dinsdag 22 oktober 2019

Pachamama afgoden in de Tiber geknikkerd

Ja, dat komt ervan, als je onze heiligdommen onteert tijdens de Amazone Synode door doelbewust afgodsbeelden van de Pachamama voor het Altaar in een Kerk te Rome te plaatsen en je daarvoor neer te buigen (gelovigen noemen het al spottend de Pachamama-synode) en de kerkleiding doet vervolgens niets hiertegen, dan is het logisch dat gelovigen dit niet meer pikken en zelf in gaan grijpen door deze afgoden uit de kerken te halen en vervolgens in de rivier de Tiber te knikkeren vlak bij de Engelenburcht
De naam van diegene die het gedaan heeft is niet bekend gemaakt, maar de persoon of personen die hier bij betrokken waren noemen zich Christeros, de moedige Mexicaanse gelovigen die het zat waren om steeds te moeten toezien hoe het Heilig Geloof op een onvoorstelbare manier werd aangevallen in Mexico in de eerste helft van de twintigste eeuw.

Op de Social Media waren de dankbetuigingen niet van de lucht, want wie haalt het nu in zijn hoofd om doelbewust een Godshuis te ontheiligen, een kerkgebouw notabene, toegewijd aan de Moeder van God? Naar mijn stellige overtuiging wordt het tijd dat wetgevers in de EU deze ontheiliging van Godshuizen strafbaar moeten gaan stellen. We hebben in dat opzicht geen enkele juridische bescherming meer en daardoor is het logisch dat gelovigen - die dagelijks worden geconfronteerd met een aanval op hun geloof - nu de wet in eigen handen gaan nemen. Dit doen ze puur uit overmacht. 

De Italiaanse politie heeft inmiddels aangekondigd te onderzoeken wie achter deze verwijdering zit. Inmiddels hebben verschillende personen op Twitter zich Christeros genoemd en zeggen deze afgoden in de rivier te hebben gesmeten. De grootste grap was dat ook Darth Vader van StarWars zich aangemeld heeft achter deze actie te zitten. 

Gezien het aantal personen die zeggen hierbij betrokken te zijn wordt het dus een erg langdurig onderzoek voor de Italiaanse politie wie wel en wie niet betrokken was.
Wordt vervolgd dus.

zaterdag 19 oktober 2019

Zal Jesus nog geloof vinden op Aarde?

Zal Jesus nog geloof vinden op Aarde? Dat is een prangende vraag in deze 29ste zondag door het Jaar. De vraag die zeker gesteld mag worden naar aanleiding van een groteske "ceremonie" in de Vaticaanse tuinen (zie vorige bijdrage), dat zelfs priester-religieuzen in habijt zonder blikken en blozen neerknielden voor een Amazone afgod de Pachamama
Zal Jesus nog geloof vinden op Aarde? Inderdaad, Gij Paus, Kardinaal, bisschop, priester, diaken en al diegenen die voor ons geleefd hebben: hoeveel geloof had gij allen eigenlijk echt in Jesus Christus onze Heer? Zo te zien zal de weg naar het verderf breed zijn waar velen zullen inslaan en weinigen die de smalle weg en de nauwe poort zullen binnengaan van het Leven. Het is een bittere constatering, maar waar.

Geloof is niet zomaar iets voor even, iets voor het moment, maar iets voor de lange duur, een zaak van een lange adem, zoals de parabel van de onrechtvaardige rechter laat zien en waarbij die rechter voortdurend wordt lastig gevallen door een weduwe die om recht vraagt. Deze onrechtvaardige rechter geeft dan uiteindelijk toe aan de verlangens van de weduwe, maar het is zeker dat onze Heer  sneller recht zal doen spreken over de rechtvaardigen die tot op deze dag de huid binnen de Kerk worden vol gescholden door bisschoppen en zelfs openlijk worden vervolgd. Die deze rechtvaardigen voor alles uitmaken wat maar vuil en voos is. Zelfs de rechtvaardigen, de nazaten van families die in de Tweede Wereldoorlog de Nazi's hebben bestreden, worden van extreem-rechts gedachtengoed verdacht gemaakt en dan denk je: EENS zal Christus terugkeren om echt recht te spreken om deze kwade krachten teniet te doen, om deze lasteraars zelf met hun zonden ten toon te stellen, waar ze deze rechtvaardigen en onschuldigen hebben vervolgd en veroordeeld. Dan zullen wij bij het Laatste Oordeel inderdaad eens zien wie aan de goede kant stond en wie niet!

1e lezing: Ex.17,8-13 
2e lezing: 2 Tim.3,14-4,2
Evangelie: Lc.18,1-8 

donderdag 17 oktober 2019

Ook religieuzen aanwezig bij afgodendienst Pachamama

Het wordt leuker en leuker, daar bij de Amazone "Synode". Worden niet alleen afgodsbeelden zoals de Pachamama binnengedragen, ook in de Vaticaanse Tuinen lijkt het een komen en gaan van publieke afgodendienaars te zijn geweest. Niet alleen de inheemse volken deden dit, maar ook de mannelijke religieuzen van de Franciscanen deden maar wat graag mee. U gelooft me niet? Kijk maar eens naar deze foto hiernaast waar een mannelijk religieus zich ter aarde werpt voor de opgestelde afgod Pachamama. Het bruine habijt vindt u links onder in de hoek van de foto. En dat zijn niet de enige afgodendienaars, ook mensen uit de Anglicaanse kerk uit Canada doen lustig mee om onze kerkgebouwen in Rome te ontwijden (zie foto hieronder). Maar zoals altijd was dit Anglicaans lid (een vrouw met een priesterboordje bij de zwarte pijl rechts in de hoek) snel herkend in de wereld van Twitter. Daar viel uiteindelijk een naam, en zodoende weten we nu ook dat deze nep-priester, deze dame door de hoogste kringen in het Vaticaan was uitgenodigd. Ja, u leest het goed, uitgenodigd om dan later heiligschennis te komen plegen door in een van de kerkgebouwen in Rome aanwezig te zijn en daar met mede-deelgenoten Pachamama op te stellen in het schip van het kerkgebouw.

Ter informatie: kerkgebouwen die doelbewust zijn ontheiligd dienen opnieuw ingezegend te worden en tot die tijd mag er geen Heilige Mis aan God worden opgedragen. Maar....of ze dat in Rome misschien ook al geskipt hebben, dat is nog de vraag natuurlijk. 

Komt er nog een schrijven van deze afgodendienst die Amazone "Synode" heet? Ja, die komt er, maar ik zeg u één ding: mocht ik dit ding ooit in mijn handen krijgen, dan wordt dit schrijven subiet op de brandstapel gegooid. Mocht u het ook in de handen krijgen, gooi het dan a.u.b. meteen weg in de vuilnisbak om het aan de verrotting en de wormen prijs te geven. Afgoderij hoort niet in de Kerk van Christus thuis en als men in het Vaticaan dat nog niet begrepen heeft, dan schrijf ik het desnoods zo groot dat men het zonder bril kan lezen.

Post Scriptum1: Een schuldige afval van het geloof is een zonde tegen de Heilige Geest. Deze zonde zal niet worden vergeven, niet in deze wereld en ook niet in de toekomende wereld. Laat iedereen goed nadenken wat men dus doet, ook al komt het bevel van een hogere overste om voor een afgod neer te vallen, in zo'n geval is men als Christen verplicht dit bevel te weigeren. Wat ook de consequenties voor je als persoon zullen zijn.

Post Scriptum2:  Journalist Edward Pentin van de National Catholic Register heeft bij een persbijeenkomst in de Vaticaanse perszaal gewag gemaakt van een grote som geld van de Ford Foundation dat is overgemaakt naar de CIMI (de Missionaire Raad voor de Inheemse Volkeren). De Ford Foundation staat erom bekend een belangrijke voorstander te zijn voor abortus en ook gender-ideologie. Deze organisatie blijkt dus een grote geldschieter te zijn voor een sleutel-organisatie van de Amazone "Synode". Meer details zijn te lezen op de website van LifeSiteNews

Post Scriptum3: Een stamleider uit de Amazone heeft onlangs toegegeven dat de ceremonie in de Vaticaanse tuinen inderdaad berust op puur heidendom. Hoe in hemelsnaam kan de top van de kerkleiding hiermee akkoord zijn gegaan? Als ze er niets van afwisten, dan is dat evenzo te veroordelen als ze het wél wisten. Mijn idee: STOP DEZE WAANZIN HEILIGE VADER!

zaterdag 12 oktober 2019

Laten wij God danken voor alle weldaden

We hoorden in het Evangelie het verhaal van de genezing van de tien melaatsen. Melaatsheid is een verschrikkelijke ziekte, die ook heel erg besmettelijk is. Het was dan ook ter bescherming van de gemeenschap, dat er strenge voorschriften waren voor hen die door deze ziekte getroffen waren. Het is dus daarom ook niet verwonderlijk dat ze op afstand bleven staan en luidkeels de Heer riepen om zijn ontferming. Jesus spreekt slechts heel eenvoudig: “Gaat u laten zien aan de priesters.” “En”, zo lazen we, “onderweg werden ze gereinigd.” Deze reiniging mogen we lezen als genezing. Merkwaardig genoeg komt er slechts één terug om Jesus te bedanken, terwijl ze alle tien waren genezen.

Genezing hebben we feitelijk allemaal nodig, al zijn wij misschien niet melaats en daardoor buiten de gemeenschap gesloten. Toch zijn we aangetast door de zonde en maakt die ons ziek. Dat kan leiden tot onvrede met onszelf, onvrede met hen met wie wij samen leven en tot grote spanningen en conflicten leiden. Soms kun je er zelfs letterlijk ziek van worden. Het is een groot goed om telkens weer bij ons zelf te rade te gaan waar we genezing nodig hebben. Jesus is altijd bereid om ons te genezen en ons te helpen om op te staan uit de zonde. In geloof mogen we Jesus als geneesheer ontmoeten in de Heilige Mis, waar het kruisoffer op onbloedige wijze tegenwoordig wordt gesteld en wij Hem zelf mogen ontmoeten in de Heilige Communie. Een andere moment is zeker, wanneer wij ons tot een priester wenden om het Sacrament van de Biecht te ontvangen, waarbij wij ontslaan worden van onze zonden en weer opstaan om verder te gaan. Ook is daar het Sacrament van de Zieken voor hen die fysiek te lijden hebben. Allemaal momenten waar een Godsontmoeting zal plaats vinden, wanneer wij oprecht ons tot de Heer Jesus wenden om zijn ontferming. 

