zondag 22 april 2018

Bisschop Gijsen kreeg geen eerlijk proces

Vandaag, zondag 22 april 2018, is er via de social media het bericht verspreid dat de Klachtencommissie seksueel misbruik in de R.K.Kerk geen eerlijk proces heeft gegeven aan bisschop Joannes Gijsen van Roermond. De Nederlandse krant NRC zegt in dit geval zelfs dat de bisschop oneerlijk werd behandeld. De bisschop overleed in 2013 en kreeg al tijdens zijn leven te maken met beschuldigingen van seksueel misbruik. Hoewel er geen steunbewijs was, werd de bisschop tóch veroordeeld en werd de Katholieke Kerk gedwongen om "schuld" te bekennen. 

In de Nederlandse krant het NRC wordt nu rechtgezet wat in een eerder stadium door lekengelovigen al jaren werd verkondigd op het internet: hoe kan je zonder steunbewijs iemand veroordelen? Bovendien heeft de oud-bisschop deze beschuldigingen tot aan zijn dood altijd ontkend. 

Het vonnis is uitgegeven door de Rechtbank in Gelderland. Het gaat over twee zaken, waarvan er één klacht gegrond werd verklaard omdat er ook een andere onbewezen klacht tegen de oud-bisschop werd ingezet. De Rechtbank zegt dat dit onvoldoende is om een klacht daarom aannemelijk te achten. Verder krijgt de Commissie een veeg uit de pan, omdat zij in strijd met de eigen regels handelde, bleek ze onvoldoende feitenonderzoek te hebben uitgevoerd en ontbrak ook nog eens wederhoor. 

De Rechtbank oordeelde dat in deze zaak van de oud-bisschop de elementaire rechtsbeginselen werden geschonden. De Rechtbank vond ook dat de oud-bisschop geen eerlijk proces had gekregen. De Klachtencommissie liet zich - volgens de Rechtbank - in, met té karig bewijs. En zoals we weten werd dit karig 'bewijs' wel erg snel gebruikt om de oud-bisschop veroordeeld te krijgen. Die veroordeling kwam notabene ook nog eens tot stand toen Joannes Gijsen kort erna overleden was. Hierdoor was ook nog een rechtsgang voor eerherstel voor de bisschop zelf niet meer mogelijk. 

Het proces werd aangespannen door de Stichting Sint Jan voor een eerlijk proces. Deze stichting wil eerherstel voor medewerkers van de Katholieke Kerk wier eer en goede naam zijn aangetast. Ondanks de enorme kritiek van de Rechtbank, werden de vorderingen van de Stichting Sint Jan niet-ontvankelijk verklaard. Daarom beraadt de Stichting zich op een hoger beroep. Wordt vervolgd dus.

Post Scriptum: Dat de oud-bisschop ten onrechte werd veroordeeld, lijkt meer op een ordinaire liquidatie. In dit geval de liquidatie van het blazoen van de bisschop. Al vlak na zijn aanstelling als bisschop van Roermond kreeg Joannes Gijsen met een enorme tegenstand te maken en werd niet zelden de bisschop van alles en nog wat beschuldigd; zelfs door de priesters in zijn eigen bisdom. De enige 'fout' die Mgr. Gijsen maakte was dat hij gehoorzaam was aan de Paus en er voor zorgde dat de besluiten van het Tweede Vaticaans Concilie in zijn bisdom werden doorgevoerd. Vooral voor diegenen die een 'andere kerk' voor ogen hadden was dat een brug te ver en door hen werd niet zelden een genadeloze oppositie gevoerd via de media en de kranten. Laten we daarom hopen en bidden dat er ook eerherstel mag komen voor Joannes Gijsen, want dat heeft hij zeker verdiend.

Ego Sum Pastor Bonus

Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor de schapen. Maar de huurling, die de herder niet is en wien de schapen niet toebehoren, hij laat de schapen in de steek en slaat op de vlucht, zodra hij de wolf ziet komen; en de wolf rooft en verstrooit ze. Want hij is een huurling, en hij heeft geen hart voor de schapen. Ik ben de goede herder; Ik ken de mijnen en de mijnen kennen Mij, zoals de Vader Mij kent, en Ik de Vader ken. En Ik geef mijn leven voor de schapen. Ik heb nog ook andere schapen, die niet uit deze schaapstal zijn. Ook hen moet Ik leiden, en ze zullen luisteren naar mijn stem; dan zal het worden: één kudde, één herder. Hierom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik mijn leven geef, om het weer terug te nemen. Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf; Ik heb macht om het te geven en macht om het weer terug te nemen. Dit is de opdracht die Ik van mijn Vader ontving. 

(Evangelie naar Johannes hoofdstuk 10;11-18)

donderdag 19 april 2018

Hoe de arme het recht wordt onthouden

Het is schokkend hoe de afgelopen jaren, mede dankzij politiek ingrijpen, het halen van je recht tot een uitzondering lijkt te zijn ontwikkeld in Nederland. Je mag toch aannemen dat rechtspraak en het inhuren van een advocaat tot de mogelijkheden behoren? Maar wie eens verder zoekt en zijn oor te luisteren legt, komt toch snel tot een andere conclusie. Het recht halen is - net zoals de gezondheidszorg - meer iets voor de rijken dan voor de armen.

Een voorbeeld? Stel, je hebt een conflict over een onbetaalde rekening van 750 euro. Het kost je in Nederland al zeker 200 euro om de zaak voor een rechtbank te krijgen. Verlies je de zaak, dan kunnen die kosten worden verdubbeld tot 400 euro, omdat je namelijk ook de z.g. Griffierechten van de tegenpartij moet betalen. Let wel: dat alles voor een conflict over 750 euro. Bovendien heeft de overheid de Griffierechten de afgelopen jaren aanzienlijk verhoogd waardoor het voor de laagstbetaalden al helemaal niet meer mogelijk is om naar een rechtbank te stappen en dan hebben we het nog niet over de gemaakte advocaatkosten. Er bestaat wel zoiets als een ProDeo advocaat, maar daar moet dan wel een vast bedrag voor worden betaald en ook die kosten zijn de afgelopen jaren flink omhoog gegaan. Wil je een betere advocaat inhuren en heb je geen rechtsbijstandverzekering, dan ben je erg veel geld kwijt. Een advocaat kan makkelijk een tarief van 128 euro of meer per uur declareren!

Het is daarom logisch dat juist de armen en de minst-draagkrachtigen onder ons gewoon hun recht niet kunnen halen. Soms krijgt de niet-vermogende burger problemen met een belastingaanslag en wordt geheel ten onrechte deze aanslag geheven, terwijl diezelfde burger het recht aan zijn kant heeft, maar eenvoudigweg dat recht niet halen kán, omdat een gang naar de rechter financieel is geblokkeerd. Zo wordt dus het recht volgens sommigen op tweevoudige wijze onmogelijk gemaakt. Noem dat maar geen zonde tegen de rechtvaardigheid!

Daarom een oproep aan de politiek om het recht aan de armen onder ons niet langer te onthouden en die stijgende Griffierechten aan te pakken. Want zo kan dit niet langer!

maandag 9 april 2018

Hoogfeest van Maria Boodschap

Vandaag, 9 april 2018, viert de Kerk Maria Boodschap. Normaliter valt dit op de 25ste maart, maar omdat Palmzondag op 25 maart viel, wordt het Mariafeest verplaatst naar de eerste week na Tweede Paasdag, in dit geval op de maandag 9 april. Dit Mariafeest wordt altijd gevierd, dus ook als dit hoogfeest in de Goede Week zou vallen. Op deze dag vieren wij het begin van onze verlossing, de vervulling van het profetisch woord zoals dit in het Evangelie wordt vermeld: "Zie, de Maagd zal zwanger worden en een Zoon ter wereld brengen." (Matteus 1;23)
Op deze dag vieren wij de gebeurtenis waarin de Heilige Aartsengel Gabriël van Godswege naar Nazaret gezonden wordt om de geboorte van Jesus aan te kondigen (zie daarvoor Lucas 1;26-38). Maria werd op dat moment uitverkoren om de Moeder van God te worden; en tevens dat op het zelfde ogenblik de Zoon van God de menselijke natuur aannam.

Bij de boodschap worden de deugden van de Heilige Maagd duidelijk zichtbaar: een bewonderenswaardige zuiverheid, een diepe nederigheid, een volmaakt geloof en gehoorzaamheid. 
Op het zelfde moment dat Maria toestemde om de Moeder van God te worden werd de Tweede Persoon van de Heilige Drie-eenheid vlees in haar schoot, met een lichaam en een ziel als de onze, dankzij de werking van de Heilige Geest. Daarom moeten wij ook altijd dankbaar zijn wat Maria  voor ons gedaan heeft: zonder haar ja-woord, zonder haar middelaarschap was Christus immers nooit in de wereld gekomen, en zouden wij zijn gestorven in onze zonden, zonder enige hoop op redding. Uit de H.Schrift kunnen we duidelijk lezen en begrijpen dat God zelf, de H.Maagd Maria, zo een belangrijke plaats heeft gegeven in het heilswerk. 

Voor ons is het verder van belang om de maagdelijkheid omwille van het Koninkrijk des Hemels zeer hoog te waarderen, dat wij op dit Hoogfeest in de H.Communie, onze Heer Jesus Christus met grote zuiverheid en nederigheid moeten ontvangen, en dat wij ons zonder aarzelen aan de Goddelijke wil moeten onderwerpen. Elke dag om 12 uur bidden wij het onderstaand gebed. Het Angelus. In de Paastijd wordt het Regina Caeli gebeden.

