Nog niet zo lang geleden had ik met een aantal mensen een gesprek over het geloof en de Kerk. Maar gaandeweg het gesprek ontvouwde zich een wereldbeschouwing die toch duidelijk door het Pauselijk Leergezag werd veroordeeld. En dan denk je: hoever heeft dit toch zo kunnen komen? Hoe kun je een advocaat van het kwade zijn en wie heeft jou omgepraat? Waren deze mensen dan niet op de hoogte van de Leer van de Kerk, of zit daar misschien meer achter?
De Heilige Apostel Paulus beschreef in zijn brieven hoe sommigen bij de vijanden van Christus waren ingedeeld. Je kunt van mening verschillen, maar feit is dat de Duivel binnen de kerkelijke muren niet heeft stil gezeten.
Ik zeg het nogmaals: je kunt niet bij mij beweren lid te zijn van de Katholieke Kerk als geheel of gedeeltelijk de Christelijke Leer wordt verworpen. Je kunt ook niet beweren dat je Katholiek bent als je beweert dat de Stoel van Petrus nog steeds vacant is of dat we geen Paus hebben. Dan deel je jezelf al heel snel in bij de Sedevacantisten. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik vooral bij die laatste groep een gebrek aan kennis over de Leer vaststel. Het zou kunnen dat zij slachtoffer zijn geworden door een gebrekkige c.q. verkeerde catechese of een combinatie ervan. Het zou ook kunnen dat er op pastoraal niveau iets gebeurd is wat niet juist was, of dat er sprake is dat ergens de zaak bij deze groep is doorgeschoten. Hoe het ook zij: we zitten er wel mee dat dit toch elke keer weer boven water komt.
Natuurlijk heb je ook katholieken die het niet zo nauw nemen met de Leer van de Kerk. En natuurlijk heb je ook kwaadwillenden bij dit soort groepen. En dan zeg ik: je hoeft dan maar naar de vruchten te kijken om te weten of de boom wel goed is. Een goede boom brengt immers geen slechte vruchten voort en evenzo zal een slechte boom goede vruchten voortbrengen.
Aan de vruchten zult gij ze dus kennen. (Matteüs 7;16-20)