Bij al die mooie gebaren van Jesus mogen we nooit vergeten Hem te bedanken voor alle weldaden die Hij ons heeft bewezen en God de eer te brengen die alleen Hem toekomt. Laten wij daarom Hem altijd danken voor alle bewezen weldaden en het goede dat Hij ons gegeven heeft.

Dank u Jesus!

1e: 2 Kon.5,14‑17  
2e lezing: 2 Tim.2,8‑13 
Evangelie: Lc.17,11‑19  
Jaar: C. Kleur: Groen.

vrijdag 11 oktober 2019

Vaticaanse afgodendienst zet wereld op z'n kop

Kan het nog gekker? Ja, dat kan. En als wij naar een misselijkmakende "ceremonie" willen kijken, dan moeten wij naar het Vaticaan overschakelen, waar intussen inheemse afgoden publiekelijk in de Vaticaanse tuinen en zelfs in de Sint Pietersbasiliek werden aanbeden en binnengedragen. Als volleerde afgodendienaars stonden de priesters en zelfs onze Paus zich zelfs te verdringen om maar bij die "ceremonie" van de heidenen aanwezig te zijn. Dat laatste werd gewoon niet toegegeven, want er werd valselijk gesproken over de "Heilige Geest" en meer van dit soort onzin. Syncretisme? Nee, natuurlijk niet meneer, want dan komt het verhaal niet goed uit. Zelfs een nazaat van de Amazone Sjamanen sprak er zijn schande over uit. Zijn hele verhaal is hier te lezen op LifeSiteNews

Ergerlijker wordt het als blijkt dat er priesters rondlopen die heidense rituelen willen doorvoeren tijdens de H.Mis in onze kerken. Maar dit is voor ons volstrekt onaanvaardbaar. Wij zijn geen heidenen, en willen niet zien dat syncretistische rotzooi onze kerkgebouwen binnenkomt. Gebeurt het toch, dan wordt opgeroepen niet meer naar dat kerkgebouw te gaan en deze volledig - en ook financieel - te boycotten.

Intussen maken zich nogal wat priesters zich zorgen over de ontwikkelingen die voortkomen uit de Amazone "Synode". Er zijn er bij die dit niet openlijk willen toegeven, anders komen er gegarandeerd strafmaatregelen uit Rome. Maar zoals altijd: dit had voorkomen kunnen worden als de oproep van de leken in de jaren 90 was doorgevoerd: het verwijderen van ketters en apostaten uit onze kerkgemeenschap. Dat is niet gebeurd, en dus loopt men nu het gevaar dat een hele kerkgemeenschap wordt meegesleurd in een gigantische geloofsafval van ongekende proporties. Gelukkig zijn er nog moedige mensen in de Kerk die deze ontwikkelingen niet zien zitten en luidop protesteren tegen deze ontwijding van onze religie en de desacralisatie van de gewijde plaatsen. En dat allemaal als men bedenkt dat de Romeinse martelaren een gruwelijk einde vonden in onbeschrijflijke martelingen omdat ze weigerden de Romeinse afgodencultus te aanvaarden. Door deze Vaticaanse tuinen "ceremonie" wordt zelfs het bloed van onze martelaren vertrapt door de priesters die hun geloof aan de kapstok hebben gehangen.

Het is logisch dat er nogal wat katholieke leken zijn die niet bereid zijn om de afgodendienst te accepteren, ook al komt dit met de goedkeuring van de Paus en de hogere clerus. Sommigen hebben zelfs gezworen hun knieën niet te willen buigen voor een Satanisch afgodisch ritueel, wat dan ook eventueel de gevolgen voor hun zullen zijn. Dat heidense afgoden demonisch zijn, zegt al Psalm 95 vers 5 (volgens de vertaling in het Latijn uit de Septuaginta) "Want alle goden van de heidenen zijn demonisch"

Veel katholieke leken zijn daarom met gebedsacties en vasten begonnen met de bedoeling dat God het kwaad uit de Kerk gaat verwijderen. Ook dit blog roept u op om elke dag de Heilige Rozenkrans te bidden en offertjes op te dragen om de Duivel en hun trawanten uit de Kerk te gooien. Laten we bidden en hopen dat de Heilige Maagd Maria ons snel te hulp komt. 

zaterdag 5 oktober 2019

De groei in geloof - het mosterdzaadje

Iedereen weet dat een forse boom niet binnen één dag uitgroeit tot een dergelijke boom van formaat. Het groeien van een boom begint heel klein, met een heel klein zaadje. Het eerste plantje wordt gevoed door water en de voedingstoffen in de grond. Vanuit de lucht wordt koolstofdioxide opgenomen, en met behulp van het licht worden dan de bouwstoffen gebouwd waardoor het kleine plantje daadwerkelijk kan groeien.

Zo gaat dit ook met het geloof. Het begint onooglijk klein, zo klein als een mosterdzaadje, maar dankzij de voeding die het krijgt uit de Heilige Eucharistie, door de genade, kan het geloof een boom worden van enorme omvang. Ook dit groeien kost tijd en kost ook voorbereiding, want zonder kennis van een Catechismus, zonder verdere vorming, zonder de andere sacramenten, kun je niet verder groeien in het geloof. Langzamerhand wordt je geloof een volwassen exemplaar, waar elke vijand het moeilijk begint te krijgen, zeker als er vragen worden gesteld die door de vijand als "intelligent" worden aangeduid. Een goed gevormde gelovige kan een vijand makkelijker weerstaan, dan iemand die niet goed gevormd is. Daarom is een goede Katholieke vorming zo noodzakelijk. 

Een dergelijk groot geloof kan inderdaad bergen verzetten. Het geloof begint nederig, zoals een mosterdzaadje, en mystiek gezien wordt de moerbeiboom (wiens vruchten en takken een bloedrode kleur hebben) voorgesteld als het Evangelie van het Kruis. Er zijn kerkvaders die het overplanten in de zee, het verkondigen van het Evangelie aan de heidenen verklaren, en er moet gezegd worden: dit is in de geschiedenis ook daadwerkelijk gebeurd.

Het kan zijn dat mensen ongeduldig worden en God vragen wanneer dit alles mogelijk zal worden, zoals de profeet Habakuk vertwijfeld uitroept. Maar de Heer geef antwoord op zijn klagen en verklaard dat het visioen zeker zal uitkomen. We hebben gewoon geduld nodig opdat alles op de juiste tijd tot voltooing komt. Misschien worden wij moedeloos, maar het resultaat zal komen. Wat er ook gebeurt.

1e lezing: Hab.1,2‑3;2,2‑4 
2e lezing: 2 Tim.1, 6‑8.13‑14  
Evangelie: Lc.17,5‑10  
Jaar: C. Kleur: Groen.

zaterdag 28 september 2019

De rijke vrek en de arme Lazarus

Het lijkt wel of er steeds meer mensen zijn die alleen voor deze wereld willen leven en niet voor God. Er is een enorme hang naar ongebreidelde luxe en materialisme. Wie alleen maar denkt om in een Rolls Royce te willen rondrijden en uitgebreid te willen tafelen....die gaat toch de kern van het leven, de reden waarom je leeft op aarde volledig uit het oog verliezen. Het alleen maar leven voor de materie, het zoveel mogelijk geld verzamelen en in luxe te zwemmen is een zekere manier om God en de armen volledig uit het oog te verliezen. Daarom waarschuwt Jesus ons om niet voor die goederen van de aarde te bezwijken, maar zich liever te bekeren tot God. Zijn eerste woorden toen Jesus optrad in het openbaar waren ook: "bekeert u, en gelooft in het Evangelie".

Voor de arme Lazarus was er tijdens zijn leven geen hoop meer. Hij lag voor de poort van de rijke vrek te smachten naar voedsel waar de honden zijn zweren kwamen likken, terwijl de rijke vrek zich te goed deed aan het feestmaal dat wéér werd opgediend. De rijke vrek is iemand die alleen leeft van het materialisme, de buik is een  afgod geworden en de Heer des Hemels en de arme Lazarus worden volledig vergeten. Na de dood van Lazarus wordt hij door God in het verblijf der Rechtvaardige zielen geplaatst (Schoot van Abraham), terwijl de rijke vrek wordt gestraft voor zijn zonden. Want was de rijke vrek een rechtvaardige, dan had hij immers de Werken van Barmhartigheid gedaan en Lazarus geholpen in zijn nood. Wie geen barmhartigheid betoont, zal ook van God geen barmhartigheid verkrijgen. Daarom is dit verhaal dat Jesus ons verteld heeft, een waarschuwing voor ons, opdat wij geen verkeerde wegen inslaan. Komen wij dus een arme tegen die om hulp vraagt, wees dan barmhartig en geef die arme waar hij om vraagt, opdat ook zijn hart voor God mag opengaan en die arme daadwerkelijk God mag verheerlijken in de Hemel.

De lichamelijke en geestelijke barmhartigheid moeten wij dus vaak en naar vermogen beoefenen. Want ook wij moeten rekenschap geven van onze daden wanneer wij voor Gods Troon moeten verschijnen in het Bijzonder Oordeel, vlak na onze aardse dood.

1e lezing: Amos 6,1a.4-7 
2e lezing: 1 Tim.6,11-16 
Evangelie: Lc.16,19-31
Jaar: C. Kleur: Groen.

