Liefde en Trouw aan de Kerk
maandag 24 maart 2025
God straft wel degelijk - Het Purgatorium
zaterdag 22 maart 2025
Wie waren die veraders en ongelovigen?
dinsdag 11 maart 2025
Bij het heengaan van Mgr.Bär
zaterdag 8 maart 2025
Eerste Zondag van de Veertigdagentijd
"In Christus zijn wij beproefd, in Hem hebben wij de duivel overwonnen."
‘Luister, God, naar mijn roepen, schenk aandacht aan mijn gebed’ (Ps. 61 (60), 2). Wie drukt zich zo uit? Het schijnt er slechts één te zijn. Zie eens of het er maar één is. ‘Van de uiteinden der aarde roep ik tot U, wanneer ik beklemd ben van hart’ (Ps. 61 (60), 3). Dus niet een enkeling; maar daarom één omdat er één Christus is, van wie wij allen de ledematen zijn. Want wie is de ene mens die roept van de uiteinden der aarde? Van de uiteinden der aarde kan alleen roepen het ‘erfdeel van Christus’, waarvan de Vader heeft gesproken tot zijn Zoon: ‘Vraag Mij, Ik geef u de volkeren als erfdeel, schenk u de grenzen der aarde als eigendom’ (Ps. 2, 8).
Dit is dus Christus’ eigendom, dit is Christus’ erfdeel, dit is Christus’ lichaam, dit, de ene kerk van Christus; dit, de eenheid die wij uitmaken, die roept van de uiteinden der aarde. Wat roept zij dan? Wat ik boven heb vermeld: ‘Luister, God, naar mijn roepen, schenk aandacht aan mijn gebed; van de uiteinden der aarde roep ik tot U.’ Van overal op aarde roep ik tot U.
Waarom heb ik zo tot U geroepen? ‘Omdat ik beklemd was van hart’ (Ps. 61 (60), 3). De kerk toont op deze wijze dat de verspreiding onder alle volkeren wel een grote eer voor haar is maar toch ook grote beproeving meebrengt.
Ons leven, die pelgrimstocht, kan niet zonder beproevingen zijn; want onze vooruitgang wordt door middel van beproevingen, die ons te wachten staan, bewerkt. Ook leert niemand beter zichzelf kennen dan in de beproeving, en kan niemand worden bekroond zonder overwinning, en kan niemand overwinnen zonder strijd, en kan niemand strijden zonder vijand of beproevingen te hebben doorgemaakt.
Omdat hij beklemd is van hart, roept hij dus van de uiteinden der aarde, maar toch wordt hij niet verlaten. Christus heeft onszelf, met andere woorden, zijn lichaam, willen voorafbeelden; en in dat, zijn eigen lichaam, waarin Hij reeds is gestorven, is Hij ook verrezen en naar de hemel opgegaan, opdat de ledematen zouden vertrouwen daarheen te volgen waar het hoofd is voorafgegaan.
Daarom heeft Christus ons in zijn eigen lichaam uitgebeeld, toen Hij toestond beproefd te worden door de duivel. In Christus echter werd gij beproefd, omdat Christus van u het vlees aannam voor zich, om uit zichzelf verlossing te schenken aan u; omdat Hij van u de dood aannam voor zich, om uit zichzelf het leven te gunnen aan u; omdat Hij van u smaad ontving voor zich, om uit zichzelf eerbewijzen te gunnen aan u; omdat Hij ook van u de bekoringen nam voor zich, om uit zichzelf de overwinning te schenken aan u.
Als wij dus in Hem zijn beproefd, dan overwinnen wij ook in Hem de duivel. Gij bemerkt dat Christus werd beproefd en bemerkt gij dan niet dat Hij heeft overwonnen? Herken u als beproefd in Hem en herken u als overwinnaar in Hem. Hij had de duivel ver van zich kunnen houden, maar als Hij niet beproefd was geworden, had Hij u, die beproefd moest worden, geen gedragslijn kunnen geven om te overwinnen.
dinsdag 4 maart 2025
Aswoensdag - Vasten en Onthoudingsdag
Het vasten dat God behaagt.