Angelus Domini nuntiavit Mariae
Et concepit de Spiritu Sancto
Ave Maria Gratia plena,
Dominus tecum,
Benedicta tu in mulieribus
et benedictus Fructus ventris tui Iesus.
Sancta Maria, Mater Dei,
Ora pro nobis peccatoribus
Nunc et in hora mortis nostrae. Amen.
Ecce, Ancilla Domini,
Fiat mihi secundum verbum tuum.
Ave Maria...
Et Verbum caro factum est
Et habitavit in nobis.
Ave Maria...
Ora pro nobis, Sancta Dei Genetrix,
ut digni efficiamur promissionibus Christi.
Oremus. Gratiam Tuam, quaesumus, Domine, mentibus nostris infunde,
ut, qui angelo nuntiante, Christi, Filii Tui, incarnationem cognovimus,
per passionem eius et crucem ad resurrectionis gloriam perducamur.
Per eundem Christum, Dominum nostrum.

zaterdag 7 april 2018

Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid

Op zondag 8 april 2018 wordt het Feest van de Goddelijke Barmhartigheid gevierd. Het is de Heer Jesus zelf die de instelling van dit Feest gewild heeft en kenbaar gemaakt heeft aan de Poolse zuster Maria Faustina Kowalska (zie foto).  Paus Johannes Paulus II heeft een heel belangrijke rol gespeeld in de verdediging van het werk van Maria Faustina. Terecht mag de pauskeuze van de Pool Karol Wojtyla gezien worden als een werk van de Goddelijke Voorzienigheid. Vermeldenswaard is echter dat het werk van zuster Maria Faustina ook in het Nederlands is vertaald en het is de Heer zelf die de gelovigen oproept om een Noveen van de Barmhartigheid te houden. Zij begint op Goede Vrijdag en eindigt op de zaterdag vlak voor de Barmhartigheidszondag (Beloken Pasen). 

Op de eerste zondag na Pasen (Beloken Pasen) zegt de Heer het volgende:

De ziel die te Biechten gaat en de H.Communie ontvangt zal volledig vergiffenis krijgen van zonden en straffen. Laat niemand bevreesd zijn Mij te naderen, ook al zijn zijn zonden rood als scharlaken. 

De Heer schrijft het volgende voor:
  1. Het ontvangen van de H.Communie op die zondag
  2. Het naderen tot het Sacrament van de Biecht in verband met de H.Communie, enige dagen voor of na die zondag.
Vervolgens beveelt de Heer aan:
  1. Op mijn feest - het Feest van de Barmhartigheid - moet je in de geest heel de wereld aflopen en alle zielen die gezondigd hebben naar de bron van mijn Barmhartigheid voeren. Ik zal hen genezen en sterken.
  2. Ik verlang dat er hier Aanbidding plaatsvindt (uitstelling H.Sacrament) voor de intentie, de Barmhartigheid af te smeken voor de wereld.
Voor de gelovige Katholiek is dit na Pasen een belangrijke zondag in de Liturgische Kalender en iedereen die graag vergiffenis wil krijgen (hoe groot zijn zonden ook zijn) is altijd welkom bij de Biechtvaders. Vrees dus niet, want het is Jesus zelf die op u wacht en u graag vergiffenis wilt schenken. 

donderdag 5 april 2018

H.Eucharistie is wel degelijk een teken van eenheid

Al in de vroege periode van de Katholieke Kerk zagen de theologen, zoals de Heilige Augustinus, de H.Eucharistie als een teken van de eenheid. Augustinus roept immers vanwege de verhevenheid van de H.Eucharistie uit: "O sacrament van goedheid! O teken van eenheid! O band van liefde!". Je kunt daarom de H.Eucharistie niet zien zonder die eenheid die Christus notabene zelf gewild heeft. Daarom kan iemand niet zomaar de H.Eucharistie ontvangen als hij of zij niet in volledige gemeenschap, in eenheid met de Katholieke Kerk leeft. Dat is altijd zo geleerd en is altijd zo geloofd. 

Er zijn in het Wetboek van Canoniek Recht richtlijnen gegeven, onder welke omstandigheden niet-katholieke gelovigen de H.Eucharistie mogen ontvangen (zie daarvoor CIC 844). In de catechismus van de Katholieke Kerk staat daarover het volgende in nummer 1401:

Wanneer naar het oordeel van de ordinaris een ernstige nood ertoe dwingt, kunnen katholieke bedienaars de sacramenten (eucharistie, boete, ziekenzalving) toedienen aan andere christenen die niet in volledige gemeenschap met de Katholieke Kerk leven, als zij er uit eigen beweging om vragen: zij moeten het Katholiek geloof betreffende deze sacramenten beamen en de juiste gesteltenis bezitten.

Het is logisch dat zomaar de Sacramenten uitreiken aan Christenen die niet in volledige gemeenschap met de Kerk leven, niet tot de mogelijkheden behoort, en ook nooit behoord heeft. Anders spreek je van intercommunie en dat is gewoonweg niet toegestaan. Dat is al van de oudste tijden ons overgeleverd. Daarom zegt Augustinus ook dat de H.Eucharistie een teken van eenheid is.

Het lijkt erop dat niet alleen een deel van de Duitse bisschoppen de weg volledig is kwijtgeraakt via de "eucharistische honger" te introduceren, maar ook bij het Katholiek Nieuwsblad moet men gaan oppassen wat men schrijft. In het artikel: Duitse bisschoppen verdeeld over communierichtlijn schrijft de redactie onder het kopje "Competentie overschreden" dat wat de Duitse bisschoppen willen: "...een breuk zou betekenen met de leer." De krant spreekt van: "zou betekenen", wat duidelijk niet klopt, want het betekent wel degelijk een breuk met de Leer. Het is namelijk altijd geloofd dat de H.Eucharistie een teken van eenheid is, en je kunt dit niet zomaar opzij zetten om een trukendoos in Duitsland te beschrijven door van "eucharistische honger" van niet-katholieke gelovigen te spreken, zoals een deel van de Duitse bisschoppen dit graag wenst te zien. 

Het is daarom jammer dat er steeds meer energie lijkt te worden gestoken in het op - sluwe wijze - verdonkeremanen van de Leer, want dat is juist wat er op dit moment bij voorduur lijkt te gebeuren. En dat laatste brengt ons naar een bijbelcommentaar op de Openbaring van Johannes die het zesde zegel beschrijft: "En de zon werd zwart als een haren zak". De H.Victorinus zegt hierover: "de zon werd (zwart) als een haren zak, betekent: de helderheid van de Leer zal worden verduisterd door ongelovigen."

zondag 1 april 2018

Zalig Pasen! Christus is verrezen!

Lezing uit de Handelingen van de Apostelen: In die tijd nam Petrus het woord en sprak: Gij weet wat er overal in Judea gebeurd is: hoe Jesus van Nazaret zijn optreden begon in Galilea na het doopsel dat Johannes predikte en hoe God hem gezalfd heeft met de Heilige Geest en met kracht. Hij ging weldoende rond en genas allen die onder de dwingelandij van de duivel stonden, want God was met Hem. En wij getuigen van alles wat Hij in het land van de Joden en in Jeruzalem gedaan heeft. Hem hebben ze aan het kruishout geslagen en vermoord. God heeft Hem echter op de derde dag doen opstaan en laten verschijnen, niet aan het hele volk, maar aan de getuigen die door God tevoren waren uitgekozen, aan ons die met Hem gegeten en gedronken hebben, nadat Hij uit de doden was opgestaan. Hij gaf ons de opdracht aan het volk te prediken en te getuigen dat Hij de door God aangestelde Rechter is over levenden en doden. Van Hem leggen alle Profeten het getuigenis af, dat ieder die in Hem gelooft, door zijn Naam vergiffenis van zonden verkrijgt.  

zaterdag 31 maart 2018

Stille Zaterdag - Grafrust van de Heer

Lezing uit het Evangelie naar Lukas: Nu was er een man, Josef genaamd, die lid was van de Raad; maar hij was een braaf en rechtschapen man, die aan hun plannen en drijven geen deel had genomen. Hij was van Arimathea, een Joodse stad, en verwachtte ook zelf het Koninkrijk Gods. Hij ging naar Pilatus om het Lichaam van Jesus te vragen. Hij nam het af, wikkelde het in lijnwaad, en legde het in een graf, dat in de rots was uitgehouwen en waarin nog nooit iemand was neergelegd. Het was Vrijdag en de Sabbat brak aan.
De vrouwen, die met Hem uit Galilea waren gekomen, gingen mee, en zagen het graf, en hoe zijn Lichaam er in werd gelegd. Daarna gingen ze heen, en maakten specerijen en balsem gereed; maar op de Sabbat hielden ze de voorgeschreven rustdag.

Josef van Arimathea was lid van de Sánhedrin, de Joodse Raad, maar volgens Johannes was hij in het geheim een leerling van Jesus uit vrees voor de Joden. Enige tijd voor de veroordeling van onze Heer werd door het establishment namelijk besloten iedereen uit de Synagoge te bannen die openlijk een leerling was van onze Heer. In die dagen kon een ban ernstige gevolgen hebben, en daarom waren er mogelijk wel meer mensen die in het geheim leerling waren, maar dit niet durfden te zeggen uit vrees voor ernstige repressailles. Ook toen kende men in het Joodse land het begrip van de excommunicatie

Er moet wel worden bijgezegd dat de boosaardige oppositie van toen niet op elke Joodse man en vrouw van toepassing is, en ook heden ten dage nooit aan alle Joden mag worden toegerekend. Deze oppositie tegen Jesus kwam van een deel van Joodse gezag, en niet eens van het hele gezag. Dat wordt wel bewezen uit het verhaal van Josef van Arimathea, maar evenzo van Nicodemus. Ook in de Raad was er verdeeldheid, en niet iedereen deed mee aan de kwaadaardige veroordeling van Jesus in die dagen. Dat moeten wij als Katholieke Christenen nooit vergeten. Bovendien stond het Joodse volk in die dagen grotendeels achter Jesus en volgde Hem waar ze Hem maar konden vinden. De problemen kwamen in die tijd dus van een kleine groep van onruststokers. De overige en ook huidige Joden hebben daarom totaal niets te maken met deze onterechte veroordeling en kruisiging. 

