijn die hun taken verwaarlozen. Zij staan immers met bijna lege lampen precies op het moment dat de Heer terugkomt. Van de tien maagden zijn er vijf wijs, maar de overigen blijken dom te zijn. De lampen van de domme maagden hadden geen olie meer om deze brandend te houden. 
Ons Geloof heeft ook brandstof nodig: we krijgen dit o.a. door onze gebeden en vooral ook door het in goede gesteltenis ontvangen van de H.Sacramenten. Wie zich alleen met uiterlijkheden bezighoudt laat een geloof zonder brandstof, zonder werken zien. De buitenkant is wel mooi, maar het blijkt geen inhoud te hebben.
Daarom moeten gelovigen ook hun best doen om het Geloof te voeden en brandend te houden. Het onderhouden van het bovennatuurlijke genadeleven is daarom van een groot belang. Daarom hebben wij de H.Sacramenten nodig om deze genaden te onderhouden. Doen we dat niet, dan lijken we op die vijf domme maagden die wel de lampen hebben, maar geen olie om die lampen brandend te houden. Alleen de vijf wijze maagden met voldoende olie in de lampen worden daadwerkelijk uitgenodigd op het Bruiloftsfeest van het Lam. De anderen niet. 

In het commentaar in de PC-Bijbel staat over deze passage het volgende:
De twee volgende gelijkenissen (de tien maagden en de knechten met de talenten) stellen ons het lot voor dat menigeen bij de komst des Heren zal treffen. Sommigen verzuimen, zoals de vijf dwaze maagden, zich gereed te houden, menend, dat ze later nog tijd genoeg zullen hebben. Anderen maken, zoals de trage knecht (die zijn talent in de grond verbergt), geen gebruik van de gaven en de genaden, die God hun schenkt en verzamelen zich geen verdiensten voor de Hemel. Ook zij worden uitgesloten van het Hemels geluk.

Gebed:
Almachtige Eeuwige God, Gij hebt ons het geloof geschonken dat door zijn Licht de duisternis verdrijft en ons in staat stelt de toekomst met vertrouwen tegemoet te gaan. Bevestig onze hoop als onze waakzaamheid verflauwt. Wakker in ons het vuur aan van de liefde die zichzelf niet zoekt en zo de ware wijsheid vindt. Door onze Heer Jesus Christus uw Zoon, die met u leeft en heerst in de eenheid van de H.Geest, God tot in de eeuwen der eeuwen. Amen. (uit: Nederlandstalig Brevier)

donderdag 9 november 2017

Bijbelcommentaren H.Thomas van Aquino

Een Christen moet evenzo blijven leren en zich blijven vormen door regelmatig en veelvuldig de Catechismus open te slaan en te lezen. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor de Catechismus, maar ook voor de H.Schrift. 

Wat velen misschien niet weten is dat er op Engelse websites de meeste Bijbelcommentaren van de beroemde theoloog de Heilige Thomas van Aquino zijn vertaald. Via Google Translate kun je dan de Engelse tekst naar het Nederlands omvormen. Deze Bijbelcommentaren worden o.a. besproken op de website van Prof. Dr. Leo J. Elders SVD die het makkelijker leesbaar heeft gemaakt. In het Bisdom Roermond is Prof Elders geen onbekende: zo doceerde hij jarenlang aan het Grootseminarie Rolduc en het ook doceerde hij aan het Seminarie van het Bisdom Haarlem-Amsterdam. Op de Engelse site is ook de Summa Theologiae van de H.Thomas van Aquino te lezen, maar voor een leek zal het volgen en begrijpen van deze theoloog geen gemakkelijke opgave zijn. Daarvoor heb je beslist meer kennis nodig. Voorlopig geven de onderstaande links voldoende leesstof voor hen die graag via de Bijbelcommentaren naar verdieping van de H.Schrift streven.

Hieronder volgen de links van de verschillende websites.



zondag 5 november 2017

Feest van alle geloofsverkondigers Nederland

Daags vóór het hoogfeest van Sint Willibrord (7 november) viert de Nederlandse kerkprovincie allen die vóór en na of met hem het geloof in onze streken hebben verkondigd en sindsdien als heiligen worden vereerd. Zeer velen van hen waren Angelsaksische missionarissen, namelijk vóór Willibrord: Wigbert en Wilfried; ten tijde van Willibrord: zijn metgezellen en zijn latere helpers (Adalbert, Engelmund, de twee Ewalden, Swietbert, Werenfried, alsmede Bonifatius); na Willibrord: Lebuïnus, Marcellinus, Willehad, Wiro, Plechelmus en Otger. Anderen waren afkomstig uit onze eigen streken, zoals Lambertus, Ludger en Odulfus. Weer anderen, zoals Servatius, kwamen van elders; veelal waren dit Frankische missionarissen, die vanuit het zuiden ons land bereikten, zoals Acharius, Amandus, Eligius, Gangulfus, Hubertus en Wulfram. 
Met de dankbare herdenking van al deze getuigen van de Heer willen wij God zelf eren, die door hen het licht van het geloof in ons hart heeft ontstoken en ons onder zijn uitverkoren volk heeft opgenomen. (uit: Brevier)

Post Scriptum Andrea Grillo: In een eerdere artikel is er gewaarschuwd voor de denkbeelden van liturgist Andrea Grillo die de opmerking maakte dat de "Transsubstantiatie geen dogma" was. Zeker een gevaarlijke redenering die in strijd lijkt te zijn met het Buitengewoon Leergezag van het Concilie van Trente. Maar buiten dat, heeft de Italiaanse liturgist onlangs ontkend aan een Oecumenische  versie van de Mis te werken. In het Katholiek Nieuwsblad heeft Kardinaal Woelki daarover gezegd dat voor zo'n Mis geen basis ligt, aangezien de Katholieke Kerk en het Protestantisme lijnrecht tegenover elkaar staan m.b.t. de werkelijke Tegenwoordigheid van Christus in het H.Sacrament. Het artikel is hier te lezen. Om die reden is het gehele artikel uit de tijdlijn van dit blog verwijderd.

woensdag 1 november 2017

Allerheiligen - Allerzielen

Op 1 november vieren wij het Hoogfeest van Allerheiligen. In Nederland is het een verplichte feestdag waarbij de gelovigen de H.Mis bij dienen te wonen. Ze zijn op deze dag echter wel gedispenseerd voor werken en bezigheden. 

Aan de verbreiding van dit feest zijn verschillende vormen van vieringen voorafgegaan, waarbij de geestelijke raadslieden van Karel de Grote en Lodewijk de Vrome de jaarlijkse viering propageerden van alle zielen in de hemel. De kloosters hebben de laatst genoemde herdenking (op 1 november) overal in Europa verbreid. Onze viering van 1 november Allerheiligen gaat daarop rechtstreeks terug. 

Op Allerheiligen eren we allen die nu leven bij God, of zij nu heilig zijn verklaard of niet. Zij vormen de ontelbare menigte die de heilige Apostel Johannes zag rondom het Lam en voor de Troon van God. Zij zijn de voorsprekers voor de Lijdende en Strijdende broeders en zusters. Daarom is het gepast om hier op aarde te bidden en aflaten aan te bieden voor de Lijdende Kerk in het Purgatorium (vagevuur). Jesus liet zuster Maria Faustina het volgende daarover weten:
Al deze zielen (in het vagevuur) heb Ik zeer lief. Zij schenken genoegdoening aan Mijn rechtvaardigheid. Het is in jouw macht hen verlichting te brengen. Benut alle aflaten uit de schat van mijn Kerk en bied die ten behoeve van hen aan. O, als je wist welke kwellingen zij ondergaan, dan zou je voortdurend geestelijke aalmoezen voor hen opdragen en hun schuld aan Mijn rechtvaardigheid willen afbetalen. (uit: Boodschap van Jesus aan de wereld. Over de Barmhartigheid van zijn Goddelijk Hart).


Post Scriptum: Wie onder het octaaf van Allerheiligen het kerkhof bezoekt kan een volle aflaat verdienen. Deze aflaten zijn ook toepasbaar op de lijdende zielen in het Vagevuur. 

woensdag 25 oktober 2017

Het selectieve gemor tegen God

Er zijn mensen die in het bijzijn van anderen voortdurend morren tegen God wegens het geweld en het onrecht in de wereld. Soms krijg je de indruk dat dit gemor een uitdrukking is van ongeloof en zelfs haat tegen God omdat er dan vaak een stelling wordt gelanceerd in de trant van: "Als er een God zou bestaan,... dan zou Hij wel ingrijpen in het onrecht en het geweld van de wereld!". Men vergeet hierbij wel erg gemakkelijk dat je niets kunt zien buiten de Goddelijke Voorzienigheid en dat God niet zomaar op jouw bevel is af te roepen omdat je toevallig een slechte dag hebt, maar meer nog is de vraag gesteld: "Waarom verdedig je het bestaan van God niet, toen het zo goed ging met jou en na alle jarenlange weldaden die je van Hem gekregen hebt?" En dan is het natuurlijk logisch dat de selectief klagende stem zijn mond zal houden als hij dit hoort.