Post Scriptum: Deze zondag valt samen met het Feest van de Heilige Aartsengelen Michaël, Rafaël en Gabriël. Laten wij op deze dag ook tot hen bidden voor bijstand en de bescherming van de Kerk op aarde. 

maandag 23 september 2019

Gedachtenis Heilige Pater Pio

Het lichaam van Pater Pio dat grotendeels intact is gebleven.
Padre Pio werd geboren als Francesco Forgione op 25 mei 1887 in Pietrelcina in het aartsbisdom Benevento (Zuid-Italië). Op 16-jarige leeftijd trad hij in bij de orde der kapucijnen in Morcone. Daar kreeg hij de kloosternaam Pio. Na zijn priesterwijding in 1910 verbleef hij om gezondheidsredenen zes jaar in zijn ouderlijk huis. In 1916 stuurden zijn oversten de zieke pater naar het klooster San Giovanni Rotondo, waar hij tot zijn dood zou blijven.

Op 20 september 1918 voltrokken zich bij hem voor het eerst de zichtbare mystieke tekenen die zijn gehele leven zouden beheersen. Padre Pio ontving de zogeheten stigmata, de vijf open wonden van de gekruisigde Jesus. Uit de ongeneeslijke wonden in zijn handen, voeten en zijde stroomde bloed dat een heerlijke geur verspreidde. Pio’s oversten onderwierpen hem aan lastige wetenschappelijke onderzoeken. Door de stigmata en de talrijke wonderen die er rond hem gebeurden, stroomden er grote aantallen pelgrims naar San Giovanni Rotondo. Velen stonden uren in de rij om bij de gekwelde pater te biechten. Op zondag 22 september 1968 zakte hij tijdens de viering van de Hoogmis in elkaar. Pio was aan het einde van zijn lichamelijke krachten en in de nacht van zondag op maandag kwam er een eind aan zijn getormenteerde, aardse bestaan.

Nadat hij vredig was ingeslapen, verdwenen de stigmata. Steeds heeft Pio geprobeerd de stigmata te verbergen, omdat hij niet als een kermisattractie beschouwd wilde worden. De helse pijnen waaraan hij leed, wilde hij het liefst in volstrekte anonimiteit dragen en offeren voor de redding van de zielen in het vagevuur. Van geen enkele heilige uit de moderne tijd zijn zoveel verslagen over wonderbaarlijke verschijnselen opgetekend als van Pio. Zo was hij helderziend, beschikte hij over de gave van bilocatie (op twee plaatsen tegelijkertijd aanwezig zijn) en genezing, en verspreidde hij een heerlijke geur. Pio was allerminst een zwever. Hij was zeer praktisch ingesteld. Dat bleek onder meer uit zijn wens om in de buurt van zijn klooster een hypermodern ziekenhuis te laten bouwen. Met steun van pelgrims werd deze wens werkelijkheid. Padre Pio werd in 1999 zalig verklaard. Paus Johannes Paulus II verklaarde hem heilig op 16 juni 2002.

Zijn gedachtenis wordt gevierd op 23 september in de Novus ordo en het Getijdengebed.

zaterdag 21 september 2019

Uitleg parabel over de onrechtvaardige rentmeester

Volgens kenners is er geen stukje Evangelie in de Heilige Schrift aanwezig dat zo is blijven hangen als het stuk over de onrechtvaardige rentmeester. We spreken hier over de 25ste Zondag door het Jaar en de Evangelielezing vinden wij terug op Lucas 16;1-13. In de Petrus Canisius-bijbel staat een erg mooi commentaar geschreven over dit stuk, men kan het hieronder in zijn volledigheid lezen.

Een parabel is een voortgezette vergelijking, die tot een verhaal is verwerkt. Iedere vergelijking moet echter slechts op één enkel punt worden toegepast en verklaard. De rest, de onderdelen van de vergelijking, behoort dus niet tot de toepassing of de les; of zoals wij dit zeggen: iedere vergelijking gaat mank. Zo is het ook bij parabels, buiten de enkele gevallen, waarin Christus zelf de verschillende onderdelen toepast en verklaart (zie de parabel van de zaaier in Matteus 13;1-23).
Zo ook heeft deze parabel één punt van vergelijking, één les. En die les is: Maakt u door weldadigheid vrienden in de Hemel (vers 9). De rest behoort tot de inkleding van het verhaal, tot de onderdelen van de vergelijking, die niet moeten worden toegepast; tot datgene dus, waarin de vergelijking mank gaat. Wanneer dus in vers 8 gezegd wordt: dat de heer de "onrechtvaardige rentmeester prees", dan moeten wij dit niet verstaan en toepassen, alsof hij de rentmeester om zijn onrechtvaardigheid prees, maar enkel op het ene punt, waarover de parabel loopt, namelijk, omdat hij zich door weldadigheid vrienden had gemaakt, of zoals de tekst zegt, omdat hij met overleg had gehandeld. 
Waarom heeft Christus dan het voorbeeld van een onrechtvaardige, en niet van een rechtvaardige rentmeester gebruikt? Waarschijnlijk om des te beter de aandacht te trekken. Onwillekeurig is men benieuwd naar de afloop, juist om het eigenaardige van dit geval; en daardoor blijft de les die Christus trekt, des te vaster in het geheugen. We kunnen dan ook zeggen, dat over het algemeen geen parabel zó goed bekend is, als die van de onrechtvaardige rentmeester, juist om de moeilijkheid die zij meebrengt. Maar als wij ze daardoor des te beter kennen, dan kunnen we het ook beter op onszelf toepassen, op het ene en voorname punt dat Christus ons wilde leren.

En dit is dan ook de les die Christus ons allen leert en vraagt om het zelfde te doen: maakt u door overleg en weldadigheid vrienden in de Hemel. Uiteindelijk doen we dan de werken van de barmhartigheid waardoor wij deel krijgen in de opstanding der Rechtvaardigen bij het Laatste Oordeel.

1e lezing : Amos 8,4-7
2e lezing: 1Tim.2,1-8
Evangelie: Lc.16,1-13 of: 10-13
Jaar: C. Kleur: Groen.

zaterdag 14 september 2019

De verloren zoon

Op de vierentwintigste Zondag door het Jaar lezen we over het Evangelie van de verloren zoon en hoe de vader zijn verloren zoon in zijn goedheid en zijn barmhartigheid verwelkomt. Je zal dan zeggen: mensen in de Kerk nemen dit Evangelie serieus en handelen er ook naar. 
Maar helaas kom je ook gelovigen tegen die keihard optreden tegen hun medebroeders, vooral als deze medebroeders te kennen hebben gegeven tot de 'Traditionele tak' te behoren. En wie het ongeluk heeft te leven in een orde of congregatie met Traditionele "trekjes", krijgt tegenwoordig geheid bezoek van een of andere hoge kerkelijke functionaris die met een paar slagen de orde of congregatie tot de grond toe afbreekt. 

Dit gebeurde o.a. met de Franciscanen van de Onbevlekte, met de Cisterciënzers der Strenge Onderhouding in Mariawald in Duitsland. Het gebeurde in Frankrijk met de Kleine zusters van Maria en het gebeurde ook met Familia Christi in Italië. Maar onlangs is er (weer) een incident gebeurd waarbij dit keer de vrouwelijke religieuzen van de Heilige Dominicus in Toscane in Italië het slachtoffer zijn geworden van een ingreep van 'bovenaf' (lees: het Vaticaan). 

Het is opvallend dat voor deze religieuzen opeens geen barmhartige vader ze staat op te wachten, maar een of andere kerkelijke functionaris gewapend met een vlijmscherp mes om de laatste restjes van het Traditionalisme direct om zeep te helpen. Voor ons Christenen van de Katholieke Kerk is het heel gewoon om barmhartig voor een ander te zijn, ook al deel je iemand zijn gedachtengoed niet en al doet de andere kant soms kwaad. Maar dat men religieuzen die goed doen, zó bestraft, is meer dan verwerpelijk. In feite kun je van totaal onchristelijk gedrag spreken. Wel altijd zelf om barmhartigheid vragen, maar je medebroeder die ook om die barmhartigheid vraagt dit weigeren te geven. Men spreekt intussen wel heel vaak over barmhartigheid, maar als het aankomt op concrete daden, dan laat men het afweten.

Het is wel duidelijk geworden dat een ordinaire geloofsvervolging binnen de Rooms Katholieke Kerk aan de gang is, en dat die voorlopig niet zal ophouden. De tekenen wijzen er juist op dat het nog erger zal worden en ik sluit niet uit dat alles wat Traditioneel wordt genoemd de nieuwe Ondergrondse Kerk zal gaan worden. Misschien zal iemand mij verwijten dat ik nogal negatief daarover denk, maar ik zie geen tekenen van herstel en al helemaal niet zie ik een verbetering optreden bij die prelaten en instanties die plotseling de volmacht krijgen om even "orde op zaken te komen stellen".

Intussen hopen en bidden wij dat de Almachtige en Barmhartige Vader ons zal helpen om deze tijd van nood snel te boven te komen. Hij is nog de enige die hier iets aan kan doen.

1e lezing: Ex.32,7 11.13-14 
2e lezing: 1 Tim.1,12-17 
Evangelie: Lc.15,1-32  of: 1-10
Jaar: C. Kleur: Groen.

zaterdag 7 september 2019

Jesus volgen eist voorbereiding en edelmoedigheid

De parabels op de 23ste Zondag door het Jaar is om over na te denken. In het Evangelie lezen we dat er talloze mensen met Jesus Christus meetrokken. Maar dat 'meetrekken' moet niet een doelloos meetrekken worden, want in Lucas 14;25-33 zien we dat er aan het volgen van Jesus wel enige voorwaarden zijn gesteld. We moeten God boven alles beminnen (Eerste Tafel der Wet) en dat betekent dus dat we ons moeten onthechten aan alles wat onze relatie met God in de weg staat; dus inclusief onze bezittingen en familieleden. Dat klinkt nogal veeleisend als men dat zegt en dat is het natuurlijk ook. Kijk maar eens hoe een kloosterzuster achter tralies haar familie voorgoed vaarwel zegt bijvoorbeeld. Als de clausuur wordt gesloten is dat het laatste wat de familieleden van haar gezien hebben. Het Evangelie is gewoon ontzettend radicaal in de navolging van Christus. Zou dat het niet zijn, dan wordt het al snel zoutloos zout om weggeworpen te worden. Dan dreigt een aanpassing aan de wereld, en daar is het Christendom niet voor bedoeld.