Post Scriptum: Er is ook een vreugdevolle mededing te doen: deze avond, tijdens de Paaswake, zullen er in Frankrijk 4.258 mensen het H.Doopsel ontvangen en Katholiek worden. Een stijging van 40% in de afgelopen tien jaar. Zie daarvoor de link van dit twitterbericht.

vrijdag 30 maart 2018

Goede Vrijdag - Noveen Goddelijke Barmhartigheid

Lezing uit het Boek Exodus 12. Toen sprak de Heer tot Moses en Aaron in Egypte: Deze maand zal voor u de beginmaand zijn, de eerste der maanden van het jaar. Beveelt heel de gemeenschap van Israel: op de tiende van deze maand moet ieder voor zijn familie een lam nemen, één voor elk gezin. Indien het gezin voor een lam niet talrijk genoeg is moet hij er zijn naaste buurman bij uitnodigen; gij moet betreffende het lam het aantal personen berekenen naar wat ieder gewoon is te eten. Het lam moet zonder gebrek zijn, een mannelijk dier en één jaar oud; gij moogt het uit de schapen of geiten kiezen. Gij moet het bewaren tot de veertiende dag van deze maand, waarop heel de gemeenschap van Israel het in de avondschemering moet slachten. Vervolgens moeten ze het bloed ervan nemen, en er de beide deurposten en de bovendorpel mee bestrijken van de huizen waar ze het zullen eten. In diezelfde nacht moeten ze het vlees eten dat in het vuur gebraden moet zijn, met ongedesemde broden en bittere kruiden er bij. Niets ervan moogt gij rauw eten of in water gekookt; maar het moet in het vuur zijn gebraden, kop, poten en romp aan één stuk. Ook moogt gij niets tot de morgen bewaren; maar wat er van over is moet gij tegen de morgen verbranden. Zo moet gij het eten: uw lenden omgord, schoenen aan de voeten, uw stok in de hand en gij moet het eten met grote haast, want het is het Pascha van de Heer. Want in deze nacht zal Ik door Egypte trekken, in Egypte alle eerstgeborenen slaan van mensen en dieren en aan alle goden van Egypte mijn straffen voltrekken. Maar het bloed aan de huizen zal het teken zijn dat gij daar woont; en wanneer Ik dat bloed zal zien, zal Ik genadig aan u voorbijgaan.

Lam Gods dat de zonden van de wereld wegneemt, ontferm u over ons!

Post Scriptum: Vandaag op Goede Vrijdag begint weer de Noveen van de Goddelijke Barmhartigheid die Jesus geleerd heeft aan zuster Maria Faustina. Verder is het ook vandaag een officiële vasten- en onthoudingsdag. Op deze dag mag er dus geen vlees worden genuttigd en heeft men maar 1 volle maaltijd. 

Post Scriptum 2: Een aantal rabbijnen in Israel hebben onlangs de veroordeling van onze Heer Jesus Christus onder de loep genomen en ze vinden dat deze veroordeling van Hem onterecht was en hebben daarom deze veroordeling, die onder Joodse druk door Pontius Pilatus werd bekrachtigd, ongeldig verklaard. Dat mag natuurlijk ook wel eens gezegd worden. Ook onder de Joden bestaan gewoon goede mensen die onrecht ook niet zo goed kunnen verdragen. Laten we hopen dat de wederzijdse liefde tussen de Christenen en de Joden verder mag opbloeien!

woensdag 28 maart 2018

Witte Donderdag - Instelling H.Eucharistie

Op Witte Donderdag herdenkt de Kerk de instelling van de H.Eucharistie en het Sacrament van het Priesterschap. Maar in de ochtend van Witte Donderdag wordt ook het H.Chrisma gewijd door de bisschoppen. Het H.Chrisma is geen uitvindsel van een of andere prelaat om mensen mee te plezieren. De instelling komt van Christus zelf die de Apostelen heeft geleerd hoe zij dit H.Chrisma moesten bereiden en wijden. Nu zal menige protestant zeggen dat ze dit niet geloven, maar er is wel degelijk in de zeer vroege periode van de Katholieke Kerk de instelling van het H.Chrisma opgetekend. Daarvoor moeten we terug naar de periode van de derde eeuw na Christus toen Paus Fabianus de bisschop van Rome was. 

Paus Fabianus leefde tussen 236 tot 251 na Christus en vermeldt de bereiding van het H.Chrisma in het 54ste hoofdstuk van zijn tweede brief aan de oosterse bisschoppen. Paus Fabianus zegt daarin het volgende: "Onze voorgangers hebben van de Apostelen ontvangen en overgeleverd, dat de Heer Jesus Christus, na het Laatste Avondmaal met zijn Apostelen gehouden en hun de voeten gewassen te hebben, hen het Chrisma heeft leren bereiden." 

Dit voorval is niet opgetekend in de H.Schrift, maar werd mondeling door de Apostelen en hun opvolgers doorgegeven tot op de huidige dag. Dit is niet raar, aangezien Christus zelf ook niets opschreef maar alles mondeling aan zijn Apostelen doorgaf die op hun beurt de Leer mondeling weer doorgaven aan de volgende opvolgers. Deze ceremoniën bleven mogelijk geheim, waardoor er niets in de H.Schrift is opgetekend. Opvallend is wel dat de bereiding en de ingrediënten om het H.Chrisma samen te stellen en te wijden tot op de dag van vandaag dezelfde is gebleven. Het is daarom niet meer dan jammer dat het Protestantisme dit verworpen heeft, want het zijn juist deze H.Sacramenten (denk maar eens aan het H.Vormsel, Priesterschap, Ziekenzalving en het Doopsel) die de gelovige zoveel genaden meedelen. 

Toch echter hoor je in de H.Schrift bepaalde echo's van het gebruik van het H.Chrisma, zoals in de brief van de H.Apostel Jacobus (zie daarvoor Jacobus hoofdstuk 5 verzen 14 t/m 15). 

Is iemand van u ziek: hij roepe de priesters der Kerk; laat hen dan over hem bidden en hem zalven met olie in de Naam des Heren. En het gelovige gebed zal de zieke behouden, de Heer zal hem opbeuren; en mocht hij zonden hebben begaan dan zullen ze hem vergeven worden. 

Ook nu nog leert de Katholieke Kerk dat de Ziekenzalving de zonden vergeeft, zoals in de Jacobusbrief wordt uitgelegd. Het gebruik van het H.Chrisma is dus zeker geen bedenksel van de Roomse Kerk, maar is een realiteit die al een kleine 500 jaar in de Reformatie ten onrechte wordt ontkend. Niet iedereen denkt als protestant daar zo over, maar het is jammer dat de meerderheid er geen geloof aan hecht. En dit is ten onrechte, zoals Paus Fabianus in zijn brief al duidelijk maakte.

dinsdag 27 maart 2018

Boetevieringen zonder Biecht?

Er zijn parochies die wel degelijk het goede voorbeeld geven door ná de boeteviering - in de Goede Week - de mogelijkheid te geven om het Sacrament van Boete en Verzoening te ontvangen. Maar het lijkt erop dat niet iedereen in sommige parochies die mogelijkheid krijgt aangeboden. Zo bestaan er parochies waar het Biechthoren volledig lijkt te zijn ingestort, maar dat de boetevieringen wel altijd in de parochiekerk worden bezocht en ook dat iedereen naar voren komt om op het einde van de H.Mis het Lichaam van Christus te ontvangen. Ook wordt het gewetensonderzoek tijdens de boeteviering niet altijd volledig uitgesproken want er zijn gevallen bekend waarbij bepaalde zaken worden weggelaten. We hoeven maar te denken aan de zonden tegen de zuiverheid. De pastores hoeven niet alles in geuren en kleuren de gelovigen voor te schotelen en de gelovigen te vragen of ze daar mee ingestemd hebben, maar helemaal de zonden tegen de zuiverheid weglaten lijkt niet zo verstandig. Anders gaat men denken dat het geen zonden meer zijn, met alle gevolgen van dien.

Soms vraag je je wel eens af of er wel voldoende catechetische vorming bij de gelovigen heeft plaatsgevonden. Je merkt dat mensen gewoon binnen het uur - voordat de H.Communie wordt ontvangen - nog thuis zitten te eten en te drinken. Bij anderen heb je het idee of er wel éénmaal het Sacrament van de Biecht in het jaar werd ontvangen, zoals de vijf Geboden van de Kerk dat eist. En hoe vaak merk je niet dat bij een uitvaart iedereen naar voren komt om de H.Communie te ontvangen, zonder dat men in dat jaar ook de zondagse H.Eucharistie heeft bezocht? Hoe kan het dat wel iedereen naar voren komt, en de Biechtstoelen grotendeels leeg blijven? Of is een virus van zelf-absolvatie uitgebroken?

Om alles weer wat in herinnering te brengen wordt via deze link de brief van de Bisschoppen van Nederland afgedrukt over het Waardig Communiceren. De brief is zelf niet meer te vinden via een doorlink op het Katholiek Nieuwsblad, maar het grootste deel van de tekst staat nog wel online op de site van de krant zelf. Doe uw voordeel ermee.

zondag 25 maart 2018

Palmzondag - onze Heer wordt nog steeds gekruisigd

We vieren vandaag Palmzondag, de blijde intocht van Jesus in Jeruzalem. Maar die blijde intocht zou gauw gaan veranderen in een drama zonder weerga. Jesus wordt immers later door Judas verraden, gevangen genomen, voor de Hoge Raad gedaagd, alwaar het schuldig wordt uitgesproken. De Stadhouder, Pontius Pilatus bekrachtigt dit (zij het met tegenzin) in een verschrikkelijk vonnis: de Romeinse geseling, bespotting, mishandeling en met de kruisiging. 