Ja, inderdaad. Waarom wordt de zin nooit gehoord: "God bestaat echt, want het gaat heel goed met mij, met mijn gezondheid, met mijn kinderen en financieel kom ik niets tekort!" En waarom wordt dit nooit in het bijzijn van anderen gezegd om het bestaan van God te bewijzen? Waarom wel altijd tegen God morren, Hem neerhalen en zijn bestaan ontkennen? Waarom ben je niet gewoon tevreden met je lot? Of wou je soms beweren Hem elke dag gedankt te hebben voor al het goede dat Hij je gegeven heeft??

Vaak hoor je mensen uitroepen waar ze het aan verdiend hebben dat ze zoveel moeten lijden. Maar ze beantwoorden nooit de vraag waarom Jesus voor ons zo verschrikkelijk heeft geleden. Of vinden ze hun lijden soms belangrijker dan het Lijden des Heren? Zelf beweren ze nooit gezondigd te hebben nu ze een lijdensweg opgelegd krijgen. Zeg dat eens tegen onze Heer! Wat heeft Hij dan misdaan dat Hij de kruisiging verdiend heeft? Dus geachte ongelovige of bijna-gelovige: als je moet lijden, draag dit dan op als een offer van liefde tot Jesus in plaats van Hem publiekelijk aan te klagen en je te gedragen als een wekeling. En houdt eens op God als een wrede tiran voor te stellen! Bedenk wel, dat jouw woorden net zo goed gewogen zullen worden als van wie dan ook, en dat wij allemaal, zonder uitzondering, het Laatste Oordeel moeten ondergaan.

H.Schrift: 1Korinthiërs 10 verzen 1-10.

zaterdag 21 oktober 2017

Geef aan de Keizer wat de Keizer toekomt...

Hoe vaak zal dit niet naar voren gehaald zijn: betaal altijd uw belasting aan uw overheid? Zelfs in Jesus' tijd was het een plicht om belasting te betalen. Dat kwam terecht in de schatkist van Rome, maar evenzo moest elke Israëliër de z.g. Tempelbelasting betalen. Iedere Jood moest vanaf zijn twintigste jaar twee drachmen betalen voor het onderhoud van de Tempel (Matteus 17;24). 

Er waren in de tijd van Jesus bepaalde groepen die een valstrik wilden spannen voor Jesus door middel van een suggestieve vraagstelling en zo te hopen op een oproep tot een "weigering van belastingbetaling". In die tijd was het weigeren om belasting te betalen een halsmisdrijf en kon door de Romeinse overheid zwaar worden bestraft. De doelstelling van de strikvraag van de Heriodianen (de Romeins gezinde partij) in Matteus 22;15 was dus om Jesus bij de andere partij gehaat te maken. Maar onze Heer doorziet deze valsheid en vraagt om de cijnspenning te laten zien. De Herodianen tonen Hem een tienling. Daarop staat de beeltenis van de Romeinse keizer (die als god aanbeden werd!). Op de vraag wiens beeltenis en randschrift op die munt staan antwoorden de Herodianen met: "de keizer". Christus de Heer zegt daarop de beroemde woorden: "geef dan de keizer wat de keizer toekomt, en geef aan God wat God toekomt!" Het antwoord is dus ja, je bent verplicht belasting te betalen.

De Heilige Laurentius van Brindisi (1559-1619) heeft een mooi stuk over dit Evangelie geschreven. Hij zegt dat je aan ieder moet geven wat hem toekomt. Het bovenstaande leert immers dat er twee soorten machten zijn, de aardse en de Hemelse. En dus zijn wij allen een dubbele gehoorzaamheid verschuldigd: aan de aardse machthebbers en aan de Hemelse macht. Ze impliceert ook een gehoorzaamheid aan zowel menselijke wetten als aan de Goddelijke wetten. Beiden mogen niet zomaar worden genegeerd. De Heilige Laurentius beschouwde de Christen als een muntstuk uit de Goddelijke Schatkist, geschapen naar het Beeld en de gelijkenis van God. Ook wij moeten daarom aan God teruggeven wat van Hem is omdat wij als Christenen het Beeld en de randschrift van de Goddelijke Keizer dragen. Volgens Laurentius geven wij aan God op een juiste manier door op Christus te lijken, omdat Hij het Beeld van de goedheid van God is. Doen wij dat niet, dan geven wij God niets terug waar Hij recht op heeft (denk maar eens aan het beoefenen van de naastenliefde). Wie op deze manier van God steelt moet zich inderdaad afvragen of hij niet het Zevende Gebod heeft overtreden. Je kunt immers niet alleen van een aardse machthebber stelen door de belasting niet te betalen, maar je kunt ook stelen van de Goddelijke machthebber door zijn wil niet te doen. Ook voor ons dus een duidelijke les die wij niet mogen vergeten!

De H.Mis op 22 oktober: de 29ste zondag door het jaar (A). De lezingen: Jesaja 45;1 (4 tot 6). Tweede lezing: 1Tessalonica 1, 1-5b en het Evangelie naar Matteus 22;15-21.
Op 22 oktober herdenken wij ook Karol Wojtyla: de H.Paus Johannes Paulus II die op die datum werd geintroniseerd. De pauskeuze viel op 16 oktober 1978.

vrijdag 13 oktober 2017

Honderd jaar Fatima

Op 13 oktober 1917 verscheen de Heilige Maagd Maria in het Portugese Fatima voor de zesde en laatste keer aan drie herderskinderen. Een grote groep van vele tienduizenden mensen waren samengekomen om naar het aangekondigde wonder te komen kijken. Maar Fatima staat niet los van een zeer belangrijke devotie die Maria aan zuster Lucia dos Santos gegeven heeft via een privé-openbaring op 10 december 1925. Daarin kondigde de H.Maagd aan dat wegens de vele zonden, godslasteringen en ondankbaarheden er vijf zaterdagen voor eerherstel nodig waren. 

Nu op 13 oktober 2017, precies honderd jaar geleden, wordt gevraagd om deze devotie tot eerherstel nieuw leven in te blazen, zoals de Moeder van God dat van ons in 1925 gevraagd heeft. De devotie voor eerherstel van het Onbevlekt Hart van Maria op de eerste zaterdag van de maand is aldus:

  1. Ontvang het H.Sacrament van de Biecht (8 dagen voor of na die eerste zaterdag)
  2. Ontvangt de H.Communie op die zaterdag
  3. Bidt die dag vijftien tientjes van de H.Rozenkrans (dus de volledige Rozenkrans)
  4. "Blijf vijftien minuten bij Mij terwijl u vijftien mysteries van de Rozenkrans overdenkt"
De reden voor de vijf eerste zaterdagen ligt in het feit dat er vijf zonden zijn die de mensen doen en die de H.Maagd beledigen, waaronder beledigingen tegen haar H.Beeltenissen. 
De beloften die de mensen verkrijgen bij het uitvoeren van deze vijf eerste zaterdagen zijn als volgt:
  1. De bijstand van de H.Maagd Maria tijdens het uur van de dood, met de genaden die nodig zijn voor de redding die de toewijding uitvoeren.
  2. De redding van de zielen en vrede ten gevolge van het promoten van de Toewijding aan het Onbevlekt Hart van Maria.
Behalve deze genaden is het natuurlijk belangrijk om het Onbevlekt Hart van Maria te troosten wegens de vele beledigingen en aanvallen die zij voortdurend te verduren heeft. Misschien zal men zeggen dat de vier voorwaarden te vervullen wat moeite kost, maar we moeten ook niet vergeten dat de beloning die wij krijgen en het eerherstel aan het Onbevlekt Hart van Maria wel erg belangrijk zijn! Om te voorkomen dat je een eerste zaterdag mist, kun je een aantekening maken in het agenda of een elektronische agenda op je computer. Belangrijk is dat die eerste zaterdagen worden vervuld zoals de Moeder van God aan ons gevraagd heeft. Want wie wil nu niet onze Hemelse Moeder troosten?