De parabels van de torenbouwer en de koning die ten oorlog wil trekken laten zien dat een goede voorbereiding essentieel is om het juiste doel te bereiken. Het gaat in deze parabels natuurlijk om de les die Jesus geeft. Hij geeft aan dat als wij Hem willen volgen en Hem volmaakt willen dienen, bereid moeten zijn om alles voor Hem op te offeren, en dit met volharding. Een dergelijke belangrijke onderneming eist ernstige voorbereiding en een edelmoedige wil. Bij het volmaakt volgen van Jesus past dus geen halve maatregelen en dat hebben de eerste leerlingen en de Apostelen ook ervaren. 

Zomaar Jesus volgen is dus zinloos, zoals de Heer opmerkt in de eerste regel van het Evangelie en dus geeft Onze Heer ons via de wijsheid inzicht hoe wij Hem wél moeten volgen in de volmaaktheid.

1e lezing: Wijsh.9,13-18b
2e lezing: Filem.9b 10.12-17  
Evangelie: Lc.14,25-33
Jaar: C. Kleur: Groen.

Tienduizenden uit Ierland straat op voor Pro-Life

De media berichten er niet over, en als de media al iets over gaat schrijven dan wordt het afgedaan als een 'betoginkje' van onbetekenende omvang. Maar niets minder is waar. Op het moment van schrijven zijn tienduizenden Ierse mensen de straat op gegaan voor de onvoorwaardelijke bescherming van het leven in de moederschoot. Er zijn twee demonstraties gepland, waarvan 1 in Dublin in Ierland (vandaag op 7 september) en 1 in Belfast in Noord-Ierland. Veel foto's kunt u vinden op het twitter-kanaal via deze link.

Het is gewoon duidelijk geworden dat steeds meer mensen abortus meer dan zat zijn en in binnen en buitenland laat men dat gewoon weten. We hebben namelijk allemaal het recht op leven, dus geldt dat ook voor ongeboren kinderen. Ook zij hebben recht op leven en een fatsoenlijke behandeling. Maar in de abortus-gebouwen komen ongeboren kinderen gruwelijk aan hun einde. Terwijl oorlogsmisdadigers nog een begrafenis krijgen, krijgen de geaborteerde kinderen geen fatsoenlijke begrafenis. Ze worden als oud-vuil in stukken en brokken de vuilnisbak ingegooid. Het aantal omgekomen kinderen loopt sinds de liberalisaties van abortus in de vele miljoenen en complete generaties zijn letterlijk weggevaagd dankzij aborteurs die zich ook nog 'artsen' durven noemen en die van de politiek vrij spel hebben gekregen voor hun moorddadige optreden. 

Naast de protestmarsen tegen abortus, komt men vanuit de kerkelijke (en misschien ook de buiten-kerkelijke sfeer) meer en meer in opstand tegen de gedwongen  LGBTQ Gleichschaltung. Meer en meer mensen nemen het niet dat ze gedwongen worden de standpunten van regenboog-aanbidders te accepteren. Zo was er onlangs een school in Sussex, Engeland, waar inplaats van het normale schooluniform, de 'gender-neutrale kleding' werd ingevoerd. Maar de jonge dames van de school pikten dit niet en gingen hiertegen protesteren. Zelfs de politie moest eraan te pas komen om de schoolhekken voor deze protesterende jonge dames te sluiten. 

Het is inmiddels wel duidelijk dat er steeds meer weerstand komt in de maatschappij tegen al deze opvattingen. De kranten schrijven er misschien niet over, maar op twitter en in de blogsfeer wordt u veel beter geïnformeerd dan door de zogenaamde 'kwaliteitskranten'. Dat is iets wat zeker is.

maandag 2 september 2019

Exorcisten raden boeken Harry Potter af

Niet de bibliotheek van het verhaal.
Ik weet het nog heel goed, hoe de auteur van de boeken van Harry Potter, jaren geleden al weer, een reactie gaf op de kritiek die er gerezen was over haar werk. Die reactie van J.K. Rowling is mij altijd bijgebleven, hoewel ik haar niet ken en ook nooit haar boeken heb gelezen. 
Op een of andere manier werd een inwendig (katholiek) alarm geslagen en ik bleef deze dame (op tv) wat langer aankijken dan normaal. Misschien dat de Sensus Fidelium (de bovennatuurlijke geloofszin) mij waarschuwde dat er iets niet in de haak was? Jaren later kom je er dan achter dat dit alarm inderdaad niet voor niets is afgegaan, want wat is namelijk het geval?

Een krant heeft op 2 september van dit jaar bekend gemaakt dat alle Harry Potter-boeken uit de schappen van een katholieke school zijn verwijderd. De priester, die canoniek autoriteit heeft om bepaalde handelingen uit te voeren, had een e-mail gekregen van een ouder die een vraag stelde over de boeken van Harry Potter. Daarop heeft de priester contact gezocht met een aantal exorcisten, die door de diocesane bisschop officieel zijn aangesteld. Deze exorcisten waarschuwden op hun beurt de priester van de katholieke school om deze boeken ogenblikkelijk uit de schoolbibliotheek te verwijderen, omdat er echte toverspreuken en vervloekingen in het boek stonden. Probleem daarbij is dat het benoemen van deze 'formules' boze geesten kunnen worden opgeroepen door iedereen die ze leest, en het is daarom dat besloten werd de boeken te verwijderen. Omdat in het artikel ook daadwerkelijk de spreuken werden gebezigd, heb ik daarom besloten de link naar het artikel weg te laten en dus niet te publiceren.

Met andere woorden: dit zijn geen onschuldige kinderboeken meer en katholieke ouders dienen er voor te zorgen - binnen hun eerste verantwoordelijkheid van opvoeders van hun kinderen - deze boeken niet meer aan hun kinderen te geven. Mocht u ze thuis ergens hebben, verwijder deze boeken dan liefst zo snel mogelijk uit de schap. Zorg ervoor dat deze boeken van J.K.Rowling niet terug in de roulatie komen, maar gooi ze weg. Er is helaas geen andere oplossing. 

Een tweede waarschuwing die moet worden afgegeven is, dat de boeken van J.K.Rowling magie beschrijft als iets "goed en kwaad", maar dat klopt niet. Magie is namelijk altijd kwaad en in strijd met het Eerste Gebod van de Decaloog, zoals de Catechismus van de Katholieke Kerk beschrijft in het nummer 2117. Magie beoefenen is ernstig in strijd met de deugd van de Godsvrucht. De praktijk van de magie is nog meer te veroordelen wanneer ze vergezeld gaan van de bedoeling schade te berokkenen aan de medemens of wanneer zij een beroep doen op de tussenkomst van boze geesten.

Hoewel hij in 2003 nog kardinaal was, beschreef de latere (en nu emeritus) paus Benedictus XVI de boeken van Rowling als: "subtiele verleidingen die onopgemerkt handelen mogelijk maakten"

Mijn advies: gooi die boeken weg. Liefst vandaag nog.

Post Scriptum: Op 5 september heeft de website van Church Militant een artikel gepubliceerd over de Harry Potter boeken. Volgens diaken Nick Donnelly heeft auteur J.K.Rowling in 2004 toegegeven dat de toverspreuken inderdaad echt zijn. Zij worden gebruikt in de magie. Ook satanisten maakten er gebruik van. Het hele artikel is hier te lezen.

zaterdag 31 augustus 2019

Deugd door de Heer beloond, maar niet in het Vaticaan

In de 22ste zondag door het Jaar lezen we het Evangelie (Lucas 14;1 en 7-14) over mensen die de beste plaatsen bij de maaltijd willen uitzoeken. Bescheidenheid en nederigheid was op dat moment kennelijk ver te zoeken. Onze Heer waarschuwt deze mensen met een gelijkenis van het bruiloftsmaal, dat wie zichzelf vernedert zal door God verheven worden, maar iedereen die zichzelf verheft, zal vernederd worden. Het is God zelf die de deugd beloond; de deugd van de bescheidenheid en de nederigheid.

Helaas lijkt het omgekeerde geval voor te komen in het Vaticaan, waar onlangs iemand met een nogal bedenkelijke en niet zo'n deugdzame reputatie gewaardeerd werd met een prestigieuze benoeming. En dat is niet voor de eerste keer dat priesters met een bedenkelijke en niet zo deugdzame reputatie een hoge post toegeschoven kregen. Precies in tegenstelling tot het Evangelie van deze zondag. Pas dit eens toe op uw eigen land, dat een of andere regering iemand minister van financiën heeft gemaakt, waarvan u weet dat de persoon in de gevangenis heeft gezeten voor financiële malversaties, witwassen en oplichting. Vervolgens worden de deugdzame ambtenaren die zich nauwkeurig uit liefde voor God aan de wet hebben gehouden (en die hierover iets zeggen), vriendelijk verzocht hun ontslagbrief te accepteren en de laan uitgestuurd. 

Het zal geen verbazing wekken dat menige krantenlezer ontzettend boos wordt en zich afvraagt hoe het kan dat een persoon met een criminele inslag zo'n topbaan krijgt aangeboden. Zou het juist niet andersom moeten zijn? Maar nee, ter Vaticane zijn de zaken sinds 2013 volledig op z'n kop gezet. Als je als gelovige het aandurft om iets te zeggen over welke zaak dan ook, dan krijg je meteen een hele lading Zuid-Amerikaanse scheldwoorden kompleet met modder over je heen geslingerd over vermeende gebreken die ze bij jou zeggen te hebben gezien.