Terwijl ik vastend op een berg zat en de Heer dankte voor alles wat Hij aan mij gedaan had, zag ik de Herder naast mij zitten en Hij sprak: ‘Waarom zijt gij zo vroeg hierheen gekomen?’ ‘Omdat ik een statiedag heb, Heer.’ ‘Wat is dat: een statie?’ ‘Ik vast, Heer,’ antwoordde ik. ‘Maar wat is dat voor een vasten dat je onderhoudt?’ ‘Zoals ik het gewoon ben, Heer, zo vast ik.’ ‘Jullie weten niet te vasten voor de Heer’, sprak Hij, ‘en dit is geen vasten, dat nutteloze vasten dat je voor de Heer doet.’ ‘Waarom zegt Gij dat, Heer?’ ‘Ik zeg je dat dit geen vasten is. Luister,’ zei Hij, ‘God wil niet zulk een ijdel vasten; door zo te vasten doe je niets tot gerechtigheid. Maar onderhoud voor God een vasten op de volgende manier. Doe geen enkel kwaad in je leven en dien de Heer met een rein hart; onderhoud zijn geboden, wandelend naar zijn voorschriften, en geen boze begeerte mag in je hart opkomen; maar vertrouw op God dat je, wanneer je dat doet en Hem vreest en je onthoudt van elke boze daad, zult leven voor God. Als je dat doet, zul je een grote vasten onderhouden, die aangenaam is aan God.’
‘Vóór alles wacht je voor elk slecht woord en voor elke boze begeerte en reinig je hart van alle ijdelheden van deze wereld. Als je dat onderhoudt, zal deze vasten van je volmaakt zijn. Zo nu moet je doen: na volbracht te hebben wat is voorgeschreven, zul je op de dag waarop je vast, niets anders nuttigen dan brood en water. Van de spijzen die je anders zou eten, moet je de kosten berekenen die je op die dag zou gemaakt hebben, en dat moet je geven aan een weduwe, wees of behoeftige. Zo moet je je vernederen, opdat degene die ontvangt, zijn ziel zal vervullen van je nederigheid en voor je zal bidden tot de Heer. Als je nu op die manier je vasten volbracht hebt, zoals Ik je bevolen heb, zal je offerande aangenaam zijn aan God. Dan zal dit vasten worden opgetekend en een dienstwerk dat zo werd volbracht, is goed en verheugend en zeer welgevallig aan de Heer. Dat moet je aldus onderhouden met je kinderen en je hele gezin. Als je dit vasten onderhoudt, zul je gelukkig zijn en al degenen die dit zullen horen en onderhouden, zullen gelukkig zijn en al wat zij aan God zullen vragen, zullen zij verkrijgen.’
zaterdag 22 februari 2025
Gestraft omdat je Katholiek bent
zaterdag 8 februari 2025
God in het Oude en Nieuwe Testament
zaterdag 1 februari 2025
Maria-Lichtmis
zaterdag 18 januari 2025
Geen water bij de wijn doen!
maandag 6 januari 2025
Bisschop Strickland klaagt corruptie aan
zaterdag 4 januari 2025
Openbaring des Heren - Driekoningen
woensdag 1 januari 2025
1 Januari, Heilige Moeder van God
vrijdag 27 december 2024
Ja hoor, daar zijn ze weer!
dinsdag 24 december 2024
zaterdag 21 december 2024
Vierde Zondag van de Advent - Maria
zaterdag 14 december 2024
Derde Zondag van de Advent
zaterdag 7 december 2024
Tweede Zondag van de Advent - Johannes de Doper
zaterdag 30 november 2024
Eerste Zondag van de Advent
Jesus werd geboren om ons mensen te verlossen van de zonde. Na het Laatste Oordeel zullen de rechtvaardigen een nieuw en verheerlijkt lichaam krijgen en gezamenlijk opstijgen naar de Heer, zoals Christus zelf opsteeg met een verheerlijkt Lichaam bij de Hemelvaart van de Heer.
Onze vreugde is niet, dat wij onze zonden ontkennen of proberen goed te praten. Dan laten wij Jesus immers niet toe als Tuinman om de distels en de doornen weg te nemen. Hij moet immers zijn eigen bloemen in je hart kunnen planten.
Onze vreugde is dus dat wij, met behulp van de Heer en zijn Sacramenten, zonder zonden leven, een heilig leven willen nastreven, waakzaam zijn als kinderen van het licht.
Onze vreugde is ook niet dat wij alleen maar rijkdommen nastreven, want alles wat rijkdom heet kan immers niet naar de Hemel worden meegenomen. Met alle zekerheid zal een ander jouw rijkdommen overnemen en dan is al je uitputtend werk, waar je je leven lang voor hebt gezwoegd, voor niets geweest.