Post Scriptum: Helaas heeft een vergissing tot gevolg gehad dat in de tekst abusievelijk '5 tientjes' stond in plaats van '15 tientjes', dus de gehele Rozenkrans (3x een Rozenhoedje). Deze fout, toevallig ontdekt is daarom verbeterd. Excuses voor het ongemak!

vrijdag 6 oktober 2017

Over de H.Engelen en de gevallen Engelen

Hoe herken je iemand die echt gelooft? Eén van die methoden is om na te gaan of men gelooft in het bestaan van Engelen en specifiek in de gevallen Engelen. Vooral het laatste is nog belangrijker dan het eerste, want wie de duivel of Satan voorstelt als een metafoor, die moet zich echt gaan afvragen of die persoon niet van het geloof is afgevallen. Vooral diegene moet je wantrouwen die het bestaan van Satan openlijk ontkent: die weet de waarheid niet zoals de Kerk dit wel altijd heeft geleerd. 

Engelen en mensen zijn met vrije wil en met verstand geschapen. Een aantal van deze Engelen heeft die vrije wil misbruikt door in opstand tegen God te komen en zijn dus door hun vrije beslissing slecht geworden. Er moet wel duidelijk bij gezegd worden dat God op geen enkele manier direct of indirect de oorzaak is van het morele kwaad. God laat dit wel toe omdat Hij nu eenmaal de vrijheid van zijn schepsel respecteert (kijk maar eens wat tirannen doen, die proberen altijd de vrije wil van de mens te knechten, maar God zal dat nooit doen). Aangezien God niet kan zondigen, zal Hij ook niet tegen de wil van zijn eigen schepsel ingaan.

De duivel of Satan heeft geen onbeperkte macht. Die onbeperkte macht komt alleen toe aan God. Ook Satan is maar een schepsel en machtig op grond van het feit dat hij louter een geest is. Wanneer hij van God geen toestemming krijgt om de mens op aarde te beproeven, dan kan hij zelfs het gras voor iemands voeten niet laten bewegen. Uit de Heilige Schrift weten we dat hij in staat is grote schade aan te richten (lees daarvoor maar eens het Boek Job in het Oude Testament van de H.Schrift). 

De goede Engelen - dus zij die aan God zijn trouw gebleven - kunnen ons veel helpen. We hoeven maar te denken aan onze Heilige Engelbewaarders. Het is zeker heel goed om tot onze H.Engelbewaarder te bidden en vragen ons bij te staan en hem te danken voor de weldaden die hij voor ons mogelijk heeft gemaakt. Als wij dus God danken voor de weldaden, slaat uw H.Engelbewaarder dus niet over. Ook hij verdient uw dank.

Het bestaan van de Engelen is een geloofswaarheid. Het zijn niet-lichamelijk wezens en bezitten de Engelen-natuur. Overigens zijn de Engelen niet alleen te vinden in de H.Schrift, er is ook overeenstemming in de Overlevering. De Engelen zijn boodschappers van God en verheerlijken Hem onophoudelijk. Zij komen in de H.Schrift veelvuldig voor, dus zowel in het Oude- als het Nieuwe Testament. De goede Engelen werken aan alles mee wat goed is voor ons. 

Pas dus op voor lieden die het bestaan van de Engelen willen relativeren en dus ook het bestaan relativeren door relativistisch en vaag taalgebruik. Heel vaak wordt dan niet gerefereerd aan de H. Schrift en Overlevering, maar worden eigen-gedachten-constructies geventileerd die niets met de geopenbaarde waarheid van doen heeft. 

vrijdag 29 september 2017

Een sfeer van angst...en niet ten onrechte!

De heilige Athanasius (+ 373) was in de ariaanse strijd de onvermoeibare voorvechter van het orthodoxe katholieke geloof in de goddelijke natuur van Christus. Dat moest hij als bisschop van Alexandrië  maar liefst vijfmaal met ballingschap bekopen. Het arianisme, hoewel veroordeeld op het Concilie van Nicea in 325, was het door het merendeel van de toenmalige Kerk aanvaarde geloof. Maar daarmee werd het nog niet de apostolische waarheid. Uiteindelijk heeft de orthodoxie gewonnen mede door de onbevreesde volharding van bisschop Athanasius.

We leven weer in een tijd waarin de ketterij een groot gedeelte van de Kerk in haar macht heeft. Nu is het de ketterij van het modernisme en meer specifiek van het relativisme en het pastoralisme. In die opvatting is de praktijk van alledag belangrijker dan de leer. Als we leven in een maatschappij waarin 40 % van de huwelijken strandt, dan kun je in de praktijk niet veel met de onontbindbaarheid van het huwelijk. Dan maak je van de onontbindbaarheid een ideaal dat velen niet kunnen halen en voor die velen zoek je een praktische oplossing in de Kerk. Dat laatste noemt men dan tegenwoordig “pastoraal”. Dat je daarmee feitelijk de onontbindbaarheid van het huwelijk die Jezus ons leert, tussenhaakjes zet, wil men uiteraard niet benoemen. Hetzelfde principe wordt ook toegepast op homoseksualiteit, euthanasie, abortus. De leer wordt gehandhaafd maar in de praktijk wordt deze op alle mogelijke manieren “pastoraal” ondergraven. We zien dat bij het zegenen van homoseksuele relaties. Dat moet pastoraal toch kunnen, zegt men, als je het maar geen huwelijk noemt. We hebben dat ook in Den Bosch gezien in het voornemen van de bisschop om de lgtb-gemeenschap op hun actiedag in de kathedraal te zegenen. De leer wordt gehandhaafd maar er worden “pastorale” oplossingen gezocht om de leer te omzeilen.

Een voorbeeld van relativistisch pastoralisme vinden we ook in de oecumene. Als er ergens een groot verschil bestaat in geloofsopvatting tussen katholieken en protestanten, dan betreft dit het ambt en de eucharistie. Protestanten geloven niet in het priesterschap en de volmacht die dit sacrament geeft om, met name in de eucharistie, in de persoon van Christus te handelen. Ze geloven evenmin dat de eucharistie een offer is en ook niet dat brood en wijn substantieel veranderen in het lichaam en bloed van Christus. Er zijn oecumenische groeperingen die deze leer niet ontkennen maar die leer gewoon “pastoraal” negeren “in het verlangen naar eenheid” en de behoefte aan “tafelgemeenschap”. Zij praktiseren de intercommunie en laten daarmee indirect, zonder het te zeggen, de katholieke leer verdampen. Veel oecumene is daarmee relativistisch geworden en een gevaar voor het geloof.

Dit pastoralisme en relativisme is vooral na Vaticanum II de Kerk binnengedrongen waarbij men zich niet rechtstreeks op teksten van het Concilie kon beroepen maar waarbij de alles goedkeurende dooddoener steeds “de geest van het concilie” was en is. (Mgr. Bruno Forte noemt zelfs paus Franciscus de belichaming van de geest van het Concilie). De postconciliaire pausen van Paulus VI tot en met Benedictus XVI hebben zich tegen dit pastoralisme en relativisme verzet. Zij waren een steun voor de trouwe priesters en gelovigen in gebieden met zwakke of liberale bisschoppen: iedereen kon zich beroepen op Rome en op de krachtige Romeinse documenten die trouw het katholieke geloof verdedigden.

Deze tijd is nu (voorlopig) voorbij. De huidige paus Franciscus bevordert in terloopse opmerkingen, geschriften en handelingen het relativistisch pastoralisme. Hij is meer in de praktijk geïnteresseerd dan in de leer. Een icoon daarvan is zijn beleving van Witte Donderdag. In de normale kerkelijke liturgische beleving opent de bisschop op deze dag het heilig Triduüm te midden van zijn gelovigen in zijn kathedraal. En de nadruk in de viering ligt op de instelling van de eucharistie en daarmee samenhangend  de instelling van het priesterschap. In de traditie van de Kerk is de voetwassing een ritueel, dat niet is voorgeschreven en dat pas enkele jaren in de Mis is opgenomen. Eeuwenlang was het een ritueel dat plaats vond tijdens de vespers of in een aparte plechtigheid, waarbij de bisschop de voeten waste van 12 priesters in navolging van Jezus die geen armen de voeten waste maar leerlingen die Hem Meester moesten noemen. De paus begint het Triduüm niet meer in zijn eigen bisdom en  de volledige nadruk van de viering ligt op de voetwassing van armen waaronder islamieten. Zo wordt Witte Donderdag sociaal praktisch gemaakt en worden ongemerkt de andere elementen gerelativeerd. Hierbij kan ook nog opgemerkt worden – en ook dat is misschien een icoon – dat de paus nooit knielt voor de eucharistie maar hij blijkt het wel te kunnen als hij de voeten wast.