Gelukkig heeft God toch altijd het laatste woord, en de woorden van de Heer zullen niet voorbij gaan, maar alles zal worden vervuld. Tot de laatste jota en stip. Wij kunnen daar ons aan vasthouden dat op een dag echte rechtvaardigheid zal worden gegeven aan diegenen die de rechtvaardigheid werden onthouden. Dan zullen de deugdzamen worden beloond omdat ze aan de Heer een welgevallig leven hebben geleid. 

1e lezing: Sir.3,17 18.20.28-29  
2e tweede lezing: Hebr.12,18-19.22-24a 
Evangelie: Lc.14,1.7-14 
Jaar: C. Kleur: Groen.

dinsdag 27 augustus 2019

Het indifferentisme vernietigt zendingsopdracht Kerk

Er heerst buiten - en ook binnen - de Kerk van Christus een opvatting, die het indifferentisme wordt genoemd en dat helaas al vaker in de geschiedenis is voorgekomen. Het indifferentisme is de theorie die beweert dat het niet van belang is wat men gelooft, als iemand maar een gelovig mens is. 

Zoals de verschillende Catechismussen hebben duidelijk gemaakt is deze stelling niet vol te houden en daar is een goede reden voor. Ga je namelijk ervan uit dat het niet uitmaakt wat je gelooft, wat voor zin had het dan gehad dat God zijn Zoon naar ons toegestuurd heeft om ons te verlossen? Het maakt immers - volgens de regel van het indifferentisme - toch niet uit wat je gelooft. De hele zending van de Kerk zou dan ook niet nodig zijn geweest en de Heer had de Apostelen nooit hoeven opdragen om alle volkeren te dopen en het Evangelie te verkondigen. In zo'n geval zou God zelfs onverschillig zijn over Waarheid en dwaling en zouden we ook Gods waarachtigheid loochenen. Het indifferentisme beschadigt dus niet alleen de ware aanbidding van God, maar het vernietigt ook de opdracht die Christus gaf aan de Apostelen om uit te gaan en het Evangelie te verkondigen.

We kunnen al hierdoor inzien dat het wel degelijk uitmaakt in wat je gelooft. Het is dus onwaar dat alle religies zomaar aan elkaar gelijk zijn of dat alle religies door God zijn gewild, zoals sommigen beweren. Uit het eerste Gebod van de Decaloog ("Ik ben de Heer uw God die u uit Egypte geleid hebt, gij zult geen andere goden naast Mij hebben, gij zult geen gesneden godenbeelden maken, voor hen neerwerpen en goddelijke eer bewijzen, maar Mij alleen aanbidden en boven alles beminnen") weten we dat er maar EEN God bestaat (God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest) en dat wij dus alleen aan HEM aanbidding schuldig zijn en verder aan niemand anders! Het eerste Gebod is bevestigd door onze Heer Jesus Christus, zoals in Matteus 4;10 staat beschreven.

Het eerste gebod gebiedt ons dus dat wij alleen in de ene ware God moeten geloven, vast op Hem hopen, Hem boven alles beminnen en Hem alleen aanbidden. Daar passen dus geen andere religies en dus ook geen andere goden en zeker geen duivels bij. En daar past dus ook niet het indifferentisme bij die te pas en te onpas wordt geventileerd, zowel binnen als buiten de Kerk.

Laten wij dus oppassen voor lieden die meningen ventileren die het indifferentisme aanwakkeren. Zij vertellen gewoon de waarheid niet en de gelovige dient zich hiertegen te wapenen door het veelvuldig raadplegen van de Catechismus en de Tien Geboden van God. 

zaterdag 24 augustus 2019

De nauwe deur

“Heer, zijn het er weinig die gered worden?” Een nieuwsgierige vraag. Als je leest wat allerlei verschijningen en profetieën vandaag de dag daarover vertellen en de gretige markt ziet die ze bedienen, dan zie je dat het toch interessant blijft voor veel mensen. Maar blijft het vaak niet te veel aan de buitenkant, net als deze vraag van iemand uit de toehoorders...?

Jesus gaat niet echt op de vraag in, zoals u hoort. Hij is zelf op weg naar Jeruzalem en u weet: daar zal Hij zijn doopsel ondergaan: de dood aan het kruis. Een bloedserieuze zaak. Hij wil redding brengen aan alle mensen, mits ze in Hem geloven. Als we zien wat Jesus in Jeruzalem gaat doen, is het antwoord op de vraag natuurlijk heel simpel: Welnu, in principe wordt aan alle mensen redding aangeboden. Wil jij daar ook bij horen? Daarom geeft Hij ook het antwoord dat we vandaag horen: “Spant u tot het uiterste in om door de nauwe deur binnen te komen.”

De lege interesse van een buitenstaander over de hoeveelheid geredden wordt op meesterlijke wijze omgebogen naar de interesse in één enkele geredde: jijzelf. Denk je dat Ik iets met redding te maken heb, want daar vraag je toch naar? Sluit je dan aan bij Mij en Mijn Kerk en laat je redden.

“Spant U tot het uiterste in om door de nauwe deur binnen te komen.” Wie is die deur? Als we lezen in het Johannes-evangelie, dan horen we Jesus zeggen: “Ik ben de deur van de schaapsstal, Als iemand door mij binnengaat, zal hij worden gered.” (10,9) De oproep om door de nauwe deur binnen te gaan is dan ook een rechtstreekse oproep om Jezus te volgen en door Hem en met Hem en in Hem binnen te gaan in het Rijk Gods. 

U weet het: buiten de schaapsstal is geween en tandengeknars en niet een uurtje, maar een eeuwigheid lang. We kunnen de eeuwige straf niet ontlopen door er niet meer in te geloven, maar wel door te geloven in Degene die ons eruit kan houden.

Bron: Bezinning op het Woord.

1e lezing: Jes.66,18‑21 
2e lezing: Hebr.12,5‑7.11‑13 
Evangelie: Lc.13,22‑30 
Kleur: Groen. Jaar: C.

woensdag 21 augustus 2019

George Kardinaal Pell blijft vastzitten

George Kardinaal Pell (rechts)
Een triest bericht bereikte mij vandaag toen ik hoorde hoe George Kardinaal Pell (die nu in de gevangenis zit voor 'kindermisbruik') blijft vastzitten nadat zijn zaak opnieuw werd bekeken door een hogere rechtbank. De zaak is ingewikkeld, maar kan volgens journalistieke bronnen, worden teruggebracht tot de volgende conclusie: Kardinaal Pell is door één getuige beschuldigd van misbruik, zonder dat dit kon worden aangetoond met bewijs. En dan is het shockerend dat een hogere rechtbank meegaat met een lagere rechtbank en voldoende aanwijzingen vindt om de veroordeling in stand te houden. In veel landen zijn meerdere getuigen noodzakelijk om een getuigenis geloofwaardig te maken. In Nederland is één getuige, géén getuige. Zeker als bewijs ontbreekt, zal een Nederlandse rechter iemand vrij spreken. Maar, dat kan niet in Australië. Daar kan iedereen in de staat Victoria worden veroordeeld zonder bewijs en zonder dat meerdere getuigen de andere bevestigen. Velen hebben dit een ongeloofwaardige, ja zelfs een kangoeroe-rechtspraak genoemd, en dat is het ook. Uiteindelijk kan iedereen zomaar in een Australische gevangenis verdwijnen nadat één enkel persoon een beschuldiging tegen je uit zonder dat bewijs geleverd wordt.

Op twitter waren sommige katholieken erg kwaad op de beslissing van deze hogere rechtbank. Echter één enkele rechter van deze rechtbank wilde niet meegaan met het oordeel van de andere twee collega's. Het betreft hier rechter Mark Weinberg, die niet overtuigd was van het bewijs dat geleverd was. Het woordje 'bewijs' moet men wel tussen aanhalingstekens plaatsen, want echt bewijs was er gewoon niet. 

Vooralsnog houdt men het in Katholieke kringen erop dat George Kardinaal Pell in de val is gelokt en dat we opnieuw met een zaak Alfred Dreyfus zitten, die onschuldig werd veroordeeld naar Duivelseiland voor een misdaad die hij nooit had begaan. Een uitgebreide (Engelstalige) verhandeling over zijn zaak is hier te lezen

Rest ons nog om met meer vuur en aandrang voor de vrijlating van Kardinaal Pell te bidden. Velen hebben vurig gebeden voor de vrijlating van Asia Bibi, de Pakistaanse Christelijke vrouw die onterecht van blasfemie werd beschuldigd en vele jaren onschuldig in de gevangenis zat. Laten wij daarom ook massaal gehoor geven aan de oproep te bidden voor de vrijlating van Kardinaal Pell. 

Wie de Kardinaal een hart onder de riem wil steken kan zijn brief of kaartje sturen naar:

Cardinal George Pell 
C/- Corrections Victoria 
GPO Box 123 
Melbourne VIC 3001
Australia.

Let u wel op dat u de brief of kaart verstuurt via luchtpost. Dat is sneller.

zaterdag 17 augustus 2019

Het Vuur van Jesus' Liefde dat in ons brandt

Het verhaal gaat dat iemand na de Biecht de Heilige Communie ontving in Twee Gedaanten opeens (geestelijk) in vuur en vlam raakte van Jesus' aanwezigheid. Er brandde een vuur in deze persoon dat zó groot was, dat de persoon het idee had bijna zelf door dit vuur geconsumeerd te worden. De innerlijke brand was dermate hevig dat die arme ziel de Heer om hulp riep omdat het gewoon te machtig werd. Deze gelovige kreeg het idee of zijn eigen hart volledig werd gereinigd en dat dit geestelijk vuur noodzakelijk was voor die reiniging. 

Zoiets lees je ook bij de Emmausgangers (Lukas 24;32) die uitriepen: "brandde ons hart niet in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak en ons de Schriften verklaarde?" 
We spreken dus over een geestelijk vuur dat in ons kan branden en dat wij gewaar kunnen worden, een vuur dat Jesus in ons kan veroorzaken bij een goede Heilige Communie als wij in staat van heiligmakende genade zijn en als Hij ons de Schriften ontsluit. 