Ware vreugde is om onze Heer daadwerkelijk na te volgen, Hem lief te hebben met heel je hart en heel je ziel en met al je krachten. Ware vreugde is in volledig geloof het Kerkstkind te verwachten dat voor ons geboren werd om ons te komen verlossen van de zonde. Ware vreugde is om Jesus dieper te leren kennen via de Heilige Schrift om zo de persoonlijke band met Hem te verstevigen. Wie immers de Schriften niet kent, kent ook Christus niet. En niet alleen met de Schriften, maar ook via het dagelijks gebed en het ontvangen van de H.Sacramenten in de goede gesteltenis. Dat wij dus aan het eind van onze Apostolische reis kunnen zeggen: “Ja Heer, met heel mijn hart en met heel mijn ziel houd ik van u”.
Kom Heer Jesus!
donderdag 28 november 2024
Willibrordvertaling..?
vrijdag 22 november 2024
Een hologram is geen Sacrament!
zaterdag 9 november 2024
Positieve ontwikkelingen in de Kerk
vrijdag 1 november 2024
Hoogfeest van Allerheiligen
zaterdag 19 oktober 2024
De Grote Gave van Gods Liefde
donderdag 10 oktober 2024
Het bezoek van Maria aan Elisabeth
zaterdag 28 september 2024
Petrusbroederschap koopt nieuw kerkgebouw
vrijdag 13 september 2024
Uit de grond van je hart vergiffenis schenken
maandag 2 september 2024
Valse beschuldigingen tegen Oekraïne
Maar de vork zit toch wel anders in de steel. Het Oekraïense parlement, de Verchovna Rada heeft op 20 augustus 2024 een nieuwe wet aangenomen met betrekking tot de activiteiten van religieuze organisaties. Het gaat om Wet nr. 8371. Deze werd op democratische wijze aangenomen met een meerderheid van 265 stemmen.
De nieuwe wetgeving werd overigens niet unaniem aangenomen, met name door de leden van de voormalige pro-Russische oppositiepartij "Platform voor Leven en Vrede" en verschillende aanhangers. Deze groep staat bekend om zijn steun aan de Oekraïense Orthodoxe Kerk, die ondergeschikt is aan het Patriarchaat van Moskou. Het gevolg van deze nieuwe wet was dat er sommigen in het Westen onmiddellijk riepen dat er een religieuze vervolging plaatsvond in Oekraïne. Maar daar is geen sprake van. Dat is een versimpeling van de de feiten en is op niets gebaseerd.
Historisch gezien behoren Kyiv en Oekraïne tot de jurisdictie van het Patriarchaat van Constantinopel vanaf 988 na Christus. Dit duurde voort tot 1685, toen het Tsarendom van Moskou, dat op dat moment het oostelijke deel van Oekraïne en Kyiv had veroverd, de patriarch van Constantinopel wist om te kopen en onder druk wist te zetten om de zetel van Kyiv over te dragen aan Moskou. Echter, slechts zes maanden later werd de omgekochte patriarch afgezet door de Raad van Bisschoppen van Constantinopel vanwege dit verraad. Moskou, die de controle had over de Oekraïense gebieden, weigerde echter de metropool Kyiv op te geven. Daardoor bleef de zetel in Kyiv deel uitmaken van het Patriarchaat van Moskou tijdens de periode onder het Russische Rijk en de Sovjet Unie. Op uiterst slinkse wijze ging de Oekraïense zetel van de Metropool over naar Moskou.
Na de Bolsjewistische revolutie creëerden de Oekraïners in 1921 een onafhankelijke Orthodoxe Kerk, die al snel door Rusland werd onderdrukt. Desondanks wist de Kerk te floreren in de diaspora als de Oekraïense Autocefale Orthodoxe Kerk. Tijdens het tijdperk van de Sovjet Unie was de Orthodoxie ondergeschikt aan het Patriarchaat van Moskou, dat nota bene zelf slachtoffer werd van Stalins terreur. Na verloop van tijd werd de Russische Orthodoxe Kerk een gehoorzame aanhangsel van de speciale (geheime) diensten van de Sovjet Unie.
Na de onafhankelijkheidsverklaring van Oekraïne in 1991 besloten enkele pro-Oekraïense geestelijken van het Patriarchaat Moskou zich af te scheiden en een onafhankelijke Kerk op te richten. Maar Moskou veroordeelde diegenen die het Patriarchaat van Moskou verlieten krachtig en legde zelfs een banvloek op. Tegelijkertijd creëerde het Patriarchaat van Moskou de Oekraïense Orthodoxe Kerk die (in schijn) autonoom was maar in feite bestuurd werd vanuit Moskou.
