Een tweede vergissing is dat de H.Mis van vóór het Concilie in het Latijn was, en na het Concilie (Novus Ordo) niet meer. In de Concilieteksten (Sacrosanctum Concilium) staat er overduidelijk dat Latijn de eerste taal van de Kerk is, en dat Latijn bewaard dient te worden in de ritussen. Dat er alleen maar volkstaal wordt gebezigd in veel parochies en het Latijn wordt geweerd, is geen wil van het Concilie geweest. In de Novus Ordo bestaan naast het Latijnse Altaarmissaal ook het Altaarmissaal in de volkstaal. Maar om nu te komen beweren dat er na het Concilie de Mis alleen in de volkstaal wordt gebruikt (en voorheen niet) is een misvatting. Wat zeker wél waar is dat er nogal wat priesters waren die maar wat graag het Latijn uit de Novus Ordo Mis zagen verdwijnen en zelfs publiekelijk weigerden om de Mis in het Latijn te celebreren. Die gevallen zijn mij persoonlijk bekend. Overigens wordt het Latijnse missaal (met Nederlandse tekst aan de ander zijde) voor de gelovigen nog steeds uitgegeven door de Nederlandse Vereniging voor Latijnse Liturgie.
In de tijd van het Concilie en daarna werden sommigen ervan verdacht hun eigen Tweede Vaticaans "Concilie" te schrijven. Natuurlijk zeiden ze dat niet openlijk, maar wilden vooral iedereen laten geloven dat het de Geest van het Concilie was. Deze mensen wilden maar wát graag een eigen kerkje naar hun beeld en gelijkenis en naar hun politieke regenboog-smaak bouwen. Maar ze wilden niet bouwen op het fundament van de Apostelen, want die Kerk hadden ze verworpen.
Het is ook niet correct dat de huidige Paus (Franciscus) het Wereldepiscopaat heeft geraadpleegd en bevonden had dat de Motu Proprio van Paus Benedictus XVI als een soort boemerang was teruggekeerd. 70% Van de Bisschoppen heeft niet eens gereageerd, waarbij een kleine minderheid van nog minder dan 15% tegen de H.Mis in de Buitengewone Vorm was. Hierbij moet worden aangetekend dat volgens bronnen de belangrijkste tegenstanders van de Motu Proprio van Paus Benedictus XVI te vinden waren bij sommige lieden in Italië en de Italiaanse bisschoppenconferentie. Die laatsten merkten op dat er steeds meer jonge priesters kozen voor de Buitengewone Vorm van de Romeinse Liturgie. Vooral die trek naar de Buitengewone Vorm gaf sommige bisschoppen bezorgdheid (waarom, is mij niet duidelijk). Mogelijk om een maatregel te rechtvaardigen werd er omgeroepen dat deze 'Traditionalisten' het Tweede Vaticaans Concilie verwierpen. Maar van alle katholieken die de Buitengewone Vorm in hun hart dragen, ken ik er niet één die ooit gezegd heeft dat hij Vaticanum II verwierp. Dus de grote vraag is waarom deze lasterpraat wordt ingezet tegen deze gelovigen. En zelf heb ik ook nooit Vaticanum II verworpen. Naar mijn idee moet men ophouden leugens en aanklachten te verzinnen over gelovigen die de H.Mis in de Buitengewone Vorm willen volgen. Overigens heeft de woordvoerder van de Belgische Bisschoppenconferentie zich in dezelfde soort bewoordingen geuit: ook zij zeggen deze Concilie-verwerpers niet te kennen in genoemde groepen.
Het valt mij overigens wel op dat er nooit in Rome enige moeite is gedaan om met deze gelovigen in gesprek te komen. Waarom eigenlijk niet? We zijn best bereid om toelichting te geven over onze motieven. Maar het begint er steeds meer op te lijken dat het niet alleen Kardinalen zijn die in de rij staan bij de Paus om een onderhoud te vragen (Dubia). De rij wordt alleen maar langer en langer, terwijl de communicatie vanuit Rome nooit ter hand wordt genomen en zelfs helemaal is gestopt. Er wordt bij voorduur de een-weg regel uitgegeven, zonder dat wij er in gekend zijn, en noch dat er sprake is van enige Synodaliteit. Dus waarom worden wij zo behandeld en benadeeld? Waarom krijgen wij te maken met voortdurende aanklachten over niet-bestaande zonden? Zijn wij soms lepralijders die moeten worden uitgestoten uit de (kerkelijke) samenleving? Waar is nou die barmhartige liefde en die tederheid gebleven waar Rome zo vaak over preekt??