In het evangelie van de 20ste zondag spreekt Onze Heer Jesus Christus van een vuur dat op aarde moet branden. Hij zegt daarbij ook dat Hij erop wacht dat de wereld in brand staat. Gezien de andere delen van de H.Schrift en ook de persoonlijke ervaringen van de bovengenoemde persoon, weten we nu dat we niet spreken over een materieel vuur, maar een geestelijk vuur. Het vuur van Gods liefde dat in ons brandt. Zonder dit vuur doven wij uit en veranderen we meteen in die mooie en nutteloze lampen die geen olie hebben gekregen om dit vuur te onderhouden. We hoeven maar te denken aan de dwaze maagden die wel de lampen hadden, maar vergeten waren olie in hun lampen te stoppen. Dan moet je niet vreemd opkijken als de deur naar Gods Heerlijkheid gesloten blijkt, juist omdat je die lampen niet brandend hebt gehouden. Wie dus wel de uiterlijkheden belangrijk vindt in het geloof, maar zijn geloof niet brandend houdt of goed onderhoudt, komt op een dag behoorlijk bedrogen uit.

Niet iedereen zal het Heilig Geloof omhelzen. Je ziet dat bijvoorbeeld in China waar de tyrannieke machthebbers op dit moment voortdurend in een soort oorlog gewikkeld zijn om Katholieke gelovigen van de ondergrondse Kerk het leven volledig zuur te maken. Jesus geeft al aan dat er verdeeldheid zal komen en dat dit veel beproevingen zal veroorzaken. Maar machthebbers hebben niet begrepen dat ze misschien wel een martelwerktuig zijn om de gelovigen zwaar te vervolgen, maar uiteindelijk zal de Heer des Hemels deze slachtoffers juist dubbel belonen met het goede in het Laatste Oordeel. 

In het Bijbelcommentaar (Matteus 10;34 en Lucas 12;49-53) van de Canisius-vertaling staat het zo: "Christus is wel op de wereld verschenen om aan de mensen vrede te brengen met God en met elkander; maar tengevolge van de boosheid van de mensen, kan die vrede alleen verkregen worden door strijd. Men denke slechts aan de vervolgingen, waaraan de Kerk altijd blootstaat."

1e eerste lezing: Jer.38,4‑6.8‑10   
2e tweede lezing: Hebreeën 12;1‑4  
Evangelie: Lc.12;49‑53
Kleur: Groen. Jaar: C.

dinsdag 13 augustus 2019

Maria Tenhemelopneming - 15 augustus

Op donderdag 15 augustus vieren wij het hoogfeest van Maria Hemelvaart, die met ziel en lichaam ten hemel werd opgenomen. Dit hoogfeest werd aan het einde van de zesde eeuw ingesteld door keizer Mauritius in Byzantium. In de zevende eeuw nam de Kerk van Rome dit feest over onder Paus Sergius de Eerste. Het is Paus Pius XII geweest die in 1950 via het Buitengewoon Leergezag (Magisterium Extraordinarium), de Ten Hemelopneming van de Heilige Maagd Maria als een dogma afkondigde.

Helaas bestaan er tegenwoordig priesters c.q. theologen die het Geloofspunt over Maria openlijk en ook nog via de media komen aanvallen. Dit is onlangs gedaan door een pater Jezuïet enige dagen vóór dit hoogfeest op 15 augustus van dit jaar. Het lijkt zo langzamerhand wel een traditie te worden om geloofsafbrekende en ketterse verhalen via de media rond te bazuinen vlak voor Pasen en Kerstmis bijvoorbeeld. Maar nu blijkt ook 15 augustus op de agenda te staan van personen die de ketterij liefhebben en dit ook nog binnen de muren van de Katholieke Kerk durven te verkondigen. Wie hardnekkig blijkt te volharden in het loochenen van dit Geloofspunt, kan maar beter de eer aan zichzelf houden en meteen uit de Katholieke Kerk vertrekken. Deze mensen zijn niet welkom bij ons!

De naam van dit Mariafeest verwijst allereerst naar de bijzonder hechte band tussen Jesus en Zijn moeder. Die is zo hecht dat deze niet door de dood doorbroken kan worden. Maria’s lichaam wordt in plaats van te ontbinden "opgenomen bij Christus in het paradijs". Dit is niet zo zeer een uniek voorrecht voor Jesus’ moeder, maar wel een zo goed als noodzakelijk gevolg van haar intieme verbondenheid met Christus: wat aan het Godsvolk als geheel beloofd is - volheid van geluk, overwinning op de dood en het delen in de heerlijkheid van de Heer - is al vervuld in de vrouw van Gods welbehagen, gezegend boven alle vrouwen, uit wier schoot Gods Zoon een lichaam aannam tot verlossing van de mensheid.

Op die dag is de Maagd, de Moeder van God, ten hemel opgenomen.
Zij is het begin, het beeld van de Kerk der voleinding.
Zij houdt de hoop in ons levend en is een troost voor Gods volk onderweg.
Terecht heeft God haar het bederf van de dood niet laten zien, omdat zij op wonderbare wijze de Moeder is geworden van Zijn Zoon, de Gever van alle leven.

Nederlandse Katholieken dienen op deze verplichte feestdag de H.Mis bij te wonen, maar zijn volgens de richtlijnen van de Nederlandse bisschoppenconferentie gedispenseerd in werken en bezigheden.

Allerheiligste Maagd Maria, en allerliefste Moeder van God, bidt voor ons!

zaterdag 10 augustus 2019

Trouw, verwachting en geloof

Kardinaal George Pell (rechts)
In de lezingen van de 19de Zondag door het Jaar is het thema, trouw, verwachting en geloof te ontdekken. De H.Schrift is doortrokken van dit thema en wie eens de moeite neemt om de boeken te lezen, die zal het wel opgevallen zijn dat het een weg langs nogal scherpe doornen is geweest. Want hoe vaak is die trouw, die verwachting en het geloof niet op de proef gesteld? En ja, dit geldt nog steeds tot op de dag van vandaag. Ook nu nog wordt ons geloof op de proef gesteld en ook nu wordt er van ons gevraagd te volharden in ons Heilig Geloof.

Deze beproevingen kunnen worden verzacht als we weten dat er iemand voor ons bidt, voor ons wil lijden en dit als een offer aan God wil opdragen. Eén zo'n iemand waar veel voor wordt gebeden zit op dit moment in een Australische cel omdat een of andere onverlaat deze persoon van misbruik heeft beschuldigd. Het gaat hier om Kardinaal George Pell die - zoals het er nu toe uitziet - ten onrechte in de gevangenis zit opgesloten. Hij moet zijn zaak in hoger beroep in de cel afwachten. Mogelijk binnen een paar weken komt de uitslag van dit hoger beroep. Over de hele wereld stuurden de gelovigen de Kardinaal brieven om hem een hart onder de riem te steken. Overal in de wereld werd elke zondag in de H.Eucharistie voor hem gebeden, want zelf mag Kardinaal Pell geen H.Mis aan God opdragen in zijn cel. Dat is hem namelijk verboden. 

In een zelf geschreven brief die naar buiten is gebracht, meldt Kardinaal George Pell dat hij tussen de 1500 en 2000 brieven toegestuurd heeft gekregen van sympathisanten die hem veel kracht hebben gegeven en die hij allen zal trachten te beantwoorden. In dezelfde brief uit hij zijn zorg over de komende Amazone Synode en stelt dat er in de Kerk al helemaal geen verwarring mag voorkomen. Dat is ook logisch: er moet duidelijkheid komen en geen verwarring. Daar is namelijk niemand mee gebaat.

Geloofssteun is dus heel belangrijk in ons leven. We zoeken daarom niet voor niets gelijkgezinden op die ons een hart onder de riem kunnen steken en ons kunnen troosten in onze beproevingen. Paulus zegt het zo mooi in zijn brief: "niemand leeft voor zichzelf alleen" en dat is gewoon waar. In het martelaarschap kunnen wij veel kracht opdoen als we weten dat iemand om ons geeft en voor ons bidt. Daar zijn voorbeelden genoeg van te vinden uit het verleden. Terecht ziet de Kerk dit als een teken van barmhartigheid die je iemand bewijst als je voor hem of haar bidt. 

1e lezing: Wijsh.18,6‑9  
2e lezing: Hebr.11,1‑2.8‑19 of: 8‑12
Evangelie: Lc.12,32‑48 of: 35‑40
Kleur: Groen. Jaar: C.

zaterdag 3 augustus 2019

Jesus waarschuwt ons voor afgoderij en hebzucht

In de 18de Zondag door het Jaar, lezen we hoe Jesus ons waarschuwt voor hebzucht. De H.Apostel Paulus zegt het zelfs nog duidelijker in de tweede lezing door ons te vragen af te sterven van aardse gedragingen, ontucht, onzedelijkheid, hartstocht, begeerlijkheid en hebzucht, die te vergelijken zijn met afgoderij. Jesus laat in een voorbeeld zien dat niet iedereen de waarschuwingen hiertegen ter harte zal nemen, want in de nacht dat de rijke man een enorme oogst denkt te kunnen gaan opslaan in nieuwe schuren, wordt in diezelfde nacht het leven van die rijke man opgeëist (hoe vaak is dit niet gebeurd in onze tijd?) Alle moeite en werk waren dus helemaal voor niets geweest. Jesus waarschuwt ons dat geen enkel bezit, hoe overvloedig dan ook, ons leven veilig kan stellen. Dat geldt toen, en dat geldt nu ook.