Als de kardinalen vijf dubia formuleren en als 60 priesters en academici een correctio filialis schrijven heeft dat alles te maken met het feit dat de paus minstens de schijn wekt (en meer dan dat) dat hij de pastoralistische en relativistische ketterij bevordert, de katholieke waarheid afzwakt en de eenheid in de Kerk bedreigt.

Er is in de kringen rond de paus gezegd dat er “maar zestig” zijn. Afgezien van het feit dat dit geen argument is als het over de waarheid gaat, moet men beseffen dat het tamelijk riskant is voor de orthodoxie uit te komen, ook al doe je dat nog ze op beleefd en met eerbied voor het pausschap. De ballingschap van Athanasius is nog steeds actueel. Kardinaal Burke heeft voor zijn orthodoxie moeten betalen met een verbanning naar “Malta” en nog weer later met het ontnemen van de functies die hij op “Malta” had. Kardinaal Müller, bekwame prefect van de congregatie voor de geloofsleer, wordt met een smoesje op een zijspoor gezet. Ingewijden verwachten dat kardinaal Sarah, de verdediger van de juiste katholieke liturgie, spoedig aan de kant geschoven wordt`. En dichterbij, wat te denken van aartsbisschop Léonard in België die geen kardinaal werd en aan wie ontslag werd verleend op de dag van zijn 75ste verjaardag. Hij was waarschijnlijk te katholiek.
Wil je carrière maken in de Kerk, dan kun je je toch maar het best wat gedeinsd houden of nog liever Franciscus bejubelen. Kritiek of wat daarnaar zweemt, in theorie of praktijk, kan tot “ballingschap” leiden.
Het voorbeeld van Franciscus leidt al tot navolging. De bisschop van Granada, Mgr. Francisco Martínez Fernández, heeft de bekende katholieke filosoof Josef Seifert ontslagen, alleen omdat hij beleefd aan de paus heeft gevraagd wat hij precies bedoelt in Amoris Laetitia. Seifert wijst er dan op dat pure logica laat zien dat er een atoombom onder heel de katholieke moraal ligt, als de paus zou bedoelen wat Seifert niet hoopt dat hij bedoelt.

Er zijn heel veel mensen die het met de “zestig” eens zijn maar zich om allerlei redenen gedeinsd willen houden. Er heerst een sfeer van angst want de “ballingschap” ligt op de loer.
Ik ben nooit zo bang uitgevallen geweest en bovendien ben ik met emeritaat.  De bisschop van Den Bosch zal zeker niet blij zijn met mijn ondertekening van het document: een lid van zijn kapittel, een docent van zijn seminarie…… Ik wacht maar af of er een zuivering komt. Zo ja, dan zal ik mijn “ballingschap” geduldig dragen….. in Vlijmen.


Feest van de heilige Aartsengelen
29 september 2017



Een gebed dat in deze tijd meer dan ooit op zijn plaats is:

Heilige Aartsengel Michaël,
Verdedig ons in de strijd. 
Wees onze bescherming tegen de boosheid en de listen van de duivel.
Wij smeken ootmoedig dat God hem Zijn macht doe gevoelen.
En gij, vorst van de hemelse legerscharen, 
drijf Satan en de andere boze geesten, 
die tot verderf van de zielen over de wereld rondgaan, 
door de Goddelijke kracht in de Hel terug. Amen.


Auteur: Pastoor Cor Mennen pr.

Post Scriptum: Dit stuk afkomstig van het blog van Pastoor Mennen is hier geplaatst omdat het iets te vaak in de geschiedenis is voorgekomen dat gelovigen, leken als priesters moesten zwijgen o.a. dankzij de media. Ingezonden brieven in kranten bijvoorbeeld werden namelijk altijd geweigerd als iemand de moed had om het voor de Katholieke Kerk op te nemen. En dat geldt evenzo voor de Leer van de Kerk. Maar even goed werd terechte kritiek binnen de huidige kerkelijke muren genegeerd. Iets te vaak werd er in progressieve kring gewag gemaakt van "democratie", "vrijheid van meningsuiting" en "mensenrechten in de Kerk", maar voor gelovigen die het voor de Kerk en de Leer opnamen, verdwenen die mensenrechten opeens als sneeuw voor de zon. Daarom is dit stuk geplaatst om de Correctio Filialis meer steun te geven, omdat het ook steun verdient. De Correctio (pdf) kunt u hier lezen in het Engels.

zaterdag 23 september 2017

Matteus niet compleet in Willibrordvertaling

Bij het lezen van de tekst voor de 25ste zondag door het jaar viel mij iets merkwaardigs op. Bij het vergelijken van de teksten merk je opeens een verschil tussen de Griekse en Latijnse Grondtekst en de vertaalde tekst in het missaal (zondagsmissaal van de Vereniging voor Latijnse Liturgie) tezamen met de Willibrordvertaling. Het gaat dan over een discrepantie tussen de Willibrordvertaling van 1978 (derde druk)  en de Grondtekst. Om aan te geven waar het precies om gaat laat ik de teksten hier de revue passeren.

1) De Willibrordvertaling en het zondagsmissaal beschrijven Matteus hoofdstuk 20, vers 16. als volgt: Zo zullen de laatsten de eersten en de eersten de laatsten zijn. 

2) In de Petrus Canisius Bijbel (vertaald uit het Grieks) staat:
Zo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren.

3) In de Vulgaat (de Latijnse Bijbel) staat in Matteus 20 vers 16:
Sic erunt novissimi primi et primi novissimi, multi sunt enim vocati pauci autem electi.

Met andere woorden: zowel in de Willibrordvertaling als in het zondagsmissaal blijkt een deel van vers 16 niet te zijn afgedrukt. Voor het zondagsmissaal is dat wel te begrijpen, want die baseert zich nu juist op de Willibrordvertaling. Maar de vraag is wel, waarom vers 16 niet volledig is afgedrukt. Zelfs in de Statenvertaling wordt vers 16 volledig weergegeven. 

Dit is nu een voorbeeld van een toevallige ontdekking omdat op zondag 24 september het Evangelie naar Matteus wordt voorgelezen in de H.Mis. De vraag is nu of er nog meer van dit soort grappen zijn uitgehaald in de Willibrordvertaling en vooral waarom de vertalers van de Willibrordvertaling de Grondtekst niet hebben gevolgd. Of heeft de waarheid die onze Heer heeft uitgesproken: want velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren iets te hard in de oren van de vertalers geklonken? Het is uiteraard maar een vraag!

Post Scriptum: In de gelijkenis leert Jesus ons (Matteus 20; 1-16) dat het loon dat wij verkrijgen naar evenredigheid zal worden toebedeeld en niet wegens de duur of de moeilijkheden van de arbeid die wij hebben ondervonden. Daarbij is het van belang te melden dat het niet van te voren vaststaat dat iemand die eerst aan de genade heeft beantwoord, ook automatisch de hemel verdient. De eersten, die aan de genaden beantwoorden begonnen ook nog tegen de Heer te morren omdat ze meer loon hadden verwacht wegens de duur en de moeilijkheden die ze op Aarde ondervonden. Maar heel vaak lopen de berekeningen van mensen anders dan de gedachten die de Heer met ons heeft. We moeten dus aan de genade beantwoorden, er aan meewerken om deel te hebben aan de Hemelse Glorie. Er bestaat altijd een gevaar dat wij die genade verliezen, bijvoorbeeld wanneer wij vrijwillig en met volle verstand en gevormd geweten een doodzonde begaan. Het blijkt dus dat allen die door God worden geroepen niet meteen automatisch te vinden zullen zijn onder zijn uitverkorenen (laatste deel van vers 16).

donderdag 21 september 2017

Gelovigen uitschelden is een teken van zwakte

Er zijn clerici die een evenwichtig oordeel kunnen uitspreken over elke situatie die zij tegenkomen. Emeritus Paus Benedictus XVI is zo iemand. Als hij sprak, dan leek het net of een gouden weegschaal in zijn mond de juiste woorden liet kiezen. Het is niet zomaar een kunst die je snel kunt eigen maken. Iemand die zijn tong zó kan beheersen, moet wel veel genade hebben ontvangen en rijkelijk zijn gezegend met veel deugden, zoals de deugd van het geduld. Verder moet men goed op de hoogte te zijn en moet ten alle tijde lichtzinnig oordelen worden vermeden.