In het begin van de grootschalige invasie door Rusland in Oekraïne in 2022, werkten enkele pro-Russische geestelijken en bisschoppen van de Oekraïense Orthodoxe Kerk samen met de vijand of verspreidden Russische propaganda. Volgens de Oekraïense veiligheidsdienst de SBU worden meer dan 50 geestelijken van de Oekraïense Orthodoxe Kerk onderzocht wegens landverraad en collaboratie. Daaronder zijn ook 4 bisschoppen.
Al met al een gecompliceerde historische situatie waarbij de beschuldiging vanuit het Westen over godsdienstvervolging totaal geen hout snijdt. Het gaat dus niet om geloofsvervolging, het gaat om collaboratie en verraad door geestelijken van de aan Moskou gelinieerde Kerk.
zaterdag 24 augustus 2024
Nieuwe bisschop voor bisdom Roermond
dinsdag 20 augustus 2024
In de woestijn, buiten het bereik van de slang
Ik sprak laatst een zuster van een nog jonge congregatie. Zij was op een bijeenkomst een zuster van een andere jonge congregatie tegengekomen die tegen haar zei: “Wij staan tegenwoordig onder het bewind van een Romeinse commissaris en we weten eigenlijk niet waarom”. “Proficiat”, had de eerste zuster gezegd, “dan zijn jullie zeker katholiek”. Dit is niet eens een grapje maar de harde werkelijkheid waarin veel enthousiaste jonge gemeenschappen zich bevinden. De willekeurig dictatoriale hand van Rome geselt iedere congregatie die geen gebrek aan roepingen heeft en zich bindt aan het traditionele katholieke geloof.
De tactiek is de volgende. Een bloeiende nieuwe gemeenschap is een doorn in het oog van liberale plaatselijke bisschoppen vooral ook omdat deze gemeenschappen wel roepingen hebben en hun eigen synodale todos-todos-todos- of fratelli-tutti-seminaries niet. Dat steekt en dat mag niet zijn. Ze vinden wel een aanklacht al dan niet via geruchten, communiceren dat met hun liberale vriendjes van het dicasterie in Rome. Dezen verordonneren een canonieke visitatie en stellen de gemeenschap onder een pauselijke commissaris, soms jaren lang zonder enige canonieke rechtsgang. De eigen oversten mogen geen beslissingen nemen, en niemand voordragen voor de wijding zonder toestemming van de commissaris. Men lijkt erop te speculeren dat de gemeenschap dan wel vanzelf uit elkaar zal vallen.
De laatste gemeenschap die onder Romeinse aanval ligt, is de Gemeenschap St. Martin in Frankrijk. Het is bloeiende priestergemeenschap die gewoon de vernieuwde liturgie volgt maar verder wel traditioneel katholiek is. Ze hebben meer dan honderd seminaristen. Om onduidelijke redenen hebben zij nu een pauselijke assistent gekregen. Dat is weer eens wat anders als een commissaris maar het feitelijke verschil zal niet heel groot zijn.
De haat in Rome tegen alles en iedereen die traditioneel katholiek zijn is voor mij onbegrijpelijk maar duidelijk aanwezig. Kardinaal Müller vertelde laatste van een bezoek dat hij bracht aan het dicasterie voor de liturgie. Hij had daar verteld van de 20.000 enthousiaste, voornamelijk jonge, katholieken die van Parijs naar Chartres pelgrimeerden en gevoed werden door de traditionele liturgie. Een functionaris van het dicasterie had toen verzucht dat hij liever een lege kerk had dan een volle kerk met een traditionele Mis. Je zou het bijna niet geloven maar zo groot is de haat jegens te traditie en het vaste geloof dat men zich met “de geest van het concilie” en de “synodale kerk” ondanks alle debacles op de goede weg bevindt.
Voor iedereen die zijn ogen open heeft, is het duidelijk dat de Kerk die na het Concilie een liberale weg is opgegaan op het terrein van moraal, pastoraal en liturgie zich op een doodlopende weg bevindt. De kerken lopen leeg, de roepingen drogen op, het christendom verdampt. Men zou moeten toegeven dat dit experiment mislukt is en dat men een andere weg moet inslaan die wel succesvol is: de weg van een orthodox, traditioneel katholicisme. Dat kan met een vetus ordo liturgie maar ook met een traditioneel en plechtig gevierde novus ordo liturgie. Op die weg vinden we ook de bewuste nieuwe katholieken, de bewuste katholieke gezinnen. Daar kunnen we ook een christelijk antwoord geven aan de antichristelijke tijdgeest.
De conciliaire revolutie is dood. De toekomst van de Kerk ligt in de traditie. Het duurt jammer genoeg nog een tijdje voordat men dat in Rome heeft begrepen. Daar zet men nog vol in op de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw en dat was altijd al passé!