Dat alles voor niets is geweest kun je op voorhand ook zeggen als overheden en overheidsorganisaties i.s.m de homobeweging met belastinggeld van hardwerkende burgers regenboog-tochtjes organiseren om de zonde van Sodom en Gomorrah in de maatschappij geaccepteerd te krijgen. Niet om deze mensen meer rechten te geven (zoals zo vaak met leugens ons wordt wijsgemaakt), maar om de oorspronkelijke samenleving te vernietigen. Dat laatste zeg ik niet zelf overigens, maar het is de gay community die het heeft gezegd. In deze oorlog hoort ook het door God ingestelde authentieke gezin van 1 Vader, 1 Moeder met kinderen waar een oorlog tegen wordt gevoerd en dat evenzo vernietigd moet worden. Zuster Lucia dos Santos, de laatste levende zieneres van Fatima heeft jaren voor haar dood hiervoor al gewaarschuwd in een lange brief aan de overleden Kardinaal Carlo Caffarra, waarbij Lucia melding maakte van een laatste oorlog van Satan die tegen de Heer gericht was. De Aartsbisschop van Krakow spreekt zelfs van een regenboog-pest die de 'controle wil over onze zielen, harten en gedachten.' Deze afgoderij zal uiteindelijk net zo goed en onfeilbaar ten onder gaan, als welke ideologie dan ook die niet van de Heer zelf afkomstig is. 

Voor ons als Christenen van de Katholieke Kerk kunnen wij onszelf troosten met de gedachte dat de Moeder van God uiteindelijk de kop van Satan zal verpletteren, net zoals het Communisme in Oost-Europa en Rusland ten onder ging, zo ook zullen andere vijandelijke ideologieën net zo goed ten ondergaan. En daarbij maakt het niet uit of je spreekt van een materialistische, hedonistische en goddeloze maatschappij waarin wij nu leven of van de anti-Christelijke vrijmetselarij die zich in de hoogste toppen van de samenleving heeft genesteld. Deze zullen evengoed ten ondergaan. Dat staat gewoon vast.

1e lezing: Pred.1,2; 2,21–23  
2e lezing: Kol. 3,1‑5.9‑11  
Evangelie: Lc. 12,13–21 
Kleur: Groen. Jaar: C.

zaterdag 27 juli 2019

We moeten blijven bidden voor uitkomst

Bidden = vragen en vertrouwen

De lezingen spreken vandaag over het bidden. En als wij de boeken van de gebedstrainers van onze kerk lezen, dan is een ding zeker: alleen hij of zij die doorzet, zal met Gods hulp vrucht dragen. Durven wij te bidden in het besef dat ook bij het bidden doorzettingsvermogen van groot belang is? Jesus zegt zelf: “Vraagt en u zal gegeven worden; zoekt en gij zult vinden; klopt en er zal worden opengedaan.”
Hebben wij ten opzichte van God nog verlangens en durven wij deze verlangens ook in onze gebeden kenbaar te maken? Misschien zijn wij teleurgesteld in onze gebeden. Dan de volgende vraag: hebben wij geen bijkomstigheden met wezenlijke zaken verwisseld?

Maar de belangrijkste vraag luidt ook hier: Hoe hebben wij ons ten opzichte van God opgesteld? Hoe hebben wij God benaderd? Wil vleierij en een leugentje om bestwil in onderling menselijk contact nog wel iets opleveren? God wil anders benaderd worden. Hierover zegt de Schrift: God doorgrondt hart en nieren.

Hoe benaderen wij God om onze wensen aan Hem voor te leggen? Hoe te bidden? Deze vraag hebben de leerlingen ooit aan Jesus voorgelegd. En dat deden zij niet zo maar. Bidden is immers geen eenvoudige bezigheid. Het is anders dan een gewoon gesprek van mens tot mens. God zegt niets terug, tenminste niet op de manier die wij als mensen onderling gewend zijn. Bidden kan daarom vermoeiend zijn. Welnu, de leerlingen hebben meer dan eens gezien met welk een geduld, rust en overgave Jesus in gebed was. Bij Hem geen tekens van vermoeidheid of verveling.

Het is om die reden, dat de apostelen op een goede dag de stoute schoenen aantrokken en Jesus volmondig de volgende vraag stelden: “Heer, leer ons bidden.” En wat antwoordde Jesus? Hij schonk zijn leerlingen het ‘Onze Vader’. Jesus leert zijn leerlingen geen methode aan. Jesus spreekt niet over technieken; Hij nodigt de leerlingen louter uit om God te benaderen als een liefdevolle, zorgzame Vader.

God als een Vader benaderen. Dit wil zeggen: leg met een kinderlijk vertrouwen jouw verlangens aan Hem voor. En wij weten allemaal hoe ouders zijn. Ook al geven zij hun kinderen niet altijd wat zij verlangen; zij hebben het beste met hen voor.

Heeft Jesus dat ervaren in de omgang met zijn eigen ouders Maria en Jozef, reeds als kind had Hij ook een uitzonderlijke verhouding met God, die Hij terecht zijn Vader noemde. Met kinderlijk vertrouwen richtte Hij zich telkens opnieuw tot deze Goddelijke Vader. En zijn gebedsvertrouwen hield ook stand bij tegenspoed. Hangend aan het kruis, van God en mensen verlaten, sprak Hij nog vol vertrouwen de volgende woorden: “Vader, in uw handen beveel ik mijn Geest.”

Hoe dienen wij te bidden? Jesus geeft een tweeledig antwoord. Vraag en blijf vragen. Maar ook: durf met een kinderlijk vertrouwen alles als een geschenk uit Gods hand te aanvaarden. Dan zul je in voor en tegenspoed ervaren, dat God de Vader in alles onze verlangens ruimschoots vervult. Sterker nog. Een oprecht gebed in vertrouwen op God als Vader zal uiteindelijk God zelf tot doel van onze verlangens maken.

Bron: Bezinning op het Woord.

1e lezing: Gen. 18, 20 – 32
2e lezing: Kol. 2, 12 – 14 
Evangelie: Lc. 11, 1 – 13  
Jaar: C. Kleur: Groen.

woensdag 24 juli 2019

Koop geen boeken van Professor Hubert Wolf

De Amazone.
Er zijn valse profeten, leugenaars actief, die het verplichte celibaat voor priesters willen mollen. Een zo'n persoon is de historicus Professor Hubert Wolf uit Duitsland. Bent u de taal niet machtig, dan is het nog makkelijker om zijn boeken links te laten liggen.

Zijn het niet de Aflaat-stellingen van meneer Maarten Luther, deze meneer heeft er 16 gemaakt en gericht tegen het celibaat. Het boek moet men niet los zien van de komende Synode voor de Amazone. Wat is er aan de hand?

Deze meneer heeft een boek geschreven dat pleit voor de afschaffing van het verplichte priestercelibaat en noemt daarvoor een aantal (valse) argumenten op. Ook zegt hij dat het celibaat geen dogma is (de z.g. dogma-truc) die al vaker door tegenstanders van de Kerk naar voren wordt gehaald en alsof dat het enige criterium is. Deze historicus zegt verder dat het celibaat: "noch een mandaat van Christus noch een goddelijk gebod noch een apostolisch mandaat is." en dat die misbruik-crisis ook al wordt veroorzaakt door het celibaat (ja, hoe verzin je dit?). Met bewijzen over dit laatste komt deze Professor niet, dat kan ook niet, want er zijn namelijk geen bewijzen dat er een verband bestaat tussen het celibaat en misbruik. De misbruik-crisis wordt niet door het celibaat veroorzaakt, maar door het ontbreken van het celibaat, doordat nogal wat priesters een homoseksuele praxis erop na hielden. Dat is fundamenteel wel wat anders!

Hoewel het waar is dat het celibaat geen dogma is, is zij echter wél afkomstig van de Apostolische Traditie, dus dat wat de Apostelen door mondelinge prediking, bij wijze van voorbeeld en instructie hebben doorgegeven aan hun opvolgers en wat zij hebben ontvangen uit Christus mond, in de omgang met Hem, en door zijn eigen werk, of wat ze hebben geleerd onder de inspiratie van de Heilige Geest. Er is namelijk geen enkel Concilie in de geschiedenis van de Kerk geweest dat het verplichte celibaat heeft ingesteld, maar elk Concilie (na het Concilie van Jeruzalem) bevestigde wél altijd de voorgaande praxis van het verplichte celibaat dat voor priesters ingesteld was. Wat deze Apostolische Traditie betreft: deze heeft dezelfde bindende aard als de Heilige Schrift. Beiden bevatten de Goddelijke Openbaring. En dat kun je dus niet zomaar even wegpoetsen. Je kunt bijvoorbeeld niet zeggen dat je je alleen op de Heilige Schrift beroept, want dan geef je toe een Protestant te zijn die de Traditie verwerpt en het zelfverzonnen regeltje Sola Scriptura (alleen de Schrift) uitkraamt en waarvan die Sola-regel overigens nergens in de H.Schrift is opgetekend. Zo zit de Kerk die Christus gesticht heeft in ieder geval niet in elkaar.

Daar komt bovenop dat het celibaat - in tegenstelling tot wat de bestrijders altijd beweren - niet in strijd is met de Heilige Schrift, zoals dat beschreven is in Matteus 19 vers 27. Vooral het antwoord van de Verlosser is interessant in vers 29: "En al wie zijn huis, broers, zusters, vrouw en kinderen of akkers verlaat om mijn Naam, hij zal het honderdvoud ontvangen, en het eeuwig leven verwerven." Het is Christus zelf die vraagt om alles te verlaten om zijnentwil, en dat betekent dus ook dat je vrouw en kinderen verlaat om Hem te volgen. Dat impliceert tevens dat je ook de seksualiteit verlaat die aan het huwelijk verbonden is.

Professor Wolf beweert nu onder andere dat het celibaat pas echt de wet van de Kerk werd toen het werd opgenomen in het wetboek van Canoniek Recht van 1917. Maar dat klopt niet. Er is een directe lijn van de woorden en het voorbeeld van Jesus en de Apostelen, naar het Corpus Iuris Canonici van de Middeleeuwen, dat vervolgens recht doorloopt naar het Wetboek voor Canoniek Recht van het jaar 1983. Leuk geprobeerd Professor Wolf, maar daar trappen wij niet in!