Helaas is niet iedereen uitgerust met die "gouden" gave. Er bestaan personen en ook clerici die van hun tong een wapen lijken te hebben gemaakt om trouwe gelovigen af te straffen en alleen maar omdat het trouwe gelovigen zijn. Er bestaat bijvoorbeeld een bisschop die de trouwe gelovigen die de LGBT-agenda kritiseren een "kanker" noemt, waarbij vooral die gelovigen het moeten ontgelden die trouw zijn aan God, trouw aan zijn Geboden en trouw aan de Kerk. Als iemand kan bewijzen wat er verkeerd aan is om trouw aan de Leer en trouw aan de Kerk te zijn, die moet maar eens met keiharde bewijzen aan komen zetten.

Het is eerder een teken van zwakte om trouwe gelovigen "een kanker" in de Kerk te noemen. Er worden immers geen feiten genoemd en deze bisschop speelt nu "op de man."  Op de man spelen is een manipulatie-techniek welke er voor moet zorgen dat de aangevallen partij overstag moet gaan. Niet uit vrije wil, maar via dwang. Jesus, onze Heer, dwong nooit iemand ergens toe en dus kunnen wij als trouwe gelovigen in ieder geval zien hoe het vooral niet moet.

Of deze hate-speech nog gevolgen gaat krijgen, is uiteraard niet te zeggen. Het enige wat je als trouwe gelovige kan doen is voor de bisschoppen en priesters bidden die deze dingen over trouwe gelovigen durven zeggen. Het lijkt erop dat de trouwe gelovigen in bepaalde kringen zeer worden gevreesd. Maar misschien is dat juist een teken van hoop. Een hoop die doet leven.

zaterdag 16 september 2017

Vergiffenis is beter dan wraak

Soms lees je het op het internet, soms in de krant: mensen die niet kunnen vergeven wegens het aan hen aangedane onrecht. Iemand die zwaar mishandeld wordt, of een baas die een ondergeschikte de laan uitstuurt... Het is logisch dat er nogal wat emoties vrijkomen bij de slachtoffers. Zoiets vergeet je niet even in een enkele dag en in veel gevallen is jaren van heling noodzakelijk om jezelf weer wat op de rails te krijgen. Wraak uitoefenen kan zelfs uitlopen op gevangenisstraf, zoals in het verhaal van een jonge ICT-er die volkomen onterecht wordt ontslagen, en uit wraak het computer-systeem van zijn baas te gronde richt. De gevolgen laten zich raden: aanhouding, voorgeleiding voor een rechtbank en een schuldigverklaring. De veroordeelde moet nu een jarenlange gevangenisstraf uitzitten tussen andere zware criminelen...

Jesus wijst ons een weg die anders is. Het is de Apostel Petrus die onze Heer een vraag stelt of hij iemand zevenmaal moet vergeven als die persoon iets tegen hem misdoet. De vraag van Petrus is duidelijk op de goede weg, maar is niet compleet. De Heer zegt zelfs om iemand zeventig maal zeven maal te vergeven en niet zeven maal. Onze vergiffenis aan diegene die ons iets misdoet moet dus overvloedige vergeving zijn, een vergiffenis uit de grond van ons hart. Uit het voorbeeld die de Heer zelf geeft over een dienaar die een onbetaalbare schuld bij zijn Heer had en vergiffenis kreeg, waarbij de schuld volledig werd kwijtgescholden, betekent dus wel dat die dienaar dit ook moet doen bij zijn mededienaren. Doet hij dat niet, dan zal de Heer bij de afrekening deze dienaar terecht op de vingers tikken en zijn hele schuld laten afbetalen. Christus waarschuwt ons dus dat God ons op dergelijke manier zal behandelen als wij niet van harte vergiffenis geven.

Is het menselijkerwijze onmogelijk om die vergiffenis inderdaad te geven omdat wij ernstig beschadigd zijn door het aangedane onrecht, dan is er nog een mogelijkheid. Draag diegene die je niet kunt vergeven aan Jesus op, en Hij zal die vergiffenis mogelijk maken door zijn liefde. 

De lezingen zijn voor de vierentwintigste zondag door het jaar: Ecclesiasticus 27,30-28,7. Psalm: 103(102), Tweede lezing: Rom 14,7-9 en het Evangelie naar Matteus 18,21-35.

woensdag 13 september 2017

Kinderpostzegels ook bij CIDI in het vizier

Was het niet Stichting Stirezo die iets merkwaardigs ontdekte bij Stichting Kinderpostzegels, nu blijkt  dezelfde stichting voorwerp te zijn geweest van onderzoek in 2013 en in 2014, maar nu door stichting Clearfacts, waarbij de informatie later op de website van het CIDI (Centrum Informatie Documentatie Israël) terecht is gekomen. Uit een onderzoek naar geldstromen van Kinderpostzegels naar het Midden Oosten stelt CIDI op zijn website dat er o.a. geld van Kinderpostzegels is terecht gekomen bij de organisatie Holy Land Trust, die echter banden onderhoudt met terreurorganisatie HAMAS. Het volledige artikel kunt u hier lezen. Volgens de organisatie Clearfacts gaf de stichting Kinderpostzegels geen eerlijke informatie over wat precies werd gesteund. Ook het jaar daarvoor (2013) wekte Kinderpostzegels ophef om diezelfde reden. CIDI zegt op zijn website dat op de jaarrekening van Kinderpostzegels duidelijk te zien was dat organisaties als Holy Land Trust werd gesteund, maar dat dit later niet meer te zien was.

En dan even terugkomen op de zaak Stirezo-Kinderpostzegels: natuurlijk kan men wel beweren dat Stirezo het allemaal aan het verkeerde eind had, als het gaat over Rutgers Stichting en de gelden die Kinderpostzegels naar die stichting overmaakt, zoals wij laatst hebben geschreven, maar dan is nog de vraag niet beantwoord waarom deze informatie later op de website van Rutgers is verdwenen. Als de beschuldigingen niet waar zijn, waarom haal je die informatie op de site dan weg? 

Vreemd wordt de rol van een aantal kranten in deze discussie terwijl de feiten gewoon te lezen waren op de site van Rutgers, en nu dus ook - wegens een andere zaak - op de site van het CIDI. 

Het is daarom goed te begrijpen dat CIDI in 2014 om een boycot vroeg van Kinderpostzegels. Want wie wil nu geld geven aan een organisatie als blijkt dat er banden bestonden tussen Kinderpostzegels, Holy Land Trust en een terreurorganisatie? Of mag in Nederland deze vraag soms niet gesteld worden? Hoe de situatie op dit moment is weten we niet, maar dat er iets aan de hand is geweest met Kinderpostzegels mag intussen wel duidelijk zijn...

zaterdag 9 september 2017

Stirezo: Geld Kinderpostzegels naar Rutgers Stichting

Pro Live organisatie Stichting Recht zonder Onderscheid (Stirezo), van de overleden Pater Koopman (foto links), zegt onlangs een ontdekking te hebben gedaan, waarbij opgehaalde gelden van Kinderpostzegels naar de Rutgers Stichting is doorgesluisd. Dit zegt overigens niet Stirezo zelf, maar de website van de Rutgers Stichting heeft het nota bene op de eigen site gepubliceerd. Om het even uit te leggen: Volgens Stirezo promoot Rutgers Stichting abortus en dus is de vraag gewettigd waarom over deze geldstroom is gezwegen tegen veel Christenen die geld geven voor het goede doel. 
Het verhaal wordt wat gecompliceerder als men in de berichtgeving en sites duikt en verder onderzoek doet. Hieronder een deel van het verhaal van de Rutgers Stichting zelf. Deze informatie is gepubliceerd op het internet van 9 juli 2017. 
We krijgen bijdragen van zowel Nederlandse als internationale vermogensfondsen. Zo ontvangt Rutgers jaarlijks een bedrag van de Nationale Postcode Loterij. Voor activiteiten in Nederland zoeken wij daarnaast financiering van projectvoorstellen in te dienen bij fondsen, als het VSB-fonds, Stichting Kinderpostzegels, Fonds Wetenschappelijk Onderzoek Seksualiteit en het Innovatiefonds Zorgverzekeraars (...).

Misschien dacht Rutgers Stichting dat - nadat de zaak aanhangig was gemaakt - het weghalen van Kinderpostzegels van hun site de affaire kon verdoezelen, maar het internet heeft een zeer lang geheugen. Via de z.g. WaybackMachine kun je de snapshots van veel websites over de hele wereld terug bekijken. De site van Rutgers Stichting op 9 juli 2017 zag er dus zo uit.
Gaan we nu kijken op de site van Rutgers Stichting, dan blijkt Kinderpostzegels als financierder van Rutgers Stichting van de site te zijn verdwenen. Zie onder het kopje "Bijdragen van Fondsen." 