Maar is het tegenwoordig wel anders gesteld als je Christen bent?

Op 10 maart j.l. protesteerde een kleine groep jonge katholieken onder leiding van de heer Hugo Bos tegen de homoseksualisering van de openbare ruimte in Nijmegen. Er waren posters verschenen waarin twee mannen de zonde van Sodom aan het praktiseren waren. De heer Hugo Bos wilde met een kleine groep een tegengeluid laten horen, maar er kwamen ook mensen op deze vreedzame betoging af die minder vreedzame bedoelingen hadden. We raden overigens aan om de beelden niet te bekijken die zijn opgenomen omdat er de meest gore blasfemische leuzen naar deze groep katholieken werden geslingerd. Rozenkransen werden door Antifa-leden afgepakt en kapot getrokken. Deze katholieken werden fysiek op straat aangevallen, sommigen werden gestompt en mensen met een camera werden bespuugd door dezelfde leden van AntiFa. Weer anderen kregen gliter in hun ogen gestopt. 
Men ziet hier hoe een vreedzaam protest zonder geweld, opzettelijk en gewelddadig wordt verstoord door mensen die hun mond wel vol lijken te hebben van tolerantie en verdraagzaamheid, maar als het op een daadwerkelijke uitvoer van die tolerantie aankomt, dan blijkt opeens die tolerantie verdwenen. Een van de katholieke deelnemers sprak zelfs na afloop van "hypocrieten". 
De heer Hugo Bos heeft inmiddels aangekondigd niet te gaan stoppen met dit protest. De politie was aanwezig, maar tolereerde wel heel erg vaak dat AntiFa-leden de katholieke groep fysiek konden belagen en uitschelden. Je kunt je verder ook afvragen hoe het komt dat het recht op protest door militante actiegroepen zomaar teniet kan worden gedaan. Of bestaat de Grondwet in Nederland niet voor katholieken? Verschillende vertegenwoordigers van politieke partijen stonden erbij te kijken, maar deden niets om de verstoring van dit protest ongedaan te maken.

Onze Heer Jesus Christus wordt nog steeds bespot en gekruisigd in zijn dienaren die het voor zijn Kerk en het geloof willen opnemen. Nog steeds wordt de Christen aangevallen en niet alleen in Syrië of Irak waar ISIS een ware terreurgolf tegen onze broeders ontketende. Nog steeds zijn er martelaren die bereid zijn voor het geloof te sterven en nog steeds bestaan er groeperingen die de Christenen blijven aanvallen wegens motieven die zij niet hebben of aanhangen. We hoeven het niet zo ver te zoeken in de wereld waar Christenvervolgingen plaatsvinden. Ze blijken ook in ons eigen Nederland voor te komen.

zondag 18 maart 2018

H.Josef bruidegom van de H.Maagd Maria

Van de Heilige Josef weten we niet meer dan hetgeen het Nieuwe Testament van hem meedeelt, in het zogenaamde kindsheidevangelie. Daaruit kennen wij hem als gewetensvol ten opzichte van Maria die hij tot echtgenote heeft gekozen. Bewust van zijn vaderlijke plicht met betrekking tot Jesus wordt hij daarom in het Evangelie gezien als een rechtvaardige of rechtschapen man, dat wil zeggen, trouw aan zijn verplichtingen jegens God en de mensen. 
Makkelijk was zijn leven niet. Het Heilige Huisgezin moest in kommervolle omstandigheden rondkomen en voor het opdragen van Jesus in de Tempel hadden ze een armen-offer moeten brengen: een paar tortels, of twee jonge duiven (zie Lucas 2;24). Wie in die dagen de middelen had moest volgens de Wet van Moses een lam en een tortel, of één jonge duif offeren. Voor de armen volstond in die dagen het offer van een paar tortels of twee jonge duiven. 
Josef overdenkte vaak hoe hij bepaalde dingen moest aanpakken, maar vaak genoeg kwam God via zijn engel tussenbeide om hem te helpen, zoals in de periode dat hij in stilte van Maria wilde scheiden (zie daarvoor Matteus 1;18-24). Gelukkig brengt de engel van God de H.Josef op andere gedachten waardoor de loop van de geschiedenis een goede wending kreeg.

Dramatisch is het verhaal over de vlucht naar Egypte waar de H.Josef samen met de H.Maagd Maria en het Kind Jesus halsoverkop, midden in de nacht, de wijk moesten nemen omdat de toenmalige machthebber van die dagen erachter was gekomen dat een Koning der Joden was geboren. Ook dan zie je de gehoorzaamheid van de H.Josef die ogenblikkelijk het bevel van de engel opvolgt. De H.Josef neemt ook hier zijn vaderlijke verantwoordelijkheid en vlucht met zijn gezin weg uit het Joodse land. Na de dood van koning Herodes keert hij - weer op het bevel van de engel - terug naar Israël. Maar ook bij de terugkeer wordt de H.Josef in een droom gewaarschuwd door een engel, waardoor het gezin zich niet in Judea vestigt, maar doorreist naar de stad Nazaret in Galilea. Hier groeit de jonge Jesus verder op, totdat Hij zijn openbare leven begint.

Wat kunnen wij leren van de H.Josef? Ten eerste: onverwoestbare trouw, trouw aan het huwelijksverbondnederigheid, vroomheid, zuiverheidverantwoordelijkheid nemen, en degenen die aan jouw zorgen zijn toevertrouwd niet in de steek laten en voor hen zorgen door arbeid te verrichten. En voor de pleegvaders onder ons: wees een heilige pleegvader naar het voorbeeld van de H.Josef. Verder zien wij trouw aan Gods raadgevingen en geloof in God, waarbij de menselijke zorgen door God zelf worden opgelost. 
Vele heiligen in de geschiedenis hebben vaak daarom hun toevlucht genomen tot de Heilige Josef via het gebed en zeggen zo vaak door de H.Josef geholpen te zijn. Daarom: laten we leren van de H.Josef en vaak onze toevlucht tot hem nemen. De Heer des Hemels heeft namelijk niet voor niets de H.Josef aangesteld als vader voor Jesus en Maria. Laten wij dat nooit vergeten.

In de liturgie van 19 maart: 2 Samuel 7;4-5a  12-14a en 16. Tussenzang: Ps 89 (88). Romeinen 4;13 16-18 en 22. Evangelie: Matteus 1;16 18-21 en 24a. Hoogfeest.

maandag 12 maart 2018

Het gezwets van de NOS over de Kerk

Soms vraag je wel eens af: wanneer nemen jullie eens een goed geïnformeerde redacteur Geestelijk Leven in dienst NOS? (Nederlandse Omroep Stichting). Want zo als het nú gaat, daar lusten zelfs de honden geen brood van. Alleen de titel van dit stuk al wat jullie geschreven hebben (zie link boven): Franciscus geliefd bij het volk, omstreden bij de kerkleiding. Alsof Paus Franciscus niet zelf tot die kerkleiding behoort, maar ach, dat is slechts maar een detail nietwaar? Alsof de vele honderdduizenden leken in de wereld geen probleem met deze Paus zouden hebben. Bekijk maar eens een paar afleveringen van Church Militant van Voris uit de Verenigde Staten. Dan komt u zeker wel tot een andere conclusie. En houdt eens op storm te lopen tegen onze Kardinaal Willem Eijk alsof hij de kwade genius van alles is!

Nee, het is zeker niet juist om te stellen dat de mensen boven de regels moeten staan, zoals jullie graag in de Kerk willen zien. Want dat zeggen corrupte politici namelijk ook altijd van zichzelf. Die doen niets anders dan boven de wet willen staan. En sinds wanneer levert dit geen heilloze weg op? Kijk maar eens naar al die landen waar de mensen boven de wet stonden: ISIS in Syrië is daar een afschrikwekkend voorbeeld van. Zal ik nog een voorbeeld geven NOS? De maffia in Italië. Ook die staat boven de wet. Dat is echt een geweldige ontwikkeling hoor als dat in de Kerk mogelijk zou zijn: iedereen mag naar hartelust de buurman vermoorden. Goh, wat zijn we dan gelukkig!

En nee, NOS. Het heeft niets te maken met aartsconservatisme. Dat zijn linkse slogans die geen enkele inhoud hebben. Waar het wel om gaat is om trouw aan het Geloof dat Onze Heer ons zelf heeft verkondigd en dat Hij ook onze trouw gevraagd heeft. Dat staat zelfs in het boek dat u zo weinig kent; de Heilige Schrift. Sla dat boek maar eens op wat de Heer zal doen met luie en slechte knechten!

En wat doet "theoloog" Frank Bosman in uw artikel eigenlijk? Deze man komt elke keer zijn eigen heterodoxe visie opdringen aan het geheel, en denkt ook nog voor iedereen in Katholiek Nederland te mogen spreken! Bovendien, een cultuurtheoloog, die Frank Bosman zelf zegt te zijn, daar bestaat maar één exemplaar van in de wereld: Frank Bosman zelf. En die heeft al helemaal niets van doen met het Katholiek geloof dat ons is overgeleverd. 

De NOS heeft het over een slinkende Kerk in Nederland, maar vergeet dat de Katholieke Kerk een wereldkerk is. Daar nemen de roepingen (priesters en religieuzen) alleen maar toe, en vele van die roepingen komen ook naar onze kerkprovincie. Dus zo negatief is de situatie nu ook weer niet. En ja hoor, het aantal katholieken slinkt in Nederland. Maar Jesus is ook slechts met 12 mannen begonnen. Mogelijkerwijs is de NOS dit waarschijnlijk vergeten. Absolute aantallen doen het misschien goed op de Aandelenmarkt, maar daar heeft de Kerk niet veel mee te maken. De Kerk is gesticht door onze Heer, en Hij roept de mensen voor zijn Kerk. Dat gaat namelijk al 2000 jaar zo NOS.

vrijdag 9 maart 2018

Interview Kardinaal Willem Eijk

De geloofscrisis heeft geleid tot een crisis in het geloof in absolute normen, in het bestaan van intrinsiek slechte daden, en daarom in het geloof dat sommige principes  niet onderhandelbaar zijn.