En wie beweert dat het huwelijk een panacee is (een mythisch geneesmiddel tegen alle kwalen en dus ook tegen seksueel misbruik), die komt toch echt bedrogen uit: veroordeelde kinderverkrachter en moordenaar Marc Dutroux was namelijk getrouwd met een vrouw. Dus zo een fantastische bescherming inzake misbruik levert het huwelijk niet op. Wie dus denkt dat het priesterhuwelijk de oplossing is voor alle problemen, staat gewoon niet met beide voeten op de grond

En dat moet eens heel duidelijk gesteld worden.

zaterdag 20 juli 2019

Kiezen voor het beste deel

Als wij een lunch nuttigen, dan verzorgen wij onze lichamen. Dat is ook logisch, want als we dat niet meer zouden doen dan overleven wij dat lichamelijk niet. Er is echter voedsel dat veel belangrijker is, en dat is het Voedsel voor onze zielen dat wij krijgen in de Heilige Eucharistie. Zonder dat zou onze ziel evenzo verhongeren. Zonder de H.Eucharistie kunnen we geestelijk niet overleven, laat staat dat wij kunnen volhouden in de moeilijkheden van het leven.
Op de zestiende zondag door het Jaar lezen we over het geschil tussen Maria (die aan de voeten van Jesus ligt te luisteren), en Martha die druk is met de bediening van de gasten. Martha was druk bezig door er voor te zorgen dat de gasten niets te kort kwamen. Maria echter luisterde met volle overgave naar de zoete woorden die kwamen uit de mond van onze Verlosser: Onze Heer Jesus Christus. Niet alleen het lichaam, ook de ziel heeft voedsel nodig en op een of andere manier is dat beginnen te dagen bij Maria. 

Voor Martha moet het misschien wel even wennen zijn geweest om die omschakeling te gaan maken tussen materie en de geest. Uiteindelijk is niet elke ontwikkeling op geestelijk niveau bij iedereen het zelfde. Dat kan ook niet. 

Ook wij moeten voor het beste deel kiezen. Net zoals Maria. Ook onze zielen hebben voedsel nodig door het Woord van God, de zondagse Preek en de Heilige Eucharistie. Ook wij moeten de woorden van de Heer diep in onze zielen laten neerdalen om een maximaal resultaat te kunnen bereiken. Zonder Onze Heer en zonder de H.Eucharistie zijn we kansloos. En ja, wie niet de H.Communie kan ontvangen, kan nog altijd een geestelijke Communie doen, zoals Maria misschien al deed. De materie is wel van belang, maar de Heer is nog belangrijker voor ons. Wij kunnen niet zonder Onze Heer. Hij zegt immers niet zonder reden: "Want zonder Mij kunt u niets doen". (Joh.15;5).

1e lezing: Gen. 18,1 – 10a  
2e lezing: Kol. 1,24 – 28 
Evangelie: Lc. 10,38 – 42
Kleur: Groen. Jaar: C.

zaterdag 13 juli 2019

Geen barmhartige Samaritaan voor Vincent Lambert

Vincent Lambert
Op de vijftiende zondag door het Jaar lezen we over de Barhartige Samaritaan die een zwaar gewonde man helpt die in de handen van rovers was gevallen en die na zijn beroving meer dood dan levend was achtergelaten. Maar helaas gebeurt dit ook vandaag nog, zij het in een iets andere setting.
Een triest maar waar gebeurd verhaal, van Vincent Lambert die in Frankrijk in 2008 na een verschrikkelijk motorongeluk in het hospitaal belandde en waar de grote Nederlandse dagbladen melding van maakten. De medische toestand van Vincent was dermate ernstig dat hij zonder medische zorg zou komen te overlijden. Een deel van de familie was voor euthanasie, de vader en moeder van Vincent wilde echter dat hun zoon bleef leven. Een jarenlange juridische strijd tot in de hoogste rechtsinstanties was het gevolg. Uiteindelijk werd de knoop doorgehakt waarbij het Europese Hof van de Rechten van de Mens geheel onverwacht duidelijk maakte dat de behandeling van Vincent Lambert gestaakt moest worden. In de tussentijd werd er voor Vincent gebeden en vele H.Missen opgedragen en veel katholieken namen het op voor de ouders die vochten voor het leven van hun kind. 

De beslissing om de behandeling te staken werd uitgevoerd door Vincent Lambert van honger en dorst te laten omkomen. En als u nu zegt: "als je je hond op deze manier laat omkomen, dan word je opgepakt door de politie wegens dierenmishandeling en in de gevangenis gegooid in bepaalde landen", die heeft dan volkomen gelijk, want zo behandel je zelfs een dier niet. Maar...tegenwoordig is het leven van een hond meer waard dan het leven van een mens. Dit dankzij de onbarmhartige instelling van nogal wat mensen die vinden dat iemand maar "dood" moet als deze in vegetatieve stadium terecht komt. Het probleem is echter dat deze euthanasie-voorstanders niet beseffen dat zij nu zelf ook op de 'dodenlijst' terecht zijn gekomen, want zodra zij zelf in die vegetatieve staat terecht komen, wordt gegarandeerd, en zonder enige barmhartigheid of medelijden, de stekker finaal ook voor hen uit het stopcontact getrokken. Dat is het gevolg van de onbarmhartigheid, de verblindheid die in deze anti-Christelijke maatschappij welig tiert. Het is jammer om het te moeten zeggen, maar deze maatschappij staat op dit moment nog lager aangemerkt dan in de tijd van de - oh zo verfoeide - Middeleeuwen. Die mensen hadden tenminste nog een geweten en staakten nooit de behandeling omdat ze zogenaamd het lijden van de zieke patiënt niet konden verdragen. 

We mogen maar wát blij zijn dat de Heilige Lidwina van Schiedam niet in onze eeuw werd geboren, want dan was de stekker ook na 10 jaar voor haar eruit getrokken en dan hadden we nu een heilige en voorspreekster minder gehad. 
Wij Christenen van de Katholieke Kerk kunnen met recht blij zijn dat Onze Heer Jesus Christus precies het tegenovergestelde heeft geleerd dan wat onze maatschappij voor billijk acht. Bij Jesus bestaat er geen "recht op sterven", maar wel een recht en een plicht op verplegen van de zieken en lijdenden onder ons. 

Deze maatschappij en zeker ook de Franse moet zich ontzettend diep schamen over het niveau waartoe het zelf is afgegleden. Met recht en reden kan je spreken van het ontbreken van welk beschavingsniveau dan ook. En dat moet maar eens luidop en keihard gezegd worden!

1e lezing: Deut. 30, 10 – 14
2e lezing: Kol. 1, 15 – 20 
Evangelie: Lc. 10, 25 – 37  
Kleur: Groen. Jaar: C.

zaterdag 6 juli 2019

Oplegging Bruine Scapulier Karmel in Sittard

Op zaterdag 13 juli 2019 tussen 14-17 uur is in het klooster van de Karmelietessen van het Goddelijk Hart in Sittard (Nederland) de plechtige oplegging van het Scapulier van de Berg Karmel. Wie dit Scapulier krijgt opgelegd wordt door de Moeder van God persoonlijk in bescherming genomen, zoals zij dit zelf heeft bekend gemaakt aan de Heilige Simon Stock, de generaal-overste van de Karmelieten die Maria om bescherming vroeg. Door het ontvangen van dit Scapulier deelt de gelovige in alle genaden van de Orde van Onze Lieve Vrouw. 
In de eeuwen die achter ons liggen is er geen devotie, zo vaak door Pausen aanbevolen, en zo vaak gezegend als het Scapulier (Schouderkleed) van de Berg Karmel. Vele generaties katholieke Christenen hebben het Scapulier opgelegd gekregen en droegen dit als een toewijding aan de Heilige Maagd Maria.

De Moeder van God heeft ons wel gevraagd om zonder doodzonden te leven, speciaal gaat het hier om het zesde Gebod van de Decaloog. Mocht men als gehuwde of als ongehuwde dit gebod toch hebben geschonden en men draagt dit scapulier, dan raadde de Moeder van God iedereen aan te gaan Biechten om zo van zonden ontslagen te zijn. Wie dit Scapulier draagt ontloopt volgens de hemelse openbaring de Hel en bij het gebruik van het z.g. Sabbatijns Privilege, wordt de drager van dit scapulier op de eerste zaterdag uit het Purgatorium bevrijd (het Vagevuur). Het Sabbatijns privilege verkrijgt men door elke dag het Scapulier te kussen en te zeggen: "Onze Lieve Vrouw van de Berg Karmel, bid voor ons!". Wie het Scapulier krijgt opgelegd wordt ook in een boekje van de zusters bijgeschreven. Dit bijschrijven behoort tot de oplegging. De oplegging zelf wordt gedaan door een priester.

De religieuzen van de orde hebben het grote Scapulier om en dragen dit over het habijt. Voor mensen in de wereld is er een klein model van dit Scapulier ingesteld (het Bruine Scapulier genoemd), zie daarvoor de foto op deze pagina. Zij kunnen dit onder of boven hun kleren dragen. 

Voor het programma die zaterdag verwijs ik naar de link hieronder waar alle informatie staat. Komt u met de auto, houdt dan wel even rekening met het feit dat op zaterdag extra druk is en dat de kans niet is uitgesloten dat u een stukje moet lopen om het klooster te bereiken. Er kan wel achter het klooster geparkeerd worden, maar bij veel bezoek kan dit vol raken. Houdt u daar wel even rekening mee. Komt u met de trein, dan is het ongeveer 25 minuten lopen vanaf het station naar het klooster. 

Voor aanmelden voor deze dag en de (geringe) kosten (€ 5,=) vindt u hier meer informatie.

Liturgisch valt de dag van de H.Maria van de Berg Karmel op 16 juli a.s.

Adresgegevens van het klooster vindt u hier.