Je kunt je als gulle gever gaan afvragen waarom een rookgordijn wordt opgetrokken en waarom tenminste één Nederlandse krant in de ontkenningsfase zit als het gaat om de opgehaalde gelden van Kinderpostzegels die naar de Rutgers Stichting gaat (en dat laatste zegt Rutgers Stichting zelf. Die spreekt van projectvoorstellen).

Dit verhaal vertelt nog niet wat er precies met de opgehaalde gelden van Kinderpostzegels gebeurt, maar helemaal kosher voelt het niet aan. Graag nodigen wij Rutgers Stichting en Kinderpostzegels uit om volledige klaarheid te brengen middels een persbericht. Als opgehaald geld inderdaad voor anti-leven projecten wordt gebruikt, dan weten de Christenen in ieder geval wel wat ze niet moeten doen.

Post Scriptum: Stirezo heeft vandaag op 11 september gemeld dat Stichting Kinderpostzegels blijft ontkennen dat de opgehaalde gelden naar de promotie van abortus gaat. Maar even zo opvallend is de melding op de Stirezo-site dat Kinderpostzegels via het partnerschap van de organisatie Her Choice wel degelijk de abortus-praktijk lijkt te promoten. De tekst staat hier

Post Scriptum 2: Via de website Her Choice blijkt onderaan de site het logo te prijken van Kinderpostzegels. Op z'n minst laadt Kinderpostzegels de verdachtmaking op zich dat het met abortus van Her Choice samenwerkt of daarmee instemt. En dan spreken we nog niet wat er precies met de opgehaalde gelden gebeurt. Misschien wordt het tijd om een ander goed doel voor een donatie uit te kiezen.

vrijdag 8 september 2017

Kinderen zijn helemaal niet het probleem..

In het Katholiek Nieuwsblad (digitale versie) wordt er geschreven dat kinderen tijdens de H.Mis 'vaak een probleem' zijn en voluit wordt er dan gesuggereerd: 'wat zegt dat over ons'? Dat schrijven wekt toch de nodige verbazing op, want hoeveel is dan 'vaak' (zie tekst onder de foto) en met welk recht wordt een probleem bij de kerkbezoeker gelegd die de aanwezige kinderen helemaal niet zien als een 'probleem'?

Het is namelijk niet zo scherp gesteld: ook volwassenen hebben het soms moeilijk (kuchen, hoesten) en iedere parochiepriester weet daarover mee te praten. Wordt dit ook als een 'probleem' gezien dan? Menige lector en celebrant gaat gewoon door met het uitspreken van de tekst, en de priesters met de acolieten zullen hun Liturgische handelingen tijdens de H.Mis echt niet onderbreken. Het verschijnsel komt namelijk te vaak voor om er enige aandacht aan te besteden. Verder heeft de schrijver van dit blog nog niet eerder meegemaakt dat een parochiepriester of zelfs de koster iemand daarop heeft aangesproken, laat staan dat zij in koor de kinderen enig verwijt hebben gemaakt. 

Een 'probleem' dus dat nogal gezocht is. En we weten dat Jesus onze Heer zelf de kinderen heeft uitgenodigd. Dus waarom zou een pastoor anders doen dan de Heer zelf geleerd en voorgeleefd heeft? Maar misschien zijn die aanhalingstekens bij het gebruikte woord een teken dat het inderdaad geen echt probleem is...

Post Scriptum: Vandaag is het 8 september, de feestdag van Onze Lieve Vrouw geboorte. Meer informatie vindt u op deze pagina van de Sint Agneskerk in Amsterdam.

zaterdag 26 augustus 2017

De belofte aan Sint Petrus - Sleutelmacht

In het Evangelie van de eenentwintigste zondag door het jaar (A) lezen we over de bijzondere macht die Christus geeft aan Sint Petrus, het hoofd van de Apostelen (Matteus 16 vers 13-20). Bijzonder, omdat bijna dezelfde belijdenis die Natánaël doet in het Evangelie naar Johannes (hoofdstuk 1 vers 49) anders uitwerkt dan bij Petrus. Er is een verschil tussen de beloftes die Christus geeft aan Petrus (sleutelmacht) en Natánaël (een grote openbaring van Gods Zoon). De belijdenis van beide Apostelen werken dus geheel anders uit. De conclusie is dan ook dat de belijdenis van St.Petrus niet te vergelijken is met de andere Apostelen of met welke Apostel dan ook. Op de vraag "Maar wie zegt gij dat Ik ben?", geeft alleen de Apostel Petrus het juiste en volledige antwoord. Op grond van deze belijdenis krijgt Petrus die Sleutelmacht in zijn volheid toebedeeld en niemand anders. Christus wijst erop dat het juiste inzicht van Petrus, komt van God de Vader in de Hemel. Met andere woorden: dit is geen mensenwerk, maar Gods werk.

Het is niet toevallig dat Christus en zijn Apostelen in Caesarea van Filippus aanwezig zijn, daar is namelijk een enorme rotspartij te bewonderen, en het is juist hier dat Petrus de bijzondere belofte krijgt de "Steenrots" te worden waarop de Kerk nimmer zal wankelen. Als Christus zegt dat de "Poorten der Hel haar niet zal overweldigen", dan betekent dit: "de macht van Satan zal haar niet overweldigen". 

Christus voorzegt hier dus dat hij Petrus zal aanstellen tot grondslag van de Kerk waarop zij nimmer zal wankelen. Petrus heeft als opperste rechter rechtsmacht over de gehele kudde van Christus. Het binden en ontbinden betekent: wie gij uit uw gemeenschap uitsluit, zal ook uit de gemeenschap met God uitgesloten worden, wie gij opnieuw in uw gemeenschap opneemt, zal ook God weer bij zich opnemen. De verzoening met de Kerk is niet te scheiden van de verzoening met God. Daarom is de beruchte slogan: "Jesus ja, Kerk nee" een duivelse slogan die duidelijk de bedoeling heeft om de verzoening van de zielen met God te frustreren. 

De macht om te binden en te ontbinden, die aan Petrus is geschonken, is ook gegeven aan het college van de Apostelen, dat met zijn hoofd is verenigd (Matteus 18;18 en Matteus 28;16-20). De Apostelen krijgen dus een deel van de rechtsmacht die aan Petrus in haar volheid gegeven is. En wanneer naar Jesus' belofte de Kerk van Christus zal blijven voortbestaan tot het einde der wereld, dan moet ook de Petrus blijven voortbestaan als onwankelbare grondslag van de waarheid en als opperste rechter.

zaterdag 19 augustus 2017

Het Evangelie over de Kanaänitische vrouw

Op de twintigste zondag door het jaar (A) lezen wij een bijzonder stukje Evangelie. Het gaat over de wonderbaarlijke genezing van een dochter van een Kanaänitische vrouw die onze Heer Jesus om hulp smeekt. Het Evangelie is genomen uit Matteus hoofdstuk 15 vers 21 t/m 28. Waarom is dit stukje Evangelie zo bijzonder? Daar zijn verschillende redenen voor. Ten eerste waren de mensen uit Kanaän de slaven en de doodsvijanden van de Joden. Dit gaat al terug tot de tijd van Noach. Zie daarvoor het Boek Genesis hoofdstuk 9 vers 18 t/m 29. En het is daarom vanuit Joods standpunt goed te begrijpen dat er geen omgang met de Kanaänieten aanwezig was.

Ten tweede: in dit stukje Evangelie van Matteus is ook de opmerking van de Evangelist opvallend dat Jesus en de Apostelen in de streek van Tyrus en Sidon rondtrokken. Door dit te doen en de daaropvolgende wonderen wilde Jesus zijn Apostelen juist laten zien dat het Messiaanse heil niet alleen weggelegd was voor het Jodendom (zoals de Joden leerden), maar ook voor diegenen die niet tot het Jodendom behoorden. In de bovengenoemde streek woonden in die tijd namelijk veel heidenen. En het is juist hier, waar een inwoonster van Kanaän onze Heer Jesus Christus opzoekt om Hem te vragen haar dochter te genezen. Het is logisch dat het optreden van Jesus menige Joodse wenkbrauw in die tijd zal hebben gefronst. Een Jood had in die tijd zeker geen omgang met iemand uit Samaria, laat staan dat ze een normale omgang hadden met Kanaänieten die ze tegenkwamen.