Kardinaal Willem Eijk (zie foto middelste persoon: Willem Eijk was toen nog Aartsbisschop) sprak met Il Timone over zijn land, Nederland, een volk dat een zeer sterke secularisatie heeft ondergaan en dat vooropliep bij alle zogenaamde “nieuwe rechten”, van contraceptie tot euthanasie. Een land waar ze in een indrukwekkend tempo kerken sluiten en die soms ombouwen tot restaurants of danslokalen. Op dit moment zegt minder dan 20 % van de bevolking dat ze katholiek zijn terwijl dat in 1970 40 % was. De aartsbisschop van Utrecht, Eijk, 65 jaar oud, was voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie tot 2016, en is door Benedictus XVI in 2012 tot kardinaal gecreëerd. Hij is arts, filosoof en deskundig theoloog met betrekking tot bio-ethische vragen. Hij nam de uitnodiging aan vragen te beantwoorden en zei veel belangrijke dingen in het huidige kerkelijke en sociale debat.

“Het begon met de toelating van euthanasie in sommige duidelijk omschreven gevallen”, zei hij bij de beschrijving van de dramatische situatie in Nederland, “maar we zijn daarna steil omlaag gegaan wat in het Engels “the slippery slope” (het hellend vlak) wordt genoemd en dat uitloopt op uitkomsten die zeer verontrustend zijn.

De “verschillende interpretaties” van hoofdstuk 8 van Amoris Laetitia die we in de katholieke wereld kunnen opmerken, “veroorzaken verwarring” in de Kerk en de Kardinaal zou blij zijn als “de paus helderheid in de zaak zou brengen, bij voorkeur in de vorm van een of andere magisteriëel document”. Toelating tot de eucharistie voor hertrouwd gescheiden paren mag niet gebeuren, zonder hun vaste voornemen voortaan als broer en zus te leven, aldus de Kardinaal.

Eminentie, na wetten die echtscheiding, abortus, reageerbuisbevruchting en homoverbintenissen toestaan, is er nu in Italië een wet goedgekeurd die min of meer rechtstreeks de deur open zet voor euthanasie. Wat denkt u van deze wet?

Menselijke wetten dienen gebaseerd te zijn op de morele natuurwet, die haar wortels vindt in de onvervreemdbare waardigheid van de menselijke persoon, die door God naar zijn beeld geschapen is. Zodra een menselijke wet een opening biedt, hoe klein ook, naar een handeling die de waardigheid van de menselijke persoon aantast, is er het risico dat we de totale eerbied voor die waardigheid ondermijnen.

In Nederland is de secularisatie al een hele tijd bezig. Hoe is die begonnen?

Na de invoering van de hormonale contraceptie in 1964 kwam het probleem op van de ongewenste zwangerschappen  waarvoor abortus als een remedie werd voorgeschreven. Midden jaren zestig bestond het idee dat dit maar een paar gevallen per jaar zouden zijn, maar momenteel – en dat is al enige tijd zo – ligt het aantal van uitgevoerde abortussen op meer dan 30.000 per jaar. Maar ook dit aantal is betrekkelijk laag omdat het merendeel van de jonge vrouwen de pil gebruikt vanaf een leeftijd van 12-13 jaar op initiatief van hun ouders die bang zijn dat hun dochters zwanger zullen worden. Zodoende blijft Nederland erg trots op het feit dat ze relatief weinig zwangerschap bij adolescenten hebben. De situatie veroorzaakt ook een probleem in de vorming van jongeren, omdat het wijd verspreide gebruik van de pil op zo’n jonge leeftijd niet helpt bij het ontwikkelen van de deugd van kuisheid, dat wil zeggen de integratie van driften en seksuele gevoelens in een totale wederzijdse zelfgave, zoals die gebeurt in een huwelijk of in een celibatair leven.

Wat betreft euthanasie is uw land waarschijnlijk het meest “vooruitstrevend” in de wereld.

In de late zeventiger en de vroege tachtiger jaren werd er in Nederland een discussie gevoerd over de toepassing van euthanasie (gedefinieerd als levensbeëindiging door een arts op verzoek van een patiënt) en van hulp bij zelfdoding, maar alleen in geval van de terminale fase van een ongeneeslijke lichamelijke ziekte. Later werd levensbeëindiging buiten die terminale gevallen ook langzamerhand aanvaard. Zodoende begon men in de negentiger jaren te spreken over euthanasie of hulp bij zelfdoding in gevallen waarin patiënten leden aan psychiatrische aandoeningen of ook in geval van dementie. Een nieuwe grens werd overschreden met het zogenaamde “Groningen-Protocol”, een overeenkomst tussen neonatologen en de officier van justitie in Groningen. Hierin werd bepaald dat een arts die het leven van gehandicapt pasgeboren kind beëindigde, niet zou kunnen worden vervolgd als hij een reeks zorgvuldigheidmaatregelen respecteerde. Vanuit dit plaatselijke protocol werd er een regeling op nationaal niveau opgesteld voor de levensbeëindiging van pasgeboren gehandicapte kinderen. In oktober 2016 kondigde de vorige regering aan dat zij een nieuwe wet wilde ontwikkelen die hulp bij zelfdoding mogelijk moest maken voor mensen die niet aan een of andere somatische of psychische ziekte lijden maar die van mening zijn dat vanwege gevoelens van eenzaamheid, ouderdom of afgenomen mobiliteit hun leven “voltooid” is, dat wil zeggen dat het niet langer de moeite waard is om geleefd te worden en dus kan worden beëindigd. In onze huidige regering zitten nu twee christelijke partijen die tegen een dergelijke wet zijn. Maar een parlementslid van een links-liberale partij wil wetgeving indienen die hulp bij zelfdoding toestaat, niet per se door een arts, als het leven als “voltooid” wordt beschouwd, en dat voor mensen die ten minste 75 jaar zijn.
Dit korte voorbeeld laat zien dat de criteria voor levensbeëindiging steeds opgerekt worden, en dat de eerbied voor het menselijk leven en voor de waardigheid van de persoon steeds minder wordt. De deur die eens op een kier stond, staat uiteindelijk helemaal open. Beginnen met het toelaten van euthanasie in bepaalde, precies omschreven, gevallen, zet ons op een hellend vlak. Als je eenmaal een voet hebt gezet op dat hellend vlak, dan glijd je sneller dan je dacht naar beneden.

Is er eenzelfde soort hellend vlak dat geleid heeft tot het huwelijk personen van hetzelfde geslacht?

Nederland was het eerste land dat in 2001 het zogenaamde homohuwelijk legaliseerde. Het is in een bepaald opzicht waar dat we ook hier te maken hebben met een hellend vlak. De legalisatie van de hormonale contraceptie in de vroege jaren zestig gaf de suggestie dat een seksuele handeling moreel gescheiden kan worden van de voortplanting. Toen de cultuur eenmaal aan dit idee gewend was geraakt, kwamen we tot de conclusie dat ook andere seksuele handelingen, die niet direct gericht waren op voortplanting, moraal aanvaardbaar zijn, waaronder dus ook homoseksuele handelingen. Het is van wezenlijk belang dat we er ons van bewust zijn dat deze zaken onderling met elkaar verbonden zijn: als we één element van de seksuele moraal veranderen, lopen we tenslotte het risico alles radicaal te veranderen zonder dat we ons dat tevoren hadden gerealiseerd.

Het lijkt erop dat veel katholieken die in de politiek zitten, de zogenaamde “niet-onderhandelbare principes” (de verdediging van het leven, het natuurlijke gezin, en de vrijheid van opvoeding) vergeten zijn.

De paragrafen 73-74 van de encycliek van paus Johannes Paulus II, Evangelium Vitae, staan toe dat katholieke politici onder bepaalde voorwaarden – te weten met respect voor de voorwaarden van de algemene beginselen betreffende de medewerking aan het kwade – mogen stemmen voor een wet, bij voorbeeld een meer beperkende wet rond abortus [sic], zelfs als men te maken heeft met een intrinsiek slechte wet, in een poging het aannemen van verdergaande wet te voorkomen. Politici die op die manier het aantal abortussen beperken, mogen deze daad zien als een bijdrage aan het algemeen welzijn. Afzonderlijke katholieke politici hebben in die zin hun stem ten gunste van een wet vóór abortus en euthanasie verdedigd, hoewel we ons kunnen afvragen of ze wel alle voorwaarden zoals die in Evangelium Vitae staan, zijn nagekomen en of hun stem werkelijk uitgelegd mag worden aan een bijdrage aan het algemeen welzijn. Welnu, los van het feit dat veel katholieke politici tegenwoordig misschien minder goed zijn voorbereid op de dialoog over de niet onderhandelbare principes om te komen tot een ethisch gerechtvaardigd compromis, vrees ik dat velen van hen die principes  zelfs niet langer zien als niet onderhandelbaar.

Wat is volgens uw mening de oorzaak van deze situatie?

De crisis in het geloof heeft altijd zijn weerslag op de morele overtuigingen die onlosmakelijk met het geloof verbonden zijn. De huidige crisis van het geloof in Christus heeft geleid tot een crisis in het geloof in algemene normen, het bestaan van intrinsiek slechte handelingen en daarmee het feit dat bepaalde principes niet onderhandelbaar zijn. Maar “we moeten God meer gehoorzamen dan de mensen” (Hand. 5, 29). Menselijke wetten moeten beantwoorden aan de zedelijke natuurwet, die de waardigheid van de mens veilig stelt en die voortkomt uit de orde die God aan zijn schepping gegeven heeft.

