Hoe vaak kom je niet de situatie tegen dat er veel katholieken rondlopen die niet meer geloven? Er zijn verschillende oorzaken aan te geven. Gelukkig heb ik de mooiste 'bewaartips' voor het Geloof in een Catechismus aangetroffen die maar weinig mensen zullen kennen. De Katholieke Catechismus van Anton Schraner. Op pagina 200 van het boekje vinden we de vraag: Wat moet men doen om het Geloof te bewaren?
En daarop komt meteen het antwoord: Om het geloof te bewaren moet men bidden, aan de liturgische Godsdienstoefeningen deelnemen en van tijd tot tijd goede godsdienstige bladen en boeken lezen.
En dan zien we meteen waarom het zo slecht gesteld is met ons Katholiek Geloof. Veel katholieken gaan niet meer naar de Zondagse H.Mis, ontberen de Zondagse Preek, aan bidden, en het rozenkransgebed wordt in het kerkgebouw en/of thuis niet meer gedaan, laat staan dat er goede Godsdienstige boeken worden gelezen. Vooral dat laatste is de bron van veel kennis en geloof en heel veel genade. Ik zou zeggen: ga eens een boek lezen van een heilige, ga eens de Kerkvaders lezen, of neem eens die Catechismus in de hand. Er hoeft geen examen te worden afgelegd en daarom is een opfriscursus - om het zomaar even te zeggen - geen gek idee. Vooral als men na al die jaren de Catechismus niet meer ter hand heeft genomen. Het is mij overigens wel opgevallen dat zodra de katholieken regelmatig naar de H.Mis gaan en de andere dingen doen zoals hier beschreven, dat zij allemaal het Katholiek Geloof hebben bewaard. En dat is iets wat men zelf kan controleren!
Wat ook opvallend is (dat is gebleken uit onderzoek), is dat zodra de huisvader (met moeder uiteraard) naar de kerk gaat, de kinderen ook naar de kerk komen. Kennelijk zien de kinderen de vader als een autoriteit, en wat hij doet wordt mogelijk als nóg belangrijker gezien. Dus vaders, als u wilt dat uw kinderen goede kerkgangers worden, kom dan ook zelf naar de H.Mis. Dit levert veel voordeel op!
Anton Schraner zegt in deze Catechismus: Door deze lectuur (goede bladen en boeken) rijpt ons geloof dat ons eens als kind geleerd werd, maar dat op volwassen leeftijd dieper wortel moet schieten (zie de parabel over de zaaier in de Bijbel!). Ook de Catechismus wil ertoe bijdragen ons geloof te verdiepen. Schraner stelt terecht dat het veelal aanhalen van veel teksten uit Vaticanum II voor veel kinderen te moeilijk wordt gevonden, maar dat ontslaat ons niet om op latere leeftijd langzaam maar zeker hierin door te groeien. In de Heilige Schrift staan prachtige verhalen die ons vertrouwen op God kunnen versterken, zoals Jesaja 50;2, Matteus 6;25-32 en Lucas 15;7.
Het is dus aan ons gelovigen om de ploeg aan de hand te slaan en ons geloof te bewaren met de instructies die Schraner in zijn Catechismus heeft gegeven. Dit geloof moeten wij doorgeven aan de volgende generaties, want ook zij hebben recht te weten hoe de menselijke ziel gered wordt en wat daar allemaal voor nodig is.