De Kanaänitische roept onze Heer Jesus aan met 'Heer' (Adonai), en zij geeft hiermee aan zijn bovennatuurlijke macht te erkennen. Ze doet een beroep op Hem, maar Jesus stelt haar geloof op de proef door eerst geen antwoord te geven. Op haar dringende smeekbede; "Heer, help mij!", geeft Jesus haar een antwoord dat haar geloof nog verder op de proef stelt: "Het is niet goed, het brood der kinderen te nemen en het voor de hondjes te werpen". Jesus spreekt het woord "hondjes" zeer liefdevol uit, terwijl een hond toen als een onrein dier werd gezien. Vers 24 laat zien dat Hij zijn gave alleen aan de verloren kinderen van Israel wil geven. De Kanaänitische vernedert zich diep voor de Heer, door zich voor Hem neer te werpen en door te antwoorden: "Jawel Heer; ook de hondjes eten toch van de kruimels, die van de tafel van hun meesters vallen?" De Kanaänitische vrouw laat hier haar grote Geloof in God zien door te stellen dat de Goddelijke gaven die voor de rechthebbenden zijn bedoeld, en onbedoeld bij anderen terecht komen, ook door hen worden gebruikt in dankbaarheid, in nederigheid en in geloof. Juist door dit antwoord erkent Jesus onze Heer het grote geloof en willigt haar verzoek in volgens haar geloof en haar verlangen. We kunnen hieruit concluderen dat naast het geloof ook het verlangen een belangrijke rol speelt in de gebedsverhoring die deze Kanaänitische vrouw naar voren brengt. 

Dit is een duidelijke les voor ons, en het is daarom vanzelfsprekend dat juist dit voorval door de Evangelist Matteus onder inspiratie van de H.Geest is opgetekend zodat wij ervan kunnen leren het zelfde te doen als deze Kanaänitische vrouw.

maandag 14 augustus 2017

15 Augustus - Maria Ten Hemelopneming

Op 15 augustus viert de H.Kerk het hoogfeest van de Moeder van God die met lichaam en ziel ten hemel werd opgenomen. Tijdens het Eerste Vaticaans Concilie werd er door de vaders gevraagd om een dogmatische definitie van de Ten Hemelopneming, waarna in 1950 Paus Pius XII dit dogma zou afkondigen. Er wordt in dit dogma overigens niets nieuws verkondigd, want de Ten Hemelopneming van Maria met ziel en lichaam is namelijk altijd door de Kerk geloofd. Er werden in de aanloop tot dit dogma vele bronnen van oude schrijvers geraadpleegd. Het Pauselijk document Munificentissimus Deus is te lezen op rkdocumenten via deze link

Voor de Nederlandse kerkprovincie geldt 15 augustus als een verplichte feestdag. Er geldt geen verplichting tot het onthouden van werken en bezigheden, maar men dient wel op deze dag de H.Mis bij te wonen. In sommige delen van Nederland is het gebruikelijk om de zogenaamde Kroedwösj te laten zegenen door een priester of bisschop. De mensen nemen deze gezegende kruiden mee naar huis en plaatsen die in een vaas of standaard. 

Wij wensen u allen een heel fijn en gezegend Maria Ten Hemelopneming toe.

Hoog boven alles blinkt gij uit,
o, Maagd, o Koningin, o bruid,
en alle schoonheid vloeit ineen,
en alle glans in u alleen,

Gekroond met zoveel glans en eer,
o, zie op ons die bidden neer,
en neem met vreugd het loflied aan,
wanneer wij zingend tot u gaan.

o, Heilige Maagd Maria, Moeder van God en onze Moeder wees onze voorspraak!

vrijdag 28 juli 2017

Knutselende journalisten

Dat een journalist of columnist iets op papier kan zetten, weten we dagelijks uit de praktijk. We hoeven daarvoor maar de krant open te slaan. Soms lees je vreemde verhalen, soms werken die verhalen op de lachspieren. Dat zijn vooral die verhalen die afkomstig zijn van journalisten en columnisten die over ons geloof schrijven, maar uit een paar zinnen weet je dan inmiddels dat ze weinig hebben begrepen van het Katholiek geloof, laat staan dat ze ooit in hun leven de H.Schrift hebben geraadpleegd of Catechisatie hebben gehad. Want uit hun woorden merk je dat ze termen gebruiken zonder dat ze beschikten over de echte teksten en die termen vervolgens verwerkten in hun stukjes. 

Zo had een columnist onlangs in een groot Nederlands landelijk dagblad (hint: zie foto) een licht spottend stukje geschreven over het Paradijs, en natuurlijk kwam daarbij het 'eten van de appel' ter sprake. Hartelijk gelach en grinniken hier natuurlijk, want in het Boek Genesis wordt helemaal niet gesproken over een 'appel', maar over een 'vrucht' (zie Boek Genesis hoofdstuk 2 en 3). Die vrucht moet men qua uitleg zien zoals die door onze Heer in de Bergrede is verwoord en die ook door Christus is uitgelegd (zie daarvoor: Matteus 7;15-20). Daar heeft onze Heer het overigens ook niet over een appel, maar weer over een 'vrucht' met de woorden: "Aan hun vruchten dus zult gij ze kennen". De bomen in het Paradijs zijn ook geen fysieke bomen, want Christus legt in die Parabel uit wat er met deze bomen precies wordt bedoeld. "Distels en doornen" die genoemd worden in Genesis 3;18 kan men het best vergelijken met de Parabel van de Zaaier in Matteus 13;24 e.v. waar ze als een symbool worden gebruikt voor de kinderen van het kwaad (vers 37 e.v.) En dat mag je best als een leidraad gebruiken, want de H.Schrift is immers niet opgeschreven met de bedoeling een natuurkundeboekje te zijn. 

Een paar tips voor de redactie van de Telegraaf:

Als je als groot landelijk dagblad het geloof wil belichten, neem dan iemand in dienst die op de hoogte is, en niet iemand die geen verschil ziet tussen een clergyman en een priester. Zulke journalisten kunnen zich beter met profane zaken bezighouden. De ervaring leert dat je daar veel minder snel over kunt struikelen. Neem iemand in dienst die wel verstand van zaken heeft. Als je als krant al zó de mist ingaat, hoeveel waarde moet je dan nog hechten aan al die andere verhalen die in jullie krant staan?

zaterdag 15 juli 2017

De grote kracht van de heilige kuisheid

Velen die de kuisheid eigen gemaakt hebben zullen er altijd lovend over spreken. Maar de wereld begrijpt ons niet en zegt gewoonweg dat dit menselijkerwijze niet kan worden uitgevoerd. Strikt genomen is het juist dat je menselijkerwijze niet zelf de kracht hebt om zuiver te leven. Daarvoor heb je toch echt de genade van God nodig. Zoals de Heilige pastoor van Ars al zei: "je moet erom vragen". En inderdaad: zonder genade van God kun je niets doen, ook al wil je zo graag de kuisheid eigen maken. Als mens faal je heel snel en heel gemakkelijk. Daarom moet je God om die kuisheid vragen.

De kuisheid is inderdaad een grote kracht die de Heer aan zijn schepselen geeft en wie dus ongehuwd wil blijven omwille van het Koninkrijk der Hemelen, zal zich elke dag moeten toeleggen op het gebed, zoals het Rozenkrans-gebed. Verder moet de kandidaat in staat van heiligmakende genade het Lichaam en Bloed des Heren ontvangen in de H.Eucharistie. Dat betekent dat je de stap moet zetten om het Sacrament van de Biecht te ontvangen en daarna pas de H.Eucharistie. Je zult dus regelmatig en veelvuldig een berouwvolle Biecht moeten spreken en de zware zonden mag je voor je biechtvader niet verzwijgen. Heb geen vrees voor je biechtvader: Jesus, het Lam van God, gaat schuil achter de priester. Hij zal jouw zonden niet voor je voeten werpen. 

Als je niet precies weet hoe te handelen, vraag je biechtvader dan altijd om goede raad. Wie met vertrouwen God vraagt naar die heilige zuiverheid zal het zeker verkrijgen als de Heer daar toestemming voor geeft. Wordt het je niet gegeven, dan ligt je roeping duidelijk ergens anders. In dit geval in het Sacramenteel Huwelijk tussen man en vrouw. Wees dus niet bedroefd als de Heer een ander plan met je voorheeft.  Het vergt dus wel degelijk nederigheid om de wil van je Hemelse Vader te volgen. Wie immers zijn wil doet, werkt mee aan Gods plan voor de zaligheid van de zielen en aan je eigen zaligheid. God maakt immers geen fouten voor jouw levensweg.