Eminentie, u hebt gezegd dat nodig is dat we in de Kerk een document hebben over het thema van de gender. Wat de huidige situatie in Nederland? Wat zijn de consequenties voor de toekomst?

De Verenigde Naties, andere internationale instituties en afzonderlijke naties stimuleren de verspreiding van de gendertheorie in het sociale leven, met name door middel van de wereld van het onderwijs. Daarom is er dringend een document van het Leergezag  nodig, dat de leer van de Kerk uitlegt over de wezenlijk banden tussen geslachten, de sociale rol van man en vrouw en de biologische seks, uitgaande van een christelijk mensbeeld waarvoor het lichaam, inclusief de seksualiteit, een intrinsieke dimensie is van de persoon. Het biologisch onderscheid tusse man en vrouw is ook een deel van het scheppingsplan van God: “en God schiep de mens naar zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem: man en vrouw schiep hij hem” (Gen. 1, 27). Dit betekent dat het seksuele onderscheid iets te maken heeft met het geschapen zijn naar Gods beeld, en daarom in zichzelf iets weerspiegelt van de Drie-ene God, die in zichzelf gemeenschap is van Drie Personen, van elkaar onderscheiden in hun wederzijdse relaties.
Sinds 1985 kun je in Nederland aan een rechtbank vragen je geslacht te veranderen op je geboortebewijs. Sinds 2014 mag iemand die tenminste 16 jaar is een verklaring van een deskundige  laten zien aan in een centrum voor genderdysforie en vragen om verandering van hun geslacht op het geboortebewijs en in hun paspoort door een ambtenaar, zonder instemming van een rechter, of een medische verklaring, en ook zonder toestemming van de ouders. Al in de zeventiger jaren werd het eerste centrum voor genderdysforie geopend in het Universiteitsziekenhuis aan de Vrije Universiteit van Amsterdam waarvan de chefarts in 1988 de eerste professor in de “transseksuologie” in de wereld werd. De medisch-hormonale behandeling voor een sekseverandering en ook de noodzakelijke chirurgische ingrepen worden voor het grootste deel gedekt door de basisverzekering die voor iedereen verplicht is. In de zeer nabije toekomst zullen het vooral jonge mensen zijn die, beïnvloed door onderwijsprojecten die de gendertheorie promoten, niet meer de intrinsieke waarde van de biologische seksualiteit begrijpen en die gender zullen zien als een voorwerp van vrije keuze voor het individu, los van de biologische sekse. Dit heeft al een diepe weerslag gehad op de wijze waarop men het gezin ziet (en zal dat nog meer hebben), waarop men huwelijk en seksualiteit ziet. En dat is het enorm moeilijke terrein voor de katholieke kerk om haar leer te verkondigen. En dit is niet alleen waar op het terrein van seksuele moraal en huwelijksmoraal maar ook op het terrein van de sacramentele theologie van de Heilige Wijdingen: zonder de erkenning of het begrip van de wezenlijke betekenis van het biologisch onderscheid tussen man en vrouw, kan men de analogie niet verstaan van de verhouding tussen Christus en de Kerk met de verhouding tussen een man en zijn vrouw (Ef. 5, 21-33), en zo kan men niet begrijpen waarom alleen een man priester gewijd kan worden.

In januari heb u een interview gegeven in het Nederlandse dagblad Trouw waarin u de controversiële kwestie behandelde van de toelating tot de sacramenten van gescheiden hertrouwde paren, een thema dat de vrucht is van het synodale proces. Kunt u uw gedachten hieromtrent herhalen?

De vraag of het mogelijk is dat we ermee kunnen instemmen dat de zogenaamde burgerlijk hertrouwd gescheidenen de sacramentele absolutie ontvangen en dus de communie, verdeelt de Kerk. We worden geconfronteerd met een debat, soms erg heftig, op elk niveau, tussen kardinalen, bisschoppen, priesters en leken.
De bron van verwarring is de postsynodale exhortatie Amoris Laetitia, geschreven door paus Franciscus aan het eind van de Gezinssynodes van 2014 en 2015. De verwarring betreft vooral paragraaf 305 van de exhortatie. We zien dat sommige bisschoppenconferenties pastorale regelingen hebben ingevoerd die inhouden dat de gescheiden hertrouwden tot de communie kunnen worden toegelaten met een serie voorwaarden en na een periode van pastorale onderscheiding door een priester die hen begeleidt. Daarentegen sluiten andere bisschoppenconferenties deze mogelijkheid uit. Wat waar is in plaats A, kan niet onwaar zijn in plaats B. Deze verschillende interpretaties van de exhortatie, die betrekking hebben op leerstellige kwesties, veroorzaken verwarring onder de gelovigen. Daarom zou ik blij zijn als de paus helderheid zou scheppen in deze zaak, bij voorkeur in de vorm van een of ander leerstellig document. Ik heb aan beide synodes over het gezin deelgenomen en ik heb gezegd dat we niet kunnen toestaan dat gescheiden en burgerlijk hertrouwde mensen de communie ontvangen. Ik heb deze opvatting ook gepubliceerd in een artikel in een boek dat bijdragen van 11 kardinalen bevatte (Eleven Cardinals speak on Marriage an the Family, Ignatius Press, 2015).

Kunt u kort uw standpunt uitleggen?

Jezus zelf heeft gezegd dat het huwelijk onontbindbaar is (Mt. 5, 32; 19, 9; Mc. 10, 11-12; Lc. 16, 18). Jezus lijkt in het evangelie van Mattheüs (19, 9 vgl. 5, 32) een uitzondering toe te laten, dat wil zeggen dat men zijn vrouw kan verstoten “in het geval van onwettige verbintenis”. De precieze betekenis van het Griekse woord porneia, hier vertaald als "onwettige verbintenis", is onzeker. Het meest waarschijnlijk betekent het een incestueuze verbintenis aangegaan binnen de verboden graden (vgl. Lev. 18, 6-18 en Hand. 15, 18-28). Het meest diepgaande argument is dat iemand niet kan instemmen met de communie van gescheiden hertrouwden op basis van de analogie van de relatie tussen man en vrouw, die is als de relaties tussen Christus en de Kerk (Ef. 5, 23-32). De relatie tussen Christus en de Kerk is een totale wederzijdse zelfgave. De totale zelfgave van Christus aan de Kerk wordt gerealiseerd in de gave van zijn leven op het kruis. Deze totale zelfgave komt tegenwoordig in het sacrament van de Eucharistie. Wie deelneemt aan de eucharistie moet bereid zijn zichzelf totaal te geven. Zo deelt hij in de totale zelfgave van Christus aan de Kerk. Wie echter scheidt en burgerlijk hertrouwd, terwijl het eerste huwelijk niet is nietig verklaard, doet de totale wederzijdse gave die het eerste huwelijk inhoudt, geweld aan. Het tweede burgerlijke huwelijk is niet een echt en eigenlijk huwelijk. De schending van de totale zelfgave van het eerste huwelijk wat nog steeds geldigd is, en de afwezigheid van de wil om in te stemmen met deze totale zelfgave, maakt de persoon in dat tweede huwelijk onwaardig om aan de eucharistie deel te nemen die immers de totale zelfgave van Christus aan de Kerk tegenwoordig stelt. Dit neemt echter niet weg dat de hertrouwd gescheidenen kunnen deelnemen aan de liturgische viering, de eucharistie inbegrepen, zonder de communie te ontvangen en dat de  priester hen pastoraal moet begeleiden.
In het geval waarin de hertrouwd gescheidenen niet in staat zijn uit elkaar te gaan, bijvoorbeeld van de verplichtingen jegens wederzijdse kinderen, kunnen ze tot de communie of tot het sacrament van de biecht worden toegelaten, alleen als zijn de voorwaarden vervullen die vermeld staan in paragraaf 84 van Familiaris Concortio en in paragraaf 29 van Sacramentum Caritatis. en van die voorwaarden is dat zij het vaste voornemen moeten maken als broer en zus te leven, dat zeggen dat ze moeten stoppen met seksuele betrekkingen.

Vertaling uit het Engels uit onePeterfive
door C. Mennen pr

5 maart 2018

maandag 5 maart 2018

Website Getijdengebed aangepast

Misschien is het iemand al opgevallen dat het inloggen op de website van de Tiltenberg in Nederland (voor het Getijdengebed) is aangepast. Vroeger kon je met een simpel wachtwoord (brevier) inloggen, maar dat is sinds kort veranderd. Er wordt nu gevraagd om je te registeren met een e-mailadres en een zelf bedacht wachtwoord. Overigens is het wel raadzaam om een uniek wachtwoord te kiezen dat geen relatie heeft met je eigen persoon - en zeker ook geen wachtwoord te gebruiken die je bij andere websites doet inloggen. Het probleem is soms dat wachtwoorden bij hacks worden buitgemaakt en het is inmiddels al bekend dat er botnets bestaan die met gestolen wachtwoordlijsten miljoenen keren per dag bij andere websites automatisch proberen in te loggen. Gebruikt u dus een wachtwoord voor de website van het Getijdengebed en het zelfde wachtwoord ook bijvoorbeeld voor uw bank, dan is dat echt vragen om problemen als uw wachtwoord wordt buitgemaakt bij een hack.