Velen hebben in de geschiedenis getracht de kuisheid te vernielen. Daarom moet je altijd waakzaam zijn en niet toegeven aan ergernisgevende of aanstootgevende afbeeldingen, films, tv-uitzendingen of discussies en zeker niet toegeven aan politici of actiegroepen die het slecht voor hebben met die zuiverheid. Ga ze liever uit de weg. Johannes de Doper was niet voor niets in de woestijn. Ook jij moet je geestelijk terugtrekken uit deze wereld om er niet in meegezogen te worden. Je weet, velen  zijn bezweken en gingen de brede weg van het verderf op. Dat is niet jouw weg. Jij moet je van de wereldse genoegens afzonderen als je de kuisheid in stand wilt houden. Eenmaal de genade gegeven is het niet lastig om die kuisheid te volbrengen. De kuisheid is niet moeilijk, maar wordt zeker wel moeilijk gemaakt door deze wereld die er overigens toch niets van begrijpt. 

Houd het altijd voor ogen dat voor God niets onmogelijk is. En laat je verder niets wijs maken door mensen die de zuiverheid vijandig gezind zijn. Zij zullen voor God zelf verantwoording moeten afleggen over hun zonden. 

dinsdag 11 juli 2017

De Benedictijnse Optie

Voormalig hoofdredacteur Henk Rijkers schreef al een column in het Katholiek Nieuwsblad over: De Benedictijnse Optie. We raden u aan om dit stukje eens te lezen, want er wordt ook via bepaalde symbolen in het Boek Openbaring van Johannes over gerept. 
In zijn column beschrijft Henk Rijkers wat deze Benedictijnse Optie is: dat is de keus voor een Kerk die niet met de verwilderde moderniteit meegaat, maar doet waar ze voor is: zich concentreren op de eredienst en de zuiverheid van haar Leer, vanuit haar wortels in plaatselijke gemeenschappen. We zien tot op de dag van vandaag voortdurend pogingen om de Christen van de Katholieke Kerk naar de wereld toe te corrumperen door het doorvoeren van stellingen die zelfs lijnrecht ingaan tegen de Leer van de Kerk en het Katholiek Leergezag. We hoeven maar te denken aan de hele LGBT-ideologie en de verwoede pogingen onze bisschoppen, priesters en gelovigen daarin mee te sleuren. En in een aantal gevallen bleken deze inbraakpogingen ook nog eens succesvol te zijn. 

Opmerkelijk is het feit dat in het Boek Apocalyps van Johannes voor iets soortgelijks wordt gewaarschuwd en dat er ook een oplossing wordt aangedragen. In Openbaring hoofdstuk 12 vers 6 staat het volgende:

Maar de Vrouw nam de vlucht naar de woestijn, waar zij een plaats heeft, door God haar bereid, om daar te worden gevoed duizend tweehonderd zestig dagen. 

De Bijbeluitleggers komen met een zeer verrassende uitleg: De Kerk moet zich bij de vervolgingen, die in het volgende hoofdstuk beschreven worden, isoleren van de vijandelijke heidense wereld als in een woestijn. Daar wordt ze door God geestelijk gevoed door het woord van God en de Heilige Eucharistie. 

Dit alles komt zeer dicht in de buurt van deze Benedictijnse Optie zoals Henk Rijkers en ook anderen in boeken hebben beschreven. Opvallend is ook dat de laatste zieneres van Fatima verklaard zou hebben dat bepaalde hoofdstukken van de Apocalyps voor onze tijd zouden gelden en daarvan werd hoofdstuk 12 van de Apocalyps ook genoemd. Als dat inderdaad klopt, dan mogen we aannemen dat de Benedictijnse Optie een goede keuze is om het Katholiek Christendom te behoeden voor het kwaad dat nu overal in onze parochies en gemeenschappen probeert binnen te dringen. Het is daarom te hopen dat deze Benedictijnse Optie snel werkelijkheid wordt.

Post Scriptum: Dit artikel over de Benedictijnse Optie is uiteraard niet toevallig geschreven, want juist vandaag, 11 juli, viert de Kerk het feest van de H.Benedictus van Nursia (zie afbeelding links boven) in de H.Eucharistie en het Getijdengebed. De H.Benedictus werd omstreeks 480 na Christus geboren te Nursia in Umbrië. Na zijn studies in Rome besloot hij als kluizenaar te gaan leven in de omgeving van Subiaco. Als schrijver van een Regel die overal verbreiding vond, verdiende hij de naam: 'vader van de westerse monniken'. Hij stierf op 21 maart 547. In 1947 werd hij door Paus Pius XII uitgeroepen tot patroon van Europa.

zondag 9 juli 2017

NOS ziet H.Hostie als een symbool

Het is deze zondag 9 juli even slikken: De NOS is niet eens in staat om de Leer van de Kerk goed te verwoorden door de H.Eucharistie een 'symbool' te noemen. Zie daarvoor de tweede alinea van de tekst van teletekst hiernaast. Dit alles naar aanleiding van z.g. glutenvrije hosties die in de winkels (!) te koop zouden zijn. Je komt dat wel vaker tegen dat journalisten niet goed geïnformeerd zijn (tip: neem eens een redacteur Geestelijk leven in dienst!) Hoewel er in de tekst niet een rechtstreeks verband wordt gelegd tussen een geconsacreerde Hostie en een symbool, wordt dat wel op zijn minst tussen de regels gesuggereerd. Hiernaast het bericht dat van het internet werd geplukt. 

Om de NOS de Leer van de Kerk uit te leggen: Jesus had het nergens over een symbool als Hij sprak "Dit IS mijn Lichaam" en "dit IS mijn Bloed." (In het Latijn: Hoc est enim Corpus Meum) Wie immers de context van de H.Schrift erbij haalt kan zelfs zien dat Moses ook niet symbolisch bloed gebruikte, maar echt bloed dat over de aanwezigen werd uitgesprenkeld bij de instelling van het Oude Verbond. Deze tekst in Exodus heeft een raakvlak in het Nieuwe Verbond dat Christus zelf heeft ingesteld. In de H.Schrift in het Boek Exodus komen we deze passage tegen: Nu nam Moses het bloed, sprenkelde over het volk en sprak: zie, dit is het bloed van het Verbond, dat de Heer met u heeft gesloten. (Exodus hoofdstuk 24, vers 8). Deze handeling van Moses is een voorafbeelding van de H.Eucharistie die later door Christus is ingesteld.

Verder heeft de Kerk altijd geleerd dat na de Consecratie door de priester nooit brood en wijn achterblijft, maar dat dit veranderd is in het Lichaam en Bloed des Heren. Vandaar het woord: Transsubstantiatie. Want Jesus zegt niet voor niets: "Wie mijn Lichaam eet en mijn Bloed drinkt, heeft het eeuwig leven, en Ik zal hem op de Jongste Dag doen verrijzen" (Johannes hoofdstuk 6 vers 54(55)). Een symbool kan nooit de verrijzenis van de doden veroorzaken op de Jongste Dag en dat weet u wel als katholiek natuurlijk, maar bij de NOS zijn ze nog niet zover als het over de Leer van de Kerk gaat en wat de katholiek werkelijk gelooft over de H.Eucharistie.

Post Scriptum: Mark de Vries heeft er ook een artikel aan gewijd en het is hier te lezen (Engels). Het is opvallend hoe snel er door de mensen op de Social Media werd geoordeeld over de Kerk, zonder dat zij überhaupt op de hoogte bleken te zijn van de kerkelijke regels. Ten eerste: als het voor een Coeliac patiënt niet mogelijk is om de H.Hostie te nuttigen, dan is een Communie van het H.Bloed nog wél mogelijk (zoals ook priester Van Peperstraten in zijn tweet meldde). Het is dus pertinent onwaar dat de Kerk mensen met een bepaalde ziekte zou uitsluiten van de Communie, zoals op twitter glashard werd beweerd. Bovendien kun je helemaal niemand zomaar van de Sacramenten uitsluiten, maar daar hebben de critici op internet natuurlijk ook geen kaas van gegeten. Wat weten zij nu over kerkelijke straffen die opgelegd kunnen worden, zoals die in het Wetboek van Canoniek Recht zijn beschreven? Het is regelrechte onzin de Kerk van iets te beschuldigen, als die beschuldigingen nergens op gebaseerd zijn. Helaas zijn we dat soort malafide berichtgeving wel vaker gewend in de media.