Tegenwoordig is het mogelijk om wachtwoorden op te slaan in een zogenaamde wachtwoordmanager. Nog beter is het om een wachtwoordzin te gebruiken met spelfouten erin. Dan is het kraken van zo'n wachtwoordzin werkelijk een onbegonnen opgave. Bovendien is een wachtwoordzin makkelijker te onthouden dan een wachtwoord. De website van het Getijdengebed vindt u via deze link.  Registeren kost maar een paar minuten.

zaterdag 3 maart 2018

Jesus reinigt de Tempel

In het Evangelie naar Johannes hoofdstuk 2;13-25 (derde zondag Veertigdagentijd) lezen we hoe Jesus in Jeruzalem aangekomen de duiven- en runderenverkopers en de geldwisselaars uit de Tempel verwijderd. Kennelijk is er een vorm van profanatie in de Tempel binnengedrongen die in strijd is met de heilige plaats. Want als het allemaal zo goed zou zijn geweest, zou Jesus nooit tegen deze duivenverkopers en geldwisselaars opgetreden zijn. De Kerkvaders, zoals de H.Augustinus bijvoorbeeld, hebben zeer diepzinnige dingen geschreven over dit stuk Evangelie in de z.g. Bijbelcommentaren. Misschien dat dit iets te ver zou voeren voor de lezers, want het is natuurlijk van veel groter belang om 'de les' uit dit stukje Evangelie te halen en dit op je eigen leven toe te passen. 

De Joden vroegen welk teken Hij kon geven waarom Hij de duivenverkopers uit de Tempel werkt, antwoordt Hij: "breek deze tempel af, en na drie dagen zal Ik hem doen herrijzen". Daarbij sprak Hij niet over de Joodse Tempel, maar over de Tempel van zijn eigen Lichaam, zoals de H.Apostel Johannes in vers 21 uitlegt.
Maar evengoed kan de tempel ook op ons worden toegepast. In ons woont de H.Geest en de Heilige Apostel Paulus waarschuwt ons om de eigen tempel niet te gronde te richten door ontucht (zie daarvoor o.a. 1Korintiërs 6; 18-19 en het stukje daarvoor). Ook kunnen we zien dat het niet de mensen zijn die hun eigen tempel reinigen, maar dat dit door Christus wordt gedaan en deze taak wordt radicaal aangepakt. Wie immers in het H.Sacrament van de Biecht met oprecht berouw zijn zonden belijdt, zal van die zonden ontslagen worden door de Absolutie die de priester uitspreekt. Hierdoor ontstaat een reiniging in jezelf en rekent God die zonden je niet meer aan.

We moeten echter ook ons best doen om te voorkomen dat onze tempel,  door wat dan ook, wordt ontheiligd of geprofaneerd. De Kerk heeft in het Leergezag voldoende zaken naar voren gebracht waardoor wij een heilig leven kunnen leiden. Dat betekent dus een authentieke uitleg van de encyclieken van de Heilige Paus Johannes Paulus II en de encycliek Humanae Vitae van Paus Paulus VI en niet de valse interpretaties die men er vandaag graag aan wil geven. Wie echt oprecht als katholiek Christen de zuivere Kerkelijke Leer wil volgen en dit moeilijk vindt - omdat hij of zij de genade ontbeert - dan kan men God nog altijd om hulp vragen in Sacrament en gebed. Het is dus niet waar zoals sommigen beweren dat het uitvoeren van Gods Geboden te moeilijk zou zijn: wie om genade vraagt aan God voor een beter en zuiver Christelijk leven zal die genade zeker verkrijgen als dit voor zijn zieleheil noodzakelijk is.

dinsdag 13 februari 2018

Aswoensdag - verplichte vasten en onthoudingsdag

Op woensdag 14 februari vieren we het begin van de 40-dagentijd, de vastentijd die loopt van Aswoensdag tot Pasen. Die periode is precies 46 dagen, maar de zondagen worden niet meegerekend. Dus blijven er 40 dagen over.
De enige nog verplichte vasten- en onthoudingsdagen in Nederland zijn Aswoensdag en Goede Vrijdag. Op deze dagen wordt er geen vlees gegeten en nuttigt men maar één volle maaltijd. Vis eten mag, maar men kan het oude gebruik handhaven door geen vlees, jus (met vlees) en soep met vlees te gebruiken. Tussendoor mag er wel 's morgens en 's avonds wat gebruikt worden, want het vasten mag ook niet met een té grote gestrengheid worden doorgevoerd. De leeftijd waarop men verplicht als gelovige moet onthouden (maar niet vasten) is vanaf 14 jaar. Vanaf 21 jaar tot 59 jaar geldt dan het verplichte vasten en onthouden bij meerderjarige gelovigen. Wie van het kerkelijke voorschrift van vasten ontslagen wil worden moet daarvoor dispensatie aanvragen.
In de ochtend of de avond gaan wij naar de H.Mis en ontvangen het Askruisje op ons voorhoofd. As is een teken van boete. We vinden op veel plaatsen in de Bijbel hoe de Joden as over zich heen strooiden als teken van boete (zie ook het Boek Job)

De bedoeling van vasten is vooral innerlijk. Tijdens de vastenperiode dienen wij ons nederig te maken voor God en boete te doen en zeker niet te handelen zoals beschreven in Jesaja hoofdstuk 58 vers 3 tot 5. Dat is geen vasten waar God behagen in heeft. Daarom worden wij uitgenodigd vriendelijk en hulpvaardig te zijn naar elkaar opdat ons vasten door God echt aanvaard wordt. Het boete doen en de aanvaarding van het kruis in navolging van Christus is een gebod van de Heer zelf en blijft dus bestaan. De gelovige legt zich toe op verstervingen, de werken van naastenliefde en op het gebed. De keuze van de boete kan aan ieder afzonderlijk, aan het gezin of de gemeenschap worden overgelaten. Ziet u een noodlijdende, steek hem of haar dan de hand toe op de manier die u kunt geven. Probeer zoveel mogelijk goed te doen aan elkaar. 

Voorbeelden van onthouding boven de verplichte onthouding zijn bijvoorbeeld: minder roken, minder (alcohol) drinken, minder tv-kijken, minder computerspelletjes spelen, minder of niet snoepen (koek of snoep) om maar een aantal dingen te noemen en wat vaker het Heilig Sacrament van Boete en Verzoening en de H.Mis te bezoeken.
Boete hoeft niet groot zijn, maar moet vooral klein zijn en veel. Zo zijn er gelovigen die bijvoorbeeld 40 dagen lang geen boter op de boterham smeren en in plaats van koffie of thee, water drinken bij het het ontbijt en de lunch. Er zijn dus mogelijkheden te over om boetewerkjes te vinden. In de Dialoog van de H.Catharina van Siëna wordt aangeraden om te groeien in de deugden via de boetedoening.

Het zal duidelijk zijn dat de voorschriften van vasten- en onthoudingsdagen verschillen per kerkprovincie, en dus is de gelovige gehouden de regels van de eigen kerkprovincie op te volgen. De Nederlandse regels die hierboven beschreven zijn verschillen met die in België en andere landen.

Paus Paulus VI heeft over het vasten het volgende verklaard: "Daar waar grotere welstand heerst, zal men een teken van onthechting moeten stellen, opdat de kinderen van de Kerk niet meegesleept worden door de geest van de wereld en men gelijktijdig die broeders, die van honger en van armoede te lijden hebben, over nationale en continentale grenzen heen, de helpende hand kan bieden." Wat wij dus aan geld uitsparen met deze veertigdagentijd, dat kan aan de armen gegeven worden.

zaterdag 10 februari 2018

De genezing van een lepralijder

Op de voorlaatste zondag vóór Aswoensdag, lezen we over de genezing van een lepralijder door Jesus. Volgens de Wet van Moses was het een voorschrift om lepralijders af te zonderen. Ze moesten buiten het kamp blijven totdat zij weer rein waren verklaard door de priesters.  Wie aan lepra leed, moest volgens de Wet buiten het kamp roepen dat hij onrein was, de kleren moesten gescheurd zijn, de baard bedekt en de haren moesten worden losgehangen (zie Boek Leviticus hoofdstuk 13; vers 1-46). Ook Jesus heeft eerbied voor de Wet van Moses, want Hij beveelt de genezene zich te "laten tonen aan de priesters", zodat het bewijs voor genezing kon worden geleverd. 
Wie het stukje Evangelie over de lepralijder leest moet wel ontroerd raken over het medelijden die de Heer had met de arme zieke. Niet zelden werden deze mensen de grootste verschoppelingen in de geschiedenis van veel landen. Heden ten dage is de situatie niet anders. Er bestaan landen waar de lepralijders nog voor minder worden aangezien dan kastlozen. De kastlozen hebben nog de stoep om te slapen, maar de lepralijders hebben niets om hun hoofd op te leggen...

Maar mogelijk is in die tijd, zoals door Lukas is opgetekend, al een bepaalde vooringenomenheid bij het establishment te bespeuren, want onze Heer draagt de voormalige lepralijder op te zwijgen over zijn genezing voordat hij de priester heeft gezien. Het is zeker dat onze Heer ons leert om elk nutteloos uiterlijk vertoon te vermijden. Dat doet de genezen man echter niet. De man gaat overal rondvertellen dat hij genezen is door onze Heer, zodat Jesus niet meer in het openbaar in de stad kon komen (zie Markus 1;45). Het is niet uit te sluiten dat er toen al problemen waren met de erkenning van de wonderen die Hij deed. 

In feite gaf Jesus de genezen man het bevel de voorgeschreven offers te brengen, omdat de Wet in zijn volledigheid van kracht bleef tot en met de Passie van de Heer waarin op Golgotha een volmaakt offer werd gebracht. Vanaf dat moment werden alle offers die de Wet voorschreef verdreven en was het volmaakte offer van kracht. Dit geldt nu tot op de huidige dag.

Gebed: Heer onze God, waar uw woord weerklinkt en Gij het hart raakt van een mens, wordt alle onreinheid weggenomen. Maak ons ontvankelijk voor uw woord, laat ons nooit twijfelen aan uw vergeving, maar steeds weer verkondigen dat Gij ons vrijgesproken en gereinigd hebt in Jesus Christus uw Zoon, die met U leeft in de eeuwen der eeuwen, Amen. (uit: Nederlandstalig Brevier)

Post Scriptum: Op deze dag (zondag 11 februari) herdenken wij ook Onze Lieve Vrouw van Lourdes

zondag 4 februari 2018

De Ziekenzorg - vijfde zondag door het jaar

Misschien dat er mensen zijn die zich afvragen of hebben afgevraagd waarom er vroeger ziekenhuizen bestonden waar mannelijke en vrouwelijke religieuzen de zorg voor de zieken en lijdenden op zich namen? Het antwoord kunnen we lezen in het Evangelie van de vijfde zondag door het Jaar (B-lezingen cyclus), waarin onze Heer Jesus Christus ons letterlijk voorgaat in de zorg voor zieken en noodlijdenden. Het is een echte daad van naastenliefde en mededogen die wij voor de zieken kunnen toedragen. Jesus gaf - via zijn voorbeeld - ons ook de taak de zorg voor zieken en lijdenden te onderhouden, dus de Katholieke ziekenzorg in ziekenhuizen is een echt Christelijk gegeven. Er was immers niemand die de ziekenzorg op zich nam. En wat meer was: het was gratis, aangezien de religieuzen een gelofte van armoede hadden afgelegd. Op de afbeelding: Jesus geneest de schoonmoeder van de H.Apostel Petrus. 

Tegenwoordig is de ziekenzorg in grote ziekenhuizen ter hand genomen, waar niet alleen de religieuzen, maar ook het Kruis van onze Heer Jesus Christus opzettelijk is verdreven. De Rooms Katholieke ziekenzorg werd in Nederland binnen een periode van een halve eeuw om zeep geholpen. Nu zijn de kosten van onze ziekenzorg letterlijk de pan uitgerezen waardoor de mensen met een heel klein inkomen hun zorgkosten niet meer kunnen betalen. Dit alles met dank aan de politici in Den Haag, die het allemaal zo goed wisten en de bevolking ook nog kwamen vertellen dat de zorg echt "goedkoper" zou worden. Intussen hoor je verhalen van mensen die niet behandeld kunnen worden omdat een eenvoudige behandeling een torenhoge rekening tot gevolg heeft. Hoever heeft het zo kunnen komen?

Het moet maar gezegd worden dat de huidige gezondheidszorg in Nederland een gigantisch kostenverslindend apparaat is geworden waar iedereen met de nodige zorg naar zit te kijken. Intussen wordt die zorg elk jaar duurder en duurder en niemand lijkt deze waanzin te kunnen stoppen.

Het is maar niet te hopen dat die zorg in Nederland zó duur wordt dat ze een "zorg voor en van de rijken" gaat worden. Misschien wordt het tijd dat onze vrouwelijke en mannelijke religieuzen weer toestemming gaan krijgen die zorg ter hand te nemen. Want zo kan het echt niet langer.

Lezing: Evangelie naar Marcus, hoofdstuk 1, verzen 29-39.

Post Scriptum: Als Katholieke Christenen kunnen wij ook op geestelijk vlak veel doen. Als iemand in uw buurt ziek is of een noodlijdende, zeg dan tegen deze persoon dat u voor hem of haar zult bidden. Ook een devotiekaars aansteken in een Kapel of kerkgebouw behoort tot de mogelijkheden. Zo zult u met goede woorden de zieke sterken in zijn lijdensweg. En als de Heer het raadzaam vindt om deze zieke te genezen, dan zal het zeker gebeuren. Dus zeg uw gebed toe aan hen die ziek zijn.

vrijdag 2 februari 2018

2 Februari - Maria Lichtmis

Volgens de Joodse wet moest elk mannelijk dier van het vee, maar ook elk mannelijk mensenkind aan de Heer worden opgedragen en worden vrijgekocht (voor meer uitleg, zie de H.Schrift teksten beneden). Ook voor het Kindje Jesus gold die wettelijke bepaling volgens de Wet van Moses.

Opvallend is dat in sommige protestante kerken wel de Presentatie des Heren is blijven bestaan, maar dat dit vervolgens ontdaan is van de Moeder van God, alsof zij zelf niet aanwezig was in de Tempel om haar Goddelijk Kind aan de Heer op te dragen. Maar wie de H.Schrift (Evangelie naar Lucas) er zelf eens op naslaat, komt wel tot een andere conclusie. 

Naar het gebruik van de oude Kerk in Jeruzalem herdenken wij dus op deze dag hoe het Kind Jesus, volgens de voorschriften van de Joodse Wet aan God werd opgedragen, veertig dagen na zijn geboorte. De Nederlandse naam 'Maria Lichtmis' herinnert aan de lichtprocessie die in onze kerken worden gehouden, voordat de H.Mis wordt opgedragen, en als een hulde aan de Heilige Maagd Maria wordt gezien. Maar volgens de Liturgie van deze dag heeft het als betekenis onze opgang naar het Huis van God waar wij de Heer ontmoeten in de H.Eucharistie, in het breken van het Brood, voordat Hij wederkomt in heerlijkheid.

Om meer inzicht te krijgen in de Wet van Moses, kan men de H.Schrift erop naslaan. Het betreft hier de volgende lezingen: Exodus 13; 1-3a. 11-16. In het Nieuwe Testament: Evangelie naar Lucas, hoofdstuk 2; 22-40 en 22-23.

Allen een heel fijn en devoot Maria Lichtmis toegewenst!

zondag 28 januari 2018

Is een oorlog gaande in de Kerk?

Bij de wisseling van de wacht in België, werd een zeer goed initiatief van Aartsbisschop Léonard meteen ter ziele gedragen. Het betrof hier de Fraterniteit van de Heilige Apostelen. Dit ter ziele dragen in 2016 werd niet gedaan omdat de Fraterniteit slecht werk had afgeleverd en ook niet omdat de mensen de Kerk massaal de rug toekeerden, nee, integendeel. Het ging juist goed met het kerkbezoek en de belangstelling was juist groeiende. Nochtans werd kort na het vertrek van Aartsbisschop Léonard de stekker meteen door de nieuwe Aartsbisschop uitgetrokken. Reden: het was zogenaamd niet juist dat Franse priesters in België kwamen werken. 

Iets soortgelijks, maar mogelijk om een iets andere reden, gebeurde met de Franciscanen van de Onbevlekte die - volgens berichten - het gewaagd hadden om naar de Buitengewone Vorm van de Romeinse Liturgie terug te keren. Hoewel het dossier voor de buitenwereld niet toegankelijk is en personen daarover nog steeds zwijgen en er dus geen zekerheid is over wat nu de exacte oorzaak is geweest, werd echter wel - heel opvallend - een commissaris aangesteld die de Orde in feite in een paar zetten vernietigde.  Hoewel de eerste klachten over de Franciscanen al onder Paus Benedictus XVI in Rome zouden zijn geventileerd, werd de vernietiging van de Orde pas echt snel ter hand genomen na het vertrek van Paus Benedictus. De echte en werkelijke reden voor de opheffing is nooit bekend gemaakt en dus blijft er ruimte voor veel speculatie. De gelovigen die het allemaal over hun heen gegooid hebben gekregen wisten niet wat ze ervan moesten denken. Sommigen startten een petitie, maar dat heeft maar weinig opgeleverd.

Wie had gedacht dat dit het laatste geval is van een opheffing van een Orde, omdat deze terug wilde keren naar de Buitengewone Vorm van de Romeinse Liturgie, heeft het mis. Ook nu weer wordt een Orde aangepakt, in dit geval is het de Orde der Cisterciënzers van de Strenge Onderhouding MariaWald in Duitsland. Ook nu werd een commissaris benoemd en ook nu was de enige eindconclusie dat het klooster haar deuren maar moest sluiten. Hierdoor staat een groep van monniken letterlijk op straat. Wie het artikel van Katholisches leest krijgt sterk de indruk dat ook hier een ongekende vijandigheid lijkt te heersen tegen alles wat naar een traditionele liturgie zweemt, maar ook dat er een ongekende vijandigheid heerst tegen traditionalisten. 

Omdat het moeilijk is vast te stellen waarom Ordes plotseling moeten worden opgeheven, is het misschien wel zo verstandig voor de overgebleven Ordes en Congregaties in Nederland en daarbuiten die graag terug willen keren naar de Buitengewone Vorm, even de zaak af te wachten en zeker geen verzoek in te dienen bij welke Romeinse instantie dan ook. Er kan namelijk niet geheel worden uitgesloten dat een verandering naar de Buitengewone Vorm als een soort 'vijandelijke daad' wordt gezien met als gevolg dat een commissaris wordt aangesteld die meteen deze kloosters zal gaan liquideren met als gevolg dat de mannelijke en vrouwelijke religieuzen over de wereld worden verspreid. 

Voorlopig is het dus raadzaam voor kloosters om een terugkeer naar de Buitengewone Vorm van de Romeinse Liturgie even in de 'ijskast' te zetten en te wachten op betere tijden. Het heeft er namelijk alle schijn van dat niet alleen een oorlog tegen de Buitengewone Vorm bezig is, maar evenzo tegen traditionalisten die al of niet een voorstander zijn voor een terugkeer naar de Buitengewone Vorm.

Post Scriptum: Deze drie afzonderlijke gevallen laten zien dat er een soort vervolging plaatsvindt binnen onze eigen kerkelijke muren. Het maakt dus niet veel uit wat het is, maar zodra een goed initiatief boven het maaiveld uitsteekt, wordt er ergens in de organisatie getracht de zaak dicht te gooien. Deze drie afzonderlijke gevallen die qua omstandigheden en oorzaken telkens anders zijn, laten één ding duidelijk zien: pas op welk intitiatief dan ook op te starten dat door tegenstanders in de Kerk verkeerd kan worden uitgelegd. Wie dus een dergelijk initiatief, zoals hierboven gemeld, op de planken heeft staan, doet er goed aan om over dit initiatief te zwijgen en de tijd af te